Sonsuz Düşünce
Alain BadiouYazar:
Alain Badiou
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 5 dk.
Sayfa Sayısı:
144
Basım Tarihi:
18 Şubat 2006
Yayınevi:
Metis Yayınları
Orijinal Adı:
Infinite Thought: Truth And The Return To Philosophy
ISBN:
9789753425629
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Badiou ve Sonsuz DüşünceFelsefe-Düşünce
Son dönemde okuduğum en iyi yazarlardan biridir Badiou. Sonsuz Düşünce kitabında Badiou birçok konu hakkında düşüncelerini yazmıştır. Badio'da en sevdiğim özellik metinlerinde şiirin bağlantısını görmek. Örneğin Felsefe ve Komünizmin Ölümü başlığı altındaki yazısında bile şiirden bahis açar. Sorgulatıcı ve sorgulayan bir kitap. Üzerine düşülen, düşünülen ve düşündürülen konular pek güzel seçilip, aynı şekilde güzel işlenmiştir. Badiou'yu okumanızıkesinlikle öneririm. Lakin evvela Badiou'nun Başka Bir Estetik kitabını okumanız önerimdir.
Akademik kariyerinin yanı sıra siyasal alanda ki militan kişiliğiyle de tanınan Fransız Filozof A. Badio bu kitabında; kendi bakış açısıyla günümüz dünyasında felsefeden neler beklemeliyiz? Sorusuna yanıtlar arıyor. Yazar , arzu,hakikat,siyaset,psikanaliz,şiir,sinema,aşk, Terörizme karşı savaş ve Komünizmin ölümü gibi kavramları kendi felsefe anlayışı ile yorumluyor. Felsefi bir eser olmasına rağmen insanın ufkunu açtığını söyle bilirim. Üzerinde düşünerek okumak daha faydalı olacaktır. Özellikle aşk ile ilgili özgün yorumlar var.
Kitaptan alıntılar :
"Felsefe arzusu dünyada başlıca dört engelle karşı karşıya.Bunlar da mal mülkün hükümranlığı,iletişimin hükümranlığı, teknik uzmanlaşma ihtiyacı ve gerçekçi güvenlik hesapları yapma zorunluluğu."
"Felsefe risk alır. Felsefe arzusunun dört boyutu vardır: İsyan,mantık,evrensellik ve risk "
"Felsefe “mantıklı isyan” gibi bir şeydir. Adaletsizliğin karşısına, dünyanın ve hayatın içinde bulunduğu kusurlu halin karşısına düşünceyi çıkartır.Ama düşünceyi adaletsizliğin karşısına,muhakemeyi ve aklı muhafaza edip savunan ve son tahlilde yeni bir mantık öneren bir hareketle çıkartır."
" Düşünme dünyanın mevcut haliyle yüz yüze geldiğinde bir hoşnutsuzluğa kapılmıyorsa felsefe de olmaz. ama felsefenin arzusu mantığı da içerir ; yani muhakeme ve aklın gücüne duyulan bir inancı."
"Aynı şekilde ,felsefe için, "adalet" de bir devlet programı olamaz : "Adalet" eylem halinde bir eşitlikçi siyasi yönelimin niteliğidir."
"Aşk, ,ilk adlandırmaya bitmek bilmez sadakattir."
"Aşk bir ilişki değildir. Bir hakikat üretimidir. Neye dair hakikat? İki nin yalnızca Bir'in değil İki'nin durumun içinde işlediğine dair hakikat."
"Tam olarak "aynı" olsa bile, aşk ile arzunun ele aldıkları bedenin aynı beden olmadığını
Felsefe alanında temel bilgi birikimine sahip, sonrasında güncel felsefeciler ve felsefeye bakış açılarına sahip bir okuyucu kitlesine hitap edebilecek, fazlaca karmaşık sanırım bana uygun olmayan bir kitaptı. Okuması çok zor, anlaması daha da zordu açıkçası. Kendisine olay felsefecisi denmesi, kendisini böyle tanımlaması, onu farklılaştıran şeymiş. Ya ben anlayamadım ya da gerçekten çok başka bir şey anlatıyor.
