Yazar:
Silvina Ocampo
Çevirmen:
Çiğdem Öztürk
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 34 dk.
Sayfa Sayısı:
126
İlk Yayın Tarihi:
Eylül 2022
Yayınevi:
Notos Kitap
ISBN:
9786057643872
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
‘Denizin dibinde ölmeden önce hayatın anlamını keşfetmek isteyen’ bir kadın anlatıyor.
Ölmeden önce hayatın bir film şeridi gibi gözlerimizin önünden geçtiği klişesi, gerçek olabilir mi? Söz’de Silvina Ocampo bu şeridi biraz değiştiriyor: Seyahat ettiği gemiden düşen bir kadın kulaç attıkça-suya kendini bıraktıkça hafızaya sığınıyor. Yaşamına değen insanları düşünüyor, onların ayırt edici özelliklerini-düşkünlüklerini-zayıflıklarını-erdemlerini.. Tuzlu su bedenini yoruyor, biz de bir hayata ne kadar çok insan sığar diye soruyoruz kendimize.
‘Peki ben ne düşünürdüm öleceğimi sandığım anda? Kim gelirdi aklıma, hangi haliyle karşıma çıkardı hayali?’
.
Silvina Ocampo’yu Sonsuz Kule ile tanıyıp sevmiştim. ‘Söz’ ise Ocampo’nun bambaşka bir yüzünü görmemi sağladı sanki. Alzheimer hastalığına yakalanmadan önce hafızayı bu kadar değerli bir noktaya konumlandırdığı bir eser yazması da ayrı etkiledi beni.
.
Çiğdem Öztürk çevirisi, Virginia Elena Patrone kapak tasarımıyla~
Yarattığı beklentiyi birebir karşılayan bir kitap
Kitap tam olarak ne vadediyorsa tam olarak onu veriyor. Bulanık bir zihinde dolanıp eskiden tanıdığınız insanları anımsıyorsunuz, gerçekle hayal ve bazı anılar birbirine karışıyor. Başyapıt diyemem ama okumak bana hiç bir şey özellikle de zaman kaybettirmedi. Edebi teknik olarak etkilendim.
Roman, gerçek ile hayalin sınırlarında gezinmeyi seviyor. Ocampo, basit bir cümlenin altına gizlediği imgeyle tüm sahneyi tersyüz edebiliyor. Fakat bu kitapta, o imgelerin bazıları okurun yakasını tam kavrayamadan dağılıyor. Özellikle karakterlerin kısa süreli belirişleri, hikaye içinde yeterince derinleşememeleri bende tatlı bir merak kadar küçük bir doyumsuzluk da bıraktı. Sanki anlatılanlar tam şekillenmeden elimden kayıyor gidiyordu. Ne tamamen büyülü, ne de tamamen ayakları yere basan bir yapısı var. Kurgunun parçalı yapısı ise iki ucu keskin bir bıçak. Bir yandan okuru sürekli tetikte tutuyor, ne olacağını kestiremediğiniz esrarengiz bir akış yaratıyor. Öte yandan, her parçanın birbirine bağlanış biçimi her zaman yeterince güçlü hissettirmiyor.
8/10
2025 437. kitabı
Çok ama çok farklı bir okumaydı broşunu almak için denize düşen bir kadın üzerinden metaforik bir alzheimmer olan bir kadının yazarımızın öyküsü. Aklında anı parçacıklarıyla yazdığı bir kitaptı. Alzheimer olmayı bu derece metaforik bir anlatımla yaşamının son döneminde başarması da ayrı bir teşekkür mevzusu.
Söz / Silvina Ocampo
Borges ve eşi Adolfo Bioy Cesares ile ünlü Fantastik Edebiyat Antoloji'sini hazırlayan Arjantinli yazarı hiç tanımıyordum. Daha çok şiir ve çeviri alanında çalışmış ancak,
Söz1000Kitap
Hayalkırıklığına uğradığım bir kitap. Başka da birşey demiyorum.
Ne olduğundan birşey anladım, ne dinlediğimden.
Aldı bir yerden, anlattı başka bir yerden.
Herhalde kafam ve ruhum çok dağınıktı. Bundan bu kadar uzaklaştım bu romandan ruhen.
Belli bir hikaye beklemeyin. Bilmem kaç tane karakter, onlarca da olay ama bağlandığı bir yer yok. Büyük bir mahallede yaşadığınızı düşünün. Bir dolu da komşunuz var. Hepsinin hikayesi birbirinden bağımsız, kimileri kesişiyor. İşte öyle bir şey bu kitap da. Başı var ama sonu yok.
