Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 56 dk.
Sayfa Sayısı:
280
Basım Tarihi:
2 Kasım 2023
İlk Yayın Tarihi:
Ocak 1936
Yayınevi:
İthaki Yayınları
Orijinal Adı:
晩年
Orijinal Dil:
Japonca
Orijinal Ülke:
Japonya
ISBN:
9786052652381
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Ciltli
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·280 syf.·
2023 80. kitabı
Herkese merhabalar, Osamu Dazai'nin kaleminden okuduğum 9. kitap "Son Yıllar" oldu. Son Yıllar, Dazai'nin yayımlanan ilk kitabı, bu yüzden olgunluk eserlerinin zirvesinde bir kitap beklemeden okuyun, derim. Kitapta 14 tane bölüm bulunuyor. Genel olarak hikayeler, kasvetli, savruk, karmaşık, hezeyan dolu ve ölüm düşünceleriyle sarılı durumda. Oluşturmuş olduğu karakterin arketipleri ise çoğunlukla savunmasız veya istismara uğramış kadın profili, dolandırıcı ve hayattan bıkmış yazarlar ve ihmal edilmiş çocuklardan oluşuyor. En çok otobiyografik özellik taşıyan Hatıralar, Soytarı Çiçekleri ve Dönüşüm, Körname adlı kısa hikayelerini beğendim. Sırasıyla hikayeler;
1) Yaprak Yaprak
Birçok kişinin hayatından kesitler sunan bir bölümdü. Kesitlerin ortak noktası bence savruk ve karamsar olmalarıydı.
2) Hatıralar
Dazai'nin hayatından otobiyografik özellikler taşıyan bir bölümdü. İhmal edilmiş bir çocukluk hayatı, değişen insan figürleri ve ne yapacağını bilememe kaygıları. Ne yazık ki fazlasıyla tanıdık bir senaryo..
3) Dönüşüm
Hem anlatımı hem de hikâyesi fantastik olan güzel bir hikayeydi. Dazai'nin hayali Cavlak At Dağı'nın puslu ve büyülü silüetinde minik Suwa'nın masalsı dönüşüm hikayesine şahit oluruz.
4) Tren
Beş sayfa uzunluğunda kısa bir hikayeydi. Ayrılık, aşk, sadakat ve ihanet konularının iç içe olduğu melankolik bir temaya sahip.
5)Dünya Haritası
Edo döneminde, İtalyan misyoner Giovanni Battista Sidotti'nin, yasadışı misyoner çalışmasının engellendiği hikayeyi Dazai kendi kalemiyle tekrar yorumlamış. Bence güzel de olmuş.
6) Maymun Adası
Ters köşeli bir hikayeydi bu yüzden üstüne pek bir şey söylemek istemiyorum. Büyüsünü tamamen okura bırakmak istiyorum.
7) Serçe
Bu hikayeyi pek beğenemedim. Bir grup çocuğun oyun hikayesi gibiydi.
8) Soytarı
‘İşte bir adam. Doğdu, öldü. Hayatı boyunca hatalarla dolu metinleri yırtıp durdu.’
.
Osamu Dazai’nin okuduğum her öyküsünde, romanında onun kırıntılarını peşinden topluyormuşum hissiyle doluyorum. Onun yalnızlığını, ölüm arzusunu, kendine dahi yetemediği hissini anlamaya yaklaşıyorum. Biraz buruk okumalar oluyor bunlar haliyle. Son Yıllar’daki öyküler de Dazai’nin dilini, sakinliğini ne denli sevdiğimi hatırlattı. (Bu öykülerin bir kısmı dilimize daha önce çevrilmişti, örneğin Soytarı Çiçekleri ayrı bir kitap olarak da basılmıştı)
.
Son Yıllar’ın içinde yer alan öykülerin çevirilerinde Zeynep Ebru Okyay, Ebru Sarıkaya, Edanur Adalıoğlu Şen, Peren Ercan, Esmanur Yiğit, Esranur Yiğit ve Gökçenur Güner yer alıyor. Kapak illüstrasyonu ise Hasui Kavase’ye ait. (Kitap baskısının çok güzel olduğunu da söylemeden geçemeyeceğim)
RahibeJapon Edebiyatı
Kitabı alalı uzun süre oldu ve bi okuma şansı verdim kendisine sonunda.İçinde okuduğum birkaç hikaye olsa da tekrar okudum birkaçını ve cidden Dazai'nin kalemini özlemişim diyebilirim.
Bunların içinden nedense kısa hikayeler beni daha çok etkiledi örnek olarak Rahibe hikayesi,verdiği duygu aktarmaları ve betimlemeler çok güzeldi cidden.Yer yer de her hikayede olduğu gibi bu yeni okuduğum birkaç hikayede'de Dazai'nin kendisini direkt olarak görebiliyorsunuz.
Bu incelemede diğer incelemelerimin aksine farklı bir yol izleyeceğim. 
Son Yıllar bir öykü derlemesi kitabı olduğundan (içerisinde kısa romanda var gerçi) öyküleri uzun aralıklarla tüketeceğim. Bu sebeple kitabın sonuna ulaştığımda ilk öyküler hakkında yorum yapmam zor olacak. O yüzden her öyküyü tükettikten sonra bu yazıya incelemesini ekleyeceğim.