Hiçbir şekilde akmıyor, itekliyorsunuz, boğuluyorsunuz. Sevemedim.
1937 Fas doğumlu Fransız düşünür/filozof Alain Badiou tarafından yazılmış güzel bir kitap.
Kitap daha çok;
“Günümüz koşullarında felsefeden ne bekleyebiliriz?”
sorusu etrafında şekilleniyor.
-Arzu,
-hakikat,
-siyaset,
-psikanaliz
-şiir
-aşk
-Terörizme Karşı Savaş
-Komünizmin Ölümü
gibi güncel kavram ve temaları ele alan bu yazılarda bu temel sorunun cevapları aranıyor.
Felsefenin, her biri günümüz dünyasından gelen güçlü saldırılara maruz kalan dört boyutu olduğunu söyleyen Badio’ya göre Felsefe, temelde bir isyan boyutunu içerir:
“Düşünme dünyanın mevcut haliyle yüz yüze geldiğinde bir hoşnutsuzluğa kapılmıyorsa felsefe de olmaz. “
“Felsefenin arzusu mantığı da içerir; yani muhakeme ve aklın gücüne duyulan bir inancı. Dahası, felsefenin arzusu evrenselliği de beraberinde getirir: Felsefe düşünen varlıklar olarak bütün insanlara hitap eder.”
“Son olarak, felsefe risk alır: Düşünme bağımsız bakış açılarını destekleyen bir karardır daima."
Günümüzde dört felsefi yönelim olduğunu söyleyen Badio,
-Yorumbilgisel
-Analitik
Yazar Hakkında
Alain BadiouYazar · 36 kitap
Alain Badiou, (doğ. 17 Ocak 1937, Rabat, Fas) önde gelen Fransız sol kanat düşünür, Êcole Normale Supérieure ENS'nin eski Felsefe bölüm başkanı.
Badiou aynı zamanda Sorbonne 'da kurs aldığı bir süre olan 1956 ile 1961 arasında öğrencisi olduğu ENS'de bir felsefeci olmak üzere resmi eğitim aldı. Matematiğe yönelik her zaman canlı ve sürekli bir ilgisi vardı. Çok genç yaşlarda siyasal alanda etkin oldu, SFIO Sosyalist Partinin bir uzantısı olan Birleşik Sosyalist Partinin(PSU) kurucularındandı. PSU özellikle Cezayir'in sömürge olmaktan kurtulması için etkin bir mücadele içindeydi. İlk romanı Almagestes'i 1964'te yazdı. 1967'de Louis Althusser tarafından oluşturulan ve Jacques Lacan 'ın etkisinde hızla büyüyen bir çalışma grubuna katıldı.
Mayıs 1968'de öğrenci ayaklanmaları Badiou'nun aşırı sola geçmesine neden oldu ve UCFML gibi aşırı radikal komünist ve Maoist gruplara katıldı. 1969'da karşı-kültür düşüncesinin kalesi olan 8. Paris Üniversitesi fakültesine (Vincennes-Saint Denis), girdi. Burada, felsefe çalışmalarını Althusserci 'bilimsel' Marksizm programından sağlıksız sapmalar olarak gördüğü profesör Gilles Deleuze ve Jean-François Lyotard ile ateşli entelektüel tartışmalar yaptı. 1980'lerde hem Althusserci Marksizm hem de Lacan'cı psikanaliz bir düşüşe geçince (Lacan'ın ölümü ve Althusser'in akıl hastanesine yatırlması ile), Badiou, Théorie du sujet (1982) ve en büyük eseri, Being and Event (1988) gibi daha teknik ve soyut felsefe çalışmalarını yayınladı. Bununla birlikte, Badiou, son çalışmalarında da kullandığı, Althusser veya Lacan'ı ve Marksizm'e ve psikanalize dönük sempatik başvurularını, hiç bir zaman elden bırakmadı.
