Yazar:
Algernon Blackwood
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 35 dk.
Sayfa Sayısı:
56
İlk Yayın Tarihi:
Mayıs 2016
Yayınevi:
CreateSpace Independent Publishing Platform
Orijinal Adı:
The Willows
ISBN:
9781533377388
Ülke:
Türkiye
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Tuna nehrinde kano ile seyahat eden iki arkadaş, geceyi geçirmek üzere her yanı söğütler ile çevrili olan bir adada kamp yapmaya karar verir. Doğasever bu arkadaş için bu ada başlarda büyüleyici gelse de daha sonra bu ada, içinde sakladığı tekinsizliği açığa vurur. Başta büyülendikleri bu ada, artık bu iki arkadaş için saf korku olmaktan başka bir şey olmayacaktır.
Dönemine göre sahiden de iyi bir kurgu fakat özellikle kitabın başlarında yer alan sayfa sayfa betimlemeler beni bayağı baydı. Kitaplarda betimleme olmazsa olmaz fakat bir betimlemeye sayfalar ayrılırsa ben baygınlık geçiriyorum. Kitabın orasında, burasında, şurasında ve her yerinde bir betimleme mevcut. Benim gibi upuzun betimlemelerde kriz geçiren insanlara kesinlikle önermeyeceğim bir kitap oldu.
"Zihinlerimizin korkumuzu ele vermesine müsaade edersek kayboluruz, ebediyen kayboluruz."
"Hayalet Adam" lakaplı Algernon Blackwood doğaüstü konulara ve doğaya düşkün seyahati seven bir yazardır. Özellikle hayalet hikayeleri ile ünlenen yazar 1900-1901 yıllarında Tuna Nehri üzerinde yaptığı seyahatler sonucunda Söğütler kitabını yazmış.
Öykü Tuna nehrinde kano ile seyahata çıkan iki arkadaşın doğanın içinde gözlemleriyle başlıyor. Tuna Nehri sanki dile gelip bize bir şeyler anlatacak canlı bir varlıktır adeta. Şehir yaşamını geride bırakıp doğaya adım atmak insanda harika tesirler bırakır. Nehri dinlemek, rüzgarı hissetmek, yeşili seyretmek... Hem moral verir hem özümüzü bize hatırlatır.
Fakat doğadaki gizli güçler, doğanın bilinmeyen yönü bize korku da verebilir. Nehrin ortasında söğütlerle çevrili bir adada kamp kuran iki arkadaş ise bu karanlık, bilinmeyen yüzle yüzleşmek durumunda kalır. Rüzgarın çıkardığı ses, söğütlerin dalgalanışı adeta onların bambaşka varlıkların mabedine girip rahatsızlığa sebebiyet verdiklerini düşündürür. Gece yaşadıkları birtakım olaylar bu bilinmeyen güçlerin onları kurban olarak alacaklarını düşünmelerine sebebiyet verir. Yemeklerin azalması, kanonun delinmesi, küreklerden birinin kaybolması, gaipten gelen gong sesi, havanın üzenlerinde yaptığı baskı, sürekli uğultu, söğütler ve rüzgar...
Korku ile akıl yarışa başlar ve bu yarışta mantıklı cevaplar ürettikçe akıl, doğa veya doğaüstü güçler bir yeni hamlesini yapar. Korku mu galip gelecek yoksa akıl mı? Mantığın söyledikleri mi gerçek yoksa görünmez bir dünyadan gelen varlıklar arkadaşları avlamaya mı çalışıyor?
İkileme düşüren, akıcı, gerilimi hissettiren harika bir kitaptı Söğütler.
"Sonra ben de kahkahalara boğuldum. Yapılacak tek şey buydu: Kahkahamın sesini duymak, onunkini de
Karanlık Kütüphaneye Giriş Kitapları
Korku kitaplığı oluşturmak isteyenlerin, aynı konulardan bunaların tercihi olabilecek bir kitap. Nitekim ben de benzer nedenlerden merak edip okumaya başladım iç ürpertiyor mu? Evet. Merak uyandırıyor mu? Evet. Ancak zaten çok az sayfaya sığdırılmış maceramız aşırı basit diliyle insana çizgi roman okuyormuş havası veriyor. Zaman zaman bundan sıkıldım. Yetişkinken değil de 14-15 yaşımda okusam sanırım daha fazla severdim.