Bu kitap biraz farklı bir kitap. Olaylar net değil, daha çok bir kadının aklında beliren hatıraları ve insanları anlatıyor. Yani başından sonuna bir aksiyon yok, daha çok düşünceler ve hisler üzerinden ilerliyor.
Okurken bazı yerler tuhaf veya kafa karıştırıcı gelebilir çünkü hiç bir şey açıkça söylenmiyor, yazar kalanını senin anlamanı bekliyor. Ama bazı bölümleri ilginç..
Bence bu kitap hareketli bir hikâye arayanlara göre değil. Daha çok “insanların kafasında neler oluyor?” merak edenler sevebilir. Kısa ve farklı bir tarz. Okurken heyecanlanmadım ama bazı yerleri düşündürücüydü. Herkese hitap eden bir kitap değil. Daha çok farklı ve kapalı anlatımları sevenlerin sevebileceği bir kitap.
Çıkış fikrini güzel buldum ama romanı beğenmedim. Yazarın romanını yazarken içindekileri defalarca çıkarıp öykülere dönüştürmüş. Keşke romanını tamamen öykülere dönüştürseymiş.
Yazarı 
Mariana Enriquez sebebiyle öğrenmiştim. O yüzden bu romanı okumak istedim.
Mariana Enriquez sebebiyle öğrenmiştim. O yüzden bu romanı okumak istedim.
"Söz" kitabına dair düşüncelerimin bir kısmını akilfikirgezegeni.com da paylaştım.
Pek yakında eser hakkında daha geniş olarak youtube.com/@akilfikirgezeg... sayfasından da ulaşabilirsiniz
Yazar Hakkında
Silvina OcampoYazar · 2 kitap
Cynthia Ozick, 1928’de New York’ta iki çocuklu bir ailenin ikinci çocuğu olarak dünyaya geldi. Rusya doğumlu ebeveyniyle birlikte Bronx’a taşındı. Lisans eğitimini New York Üniversitesi’nde tamamladıktan sonra Ohio State Üniversitesi’nde İngiliz Edebiyatı bölümünde, Henry James romanlarına odaklanarak yüksek lisans derecesini aldı. Roman ve denemeleri çoğunlukla Amerikan Yahudilerinin yaşamını konu alır, bunun yanı sıra politika, tarih ve edebi eleştiri alanlarında da yazmaktadır. Düzyazının yanı sıra şiir de yazmış ve çevirmiştir. Soykırım ve sonuçları baskın temalarındandır. Eserlerinin çoğu hor görülmüş bireyleri, göç sonrası kimliğin yeniden inşasını, travma ve bir sınıftan diğerine geçişi inceler.
Ozick, 1971’de, kısa öykü derlemesi The Pagan Rabbi and Other Stories ile Edward Lewis Wallant Ödülü’ne layık görüldü. 1997’de ise denemelerinden oluşan kitabı Fame and Folly ile Diamonstein- Spielvogel Ödülü’nü kazandı. Öykülerinden üçü O. Henry yarışmasında birincilik ödülünü aldı. 1986’da Rea Kısa Öykü Ödülü’nün ilk kazananı oldu. 2000’de Quarrel & Quandary ile National Book Critics Circle (Ulusal Kitap Eleştirmenleri Birliği) Ödülü’nü kazandı. (Büyük Britanya’da The Bear Boy olarak yayımlanan) Heir to the Glimmering World ( 2004) eleştirmenlerce övgüyle karşılandı. 2005’te Uluslararası Man Booker Ödülü adayları arasında kısa listedeydi ve 2008’de Bernard Malamud’un ailesi tarafından kısa öykü sanatındaki üstün başarıları ödüllendirmek için kurulan PEN/Malamud Ödülü ve PEN/Nabokov Ödülü’nü aldı. Foreign Bodies (Yabancı Bedenler) romanı, Orange Ödülü (2012) ve Jewish Quarterly-Wingate Ödülü (2013) adayları arasında kısa listedeydi.
Roman yazarı David Foster Wallace, Ozick’i Amerika’nın yaşayan en büyük yazarlardan biri olarak anmıştır. Ozick, “ABD’nin edebi panteonunun Athena’sı”, “Bronx’un Emily Dickinson’ı” ve “zamanının en usta ve incelikli edebiyat üslubuna sahip olan yazarlarından biri” olarak betimlenmiştir.