ENS'deki şimdiki pozisyonunu 1999'da aldı. Aynı zamanda başka birçok kurumda da çalışmaktadır; College International de Philosophie (Uluslararası Felsefe Okulu) gibi. Kendisi şimdi, 1985'te Maoist UCFML'den bazı yoldaşlarıyla kurduğu "L'Organisation Politique"'in bir üyesidir. Badiou aynı zamanda bir tiyatro yazarı olarak Ahmed le Subtil gibi yazdığı oyunlarla büyük başarılar kazanmıştır.
Son on yılda , artan sayıda eseri Deleuze, Manifesto for Philosophy (Felsefe için Manifesto), Metapolitics (Meta Politikalar), ve Being and Event gibi İngilizce'ye çevrilmiştir. İngilizce yayınlanan New Left Review ve Cabinet Magazine gibi dergilerde Badiou'dan kısa metinler yayınlanmaktadır.
Badiou felsefesinde birçok düşüncenin tekrar kullanımını gerçekleştirir. Onun amaçlarından biri gerçeğin bu kategorilerinin her türlü felsefe eleştirisi için kullanışlı olduğunu göstermektir. Bu nedenle, bunları sanat ve tarih kadar ontoloji ve bilimsel keşifler için de kullanır.
Badiou'ya göre, felsefe, felsefi gerçekleri üretmesi açısından kendisinin gerçek prosedürler olarak kabul ettiği dört durum (Sanat, Aşk, Politika ve Bilim) içinde yapılabilir. Badiou çalışmalarında sürekli olarak, kendisinin felsefik bir 'hastalık' olarak nitelendirdiği, bu diskurlardan her hangi birine kendi gerçeğini dayatmaktan felsefenin sakınması gerektiğini dile getirir. Badiou sıklıkla 'birleşme noktalarını' veya farklı diskurlar tarafından üretilen gerçekler arasındaki istisnai bağlantı sahalarını bulmaya çalışmıştır. Badiou'nun gerçeklik prosedür içeriğinin dış gerçekliğin inkarı imasını içermediği akılda tutulmalıdır. Badiou, Lacan'ı takip ederek, 'gerçeği', gerçeklik prosedürleri çerçevesinde etkide bulunacaklar üzerinde tekrar etkide bulunacak şekilde öğretilebilecek varolanın hacmini ancak sembolize edilemeyecek gerçekliği tasarlamak için kullanmaktadır. Böylece, bir gerçeklik prosedürüne gerçeğe ulaşmak için ihtiyaç duyulduğunda , 'gerçek' aynı zamanda onların gerçeği üretimi olasılığında bir dış sınır olarak iş görür.
"the Handbook of Inaesthetics"(Estetik Dışının El Kitabı) kitabında Badiou, 'inestetik' ifadesini 'yansıma/nesne ilişkisi'ni inkar eden artistik yaratıcılık içeriğine gönderme yapmak için uydurmuştur. Mimesis düşüncesine veya 'tabiatın' şiirsel yansımasına karşı bir tepki göstermek adına, Badiou sanatın 'içkin' ve 'biricik' olduğunu iddia eder. Bir sanat eserindeki aracısızlıkta sunulan gerçeklik duygusuyla, içkin ve sanat ve sadece sanatta bulunan gerçeklik duygusuyla, biricik. Felsefe ve sanat arasındaki bağ hakkındaki görüşü, kendisinin işlevlerini 'bilginin biçimlerini onların içinde bazı gerçeğin bir delik açabilecek şekilde düzenlendiği' biçiminde iddia ettiği pedogoji motifine bağlıdır. Bu fikirlerini Samuel Beckett'in düz yazıları, Stephane Mallarme'in ve Fernando Pessoa'nun (bunlar O'na göre felsefenin şimdilik nüfuz edemediği eserler meydana getirdiklerini iddia ettiği sanatçılardır) şiirleri ve diğerlerinin eserlerinden oluşan örneklerle geliştirmektedir.