çok sıkıcı!İnceleme
O kadar sıkıldım ki okurken size anlatamam.Bir saatte ulaşabilecek olan bir yere trafik yüzünden dört saatte gitmek gibi bir şeydi.Kitabın yarısı zaten betimlemelerden ibaretti.Çeyreği iç sesle ve geri kalan çeyreği ise olaylardan oluşuyordu.O vaat edilen korkunun şu kadarını bile hissedemedim.Karakterlere karşıda öyle.Belki yazıldığı çağda çığır açmış olabilir ama o kadar korku çeşidiyle karşılaştıktan sonra bu bana aşırı vasat geldi.Sondaki önsöz bile daha az sıkıcıydı siz düşünün.
Çok üzgünüm :( Gerçekten inanamıyorum yani.İthaki’nin Karanlık Kitaplık serisinden okuduğum ikinci kitabıydı ve en çok övülen de buydu.(Birincisi Carmilla idi.Ve onu da çok bayılarak okumamıştım.) Bu serinin bana hitap etmediğini düşünmek istemiyorum çünkü genel olarak gotik edebiyat türü az var ve kapakları da çok güzel.İçlerinde mutlaka hoşuma gidicek kitaplar olmalı!O yüzden okuyan arkadaşlar yorumlara bi kaç tavsiyede bulunursa çok mutlu olurum.
Algernon Blackwood - Söğütler
@ithakiyayinlari
°
"bu konuda konuşmamak, hatta üzerine hiç düşünmemek zekice olur çünkü insan düşündüklerini sözcüklerle dışa vurur ve söylediğin şey gerçekleşir."
°
Selamlar . Gotik edebiyatını çok seviyorum ve Karanlık Kitaplık Serisi tam da bana göre .
Algernon Henry Blackwood (14 Mart 1869 - 10 Aralık 1951) İngiliz yayın anlatıcısı, gazeteci, romancı ve kısa öykü yazarıydı ve türün tarihindeki en üretken hayalet öyküsü yazarları arasındaydı.
"Sanırım asıl ilgi alanım, hepimizin içinde saklı olan diğer güçlerin işaret ve kanıtları; başka bir deyişle, insan yetisinin uzantısı. Bu nedenle öykülerimin pek çoğu bilincin genişletilmesiyle ilgilidir; normal bilinç aralığımızın dışındaki olasılıkların spekülatif ve yaratıcı ele alınması..." açıklaması var. Sıradışı bir yazar.
Kitap Tuna Nehri'nde yolculuk yapan iki arkadaşın uygarlıktan uzak, tabiatın ortasındaki yolculuklarını anlatıyor. Aslında bu koyup yarı oto biyagrafik. Blackwood, hayatının çoğunu gezilerle geçirmiş ve Tuna Nehri'nde böyle bir gezi yapıp bazı notlar almış, daha sonra gotik öğelerle güçlendirip bizlere sunmuş.
Bu kitap kesinlikle psikolojinize etki edecek. Karanlık Kitaplık Serisi okuyanlar iyi bilir, bu seride tamamen korku öğeleri yok daha çok sizin beyninize giren, yavaş yavaş yiyen küçük şok dalgaları var. Bu kitapta da onu sonuna kadar hissediyoruz. Ayrıca kahramanlarımızın da yaşadığı şey tam olarak bu. Issız bir yer, geceleri gelen tuhaf sesler, şekiller ve yiyeceklerini azalması. Bunlar nereden geliyor? Ney gerçek, ney hayal ürünü? Göğe doğru uzayıp giden öğeler neler? Söğütler neden bu kadar korkutucu?