1-) Yaprak Yaprak
Öykünün ismi çok uygun bir isim aslında. Dazai bu öyküde oldukça fazla ve kısa birçok öykü sunuyor bizlere. Açıkçası ben bunu 3 sayfa okuduktan sonra anlamıştım ve her şey karışmıştı. Çok nadiren birbiri ile alakalı paragraflar bulunuyor öykümüzde. O yüzden Yaprak Yaprak öyküsünü biraz dikkatli okumanızı tavsiye ederim veya tam tersine hiç dikkatinizi vermeden okursanızda güzel bir deneyim olabilir. Ne de olsa Dazai kendi tuhaflığını kattığı anlamsız yazılar yazmış sadece.
Öykümüz hakkında genel olarak yorumum bu kadardı sanırsam. Bol bol Dazai havası sunan, oldukça ilginç ama nihayetinde hiçbir anlamı olmayan bir öyküydü. Puan vermem gerekirse de:
10 üzerinden 4 (Objektif olarak)
10 üzerinden 8 (Subjektif olarak. Nedendir bilinmez ben okurken çok keyif aldım.)
Son Yıllar bir öykü derlemesi kitabı olduğundan (içerisinde kısa romanda var gerçi) öyküleri uzun aralıklarla tüketeceğim. Bu sebeple kitabın sonuna ulaştığımda ilk öyküler hakkında yorum yapmam zor olacak. O yüzden her öyküyü tükettikten sonra bu yazıya incelemesini ekleyeceğim.
1-) Yaprak Yaprak
Öykünün ismi çok uygun bir isim aslında. Dazai bu öyküde oldukça fazla ve kısa birçok öykü sunuyor bizlere. Açıkçası ben bunu 3 sayfa okuduktan sonra anlamıştım ve her şey karışmıştı. Çok nadiren birbiri ile alakalı paragraflar bulunuyor öykümüzde. O yüzden Yaprak Yaprak öyküsünü biraz dikkatli okumanızı tavsiye ederim veya tam tersine hiç dikkatinizi vermeden okursanızda güzel bir deneyim olabilir. Ne de olsa Dazai kendi tuhaflığını kattığı anlamsız yazılar yazmış sadece.
Öykümüz hakkında genel olarak yorumum bu kadardı sanırsam. Bol bol Dazai havası sunan, oldukça ilginç ama nihayetinde hiçbir anlamı olmayan bir öyküydü. Puan vermem gerekirse de:
10 üzerinden 4 (Objektif olarak)
10 üzerinden 8 (Subjektif olarak. Nedendir bilinmez ben okurken çok keyif aldım.)Sonu gelmeyen sıkıcı bir eser bence1K
Kendime şu saatten sonra Dazai Osamu'yu okumayı yasaklıyorum. Adamın tarzı kesinlikle bana göre değil. Soytarı Çiçekleri hikayesinin 10. kısmından sonra oflayıp puflayıp
“Bu ne zaman bitecek ya”
diye kaç sayfa kaldığına baktım sürekli. Adamın sürekli konuyu kendi hayatına çekmesi beni sinirlendiriyor. Kendini sürekli yermesi ve sürekli bir aşağılık kompleksi olduğundan mıdır kendini okuyucuya acındırması beni delirtiyor.. Üstelik de bunu hikayeyi birden kesip alakasız bir yerinde yapıyor. Seven sevebilir ama ben bu adamın kitabına ciddi anlamda ne diyeceğimi bilmiyorum. Merak eden okusun belki ben kötü zamanıma denk geldiğinden Dazai Osamu'ya karşı sabırlı değilimdir...
Yazar Hakkında
Osamu DazaiYazar · 14 kitap
Takma adı Osamu Dazai olan ve bu isimle daha iyi tanınan Şuji Tsuşima, 1909'da Tsugaru Yarımadası'nın merkezi yakınlarında küçük bir kasaba olan Kanagi'de dünyaya geldi. Ailedeki siyasetçi olma geleneğine karşı çıkan Dazai gençliğinde yazar olmaya karar verdi. Yirmi yaşında Tokyo Üniversitesi Fransız Edebiyatı Bölümü'ne kaydını yaptırdı. 1935'te kısa hikayeleriyle ve 1936'da ilk romanı ile (Bannen- Alacakaranlık Yılları) Akutagava Ödülü'ne aday gösterildi. Ödül başka yazarlara verilse de Dazai'nin ünü yayıldı. Bunu takip eden on yılda otuzu aşkın edebi ve otobiyografik eser yayımladı (1944 basımı Mor Bir Serserinin Gezi Notları da dahil). Dazai'nin en iyi eserleri savaşın hemen sonrasına rastlar: 1947'de Şayo (Batan Güneş-YKY 1993), 1948'de Ningen Şikkaku (Artık İnsan Değil).
Hayatının büyük bölümünü intihar takıntısıyla geçiren Dazai, 1948'de metresiyle birlikte suya atlayarak intihar etti. Ama ölümünden kırk yıl sonra bile Japonya'da hâlâ ilgi gören bir yazardır.