Yazarımızın bir de lakabı var "hayalet adam". Bu türün ilklerinden olduğu için ve gotik öğeleri edebiyata kazandırdığı için bunu sonuna kadar hak ediyor
Tuna Nehri üzerinde yolculuk eden karakterlerimiz suyun yükselmesinden ve şiddetli rüzgardan dolayı, söğütlerle dolu bataklıktaki bir adaya sığınmak zorunda kalırlar. Karanlık çöktükçe söğütler konuşmaya, içinde saklanan mistik yaratıklar ortaya çıkmaya başlar. Ancak bunlar sadece bir göz yanılsaması, gölge midir yoksa gerçekten yaşanan olaylar mıdır? Yazar bunu bize dolaylı yollardan gösteriyor ve nasıl bir sonuca ulaşılacağını bizlere bırakmış.
Tabi bu güzel çevirisinden dolayı 
Kerem Sevinçli teşekkürü hak ediyor. Hikaye okuma zevki bozulmadan, geriliminden bir şey kaybetmeden son hız devam ediyor..
Kerem Sevinçli teşekkürü hak ediyor. Hikaye okuma zevki bozulmadan, geriliminden bir şey kaybetmeden son hız devam ediyor..Korku işe yarayabilir ama korkaklık...Edebiyat & Roman
Puan vermedi·80 syf.·
2023 114. kitabı
Korku, bizi birçok fiziksel ve diğer tehlikelerden koruyan; insanlar için olmazsa olmaz bir histir. Peki ya korkaklık ? Bizi birçok şeyden mahrum bırakan iğrenilesi bir durum. Bize hep duygularımızı kabul etmemiz ve rahatsız ediyorsa üstüne gidip üstesinden gelmemiz söylendi. Türk edebiyatında 
Gulyabani ve 
Perili Köşk dünya edebiyatında 
Canterville Hayaleti vb. bunun örnekleri. Hatta son iki öykü o kadar benzer ki sanki 
Ömer Seyfettin 
Oscar Wilde 'tan intihal yapmış gibi. Ama 
Söğütler farklı...
Gotik edebiyat nedir ?
Genellikle şato, katedral gibi görkemli kapalı mekanlarda geçen karanlık, korkutucu ve doğaüstü olayları anlatan edebiyat.
Algernon Blackwood ise yönünü doğaya çevirerek eko-gotik edebiyatın çok belirgin ve başarılı bir örneğini ortaya çıkarmıştır.
《 Belki burası spoiler olabilir... 》
Söğütlerde korkunun yanısıra diğer korku öykülerinde olduğu gibi çok yoğun bir bilinmezlik duygusu hakim. Korkulan şey ne ? 'Onlarla' kitabın kahramanları aslında yanyanalar birbirlerini hissediyorlar ama göremiyorlar çünkü bunu engelleyen görünmez bir perde var aralarında ve eğer korkarlarsa bu perde ortadan kalkacak. Bu hikaye çok tanıdık değil mi :dddd Köpeklerin yanından geçerken korkarsak onlar bunu hisseder ve bize saldırır :d ya da bismillah üç harflilerin sansürsüz ismini söylersek yanımıza gelirlermiş :d Korkuyla baş etmenin yöntemi onu bastırmak ya da inkar etmek :d bari yazarımız kahramanlarına şarkı da söylettirseydi de tam olsaydı :d
《 Muhtemel spoiler bitimi 》
Kahramanları cesur(!?) bulduğum olaylar
• böcekten, fareden, kurbağadan, yılandan, akrepten, yengeçten, kertenkeleden ve keneden korkmuyorlar :d
• Ertesi gün tamamen dağılıp yok olacak bir adanın üstünde uyumaktan korkmuyorlar
• İnsanların ayak basmadığı ve lanetli olduğu söylenen ıssız bir adaya gidip kamp kurmaktan
Gulyabani ve Perili Köşk dünya edebiyatında Canterville Hayaleti vb. bunun örnekleri. Hatta son iki öykü o kadar benzer ki sanki Ömer Seyfettin Oscar Wilde 'tan intihal yapmış gibi. Ama Söğütler farklı...
Gotik edebiyat nedir ?
Genellikle şato, katedral gibi görkemli kapalı mekanlarda geçen karanlık, korkutucu ve doğaüstü olayları anlatan edebiyat.
Algernon Blackwood ise yönünü doğaya çevirerek eko-gotik edebiyatın çok belirgin ve başarılı bir örneğini ortaya çıkarmıştır.
《 Belki burası spoiler olabilir... 》
Söğütlerde korkunun yanısıra diğer korku öykülerinde olduğu gibi çok yoğun bir bilinmezlik duygusu hakim. Korkulan şey ne ? 'Onlarla' kitabın kahramanları aslında yanyanalar birbirlerini hissediyorlar ama göremiyorlar çünkü bunu engelleyen görünmez bir perde var aralarında ve eğer korkarlarsa bu perde ortadan kalkacak. Bu hikaye çok tanıdık değil mi :dddd Köpeklerin yanından geçerken korkarsak onlar bunu hisseder ve bize saldırır :d ya da bismillah üç harflilerin sansürsüz ismini söylersek yanımıza gelirlermiş :d Korkuyla baş etmenin yöntemi onu bastırmak ya da inkar etmek :d bari yazarımız kahramanlarına şarkı da söylettirseydi de tam olsaydı :d
《 Muhtemel spoiler bitimi 》
Kahramanları cesur(!?) bulduğum olaylar
• böcekten, fareden, kurbağadan, yılandan, akrepten, yengeçten, kertenkeleden ve keneden korkmuyorlar :d
• Ertesi gün tamamen dağılıp yok olacak bir adanın üstünde uyumaktan korkmuyorlar
• İnsanların ayak basmadığı ve lanetli olduğu söylenen ıssız bir adaya gidip kamp kurmaktan
İlk bakışta olay örgüsü çok basit görünüyor: İki arkadaş nehir yolculuğu yapıyor, ıssız bir adada kamp kuruyor ve doğada açıklayamadıkları bir şeyin varlığını hissetmeye başlıyorlar. Ama Blackwood’un yaptığı şey klasik “canavar korkusu” değil; görünmeyen, adı konulamayan, insan aklının kavrayamayacağı bir varlığın baskısını hissettirmek.
Kitabın en güçlü yanı atmosferi. Özellikle söğüt ağaçlarının rüzgârla birlikte canlıymış gibi anlatılması inanılmaz başarılı. Doğa burada sadece dekor değil; neredeyse bilinçli bir güç gibi davranıyor. Okurken sürekli “bir şey olacak” hissim vardı. Kitap korkutmaktan çok huzursuz ediyor. Bende o huzursuzluğu fazlasıyla hissettim.
Yıllar önce karşıma çıkıp çok seveceğimi düşündüğüm fakat bir türlü alamadığım bir kitaptı. Bu yıllar içerisinde hislerime güvenerek kitabı bir kaç kişiye önermiştim ki aslında bir kitabı okumadan önermeyi doğru bulmuyorum fakat gerçekten seveceğime ve önerilebilecek bir kitap olacağına çok inanıyordum. Önerdiğim kişlerin de beğenmesiyle beklentim çok daha fazla artmıştı.
Okurken başlarda birazcık sıkıldım açıkçası yazar sayfalarca Tuna nehrini betimlemişti ki betimleme okumayı çok seven biri olarak ben bile birazcık sıkıldım ૮꒰◞ ˕ ◟ ྀི꒱ა. Fakat aslında o kısımlarda bile saklanan detaylar varmış. Bazılarını kitabı bitirdikten sonra bazılarınıda kitabın son sayfalarında verilen bilgilerin içerisinden fark ettim. Gerçekten şaşırdığım bilgilerde vardı bu yüzden o kısımlarda beni son dakika memnun etti.
Onun haricinde kitap garip bir gerginliğe sahipti. Nasıl anlatmam gerektiğini gerçekten bilmiyorum sadece bu durum kitaba özgün bir atmosfer oluşturmuştu. Melankolik, karanlık ve tanımlayamadığım bazı garipliklerle dolu bir atmosfer ૮₍ ´• ˕ •` ₎ა. Bu durum olay örgüsüyle de birleşince sizi içine çekip tek oturuşta bitirebileceğiniz bir kitap haline gelmiş.
Olay örgüsünde ise dikkatimi çeken en büyük nokta karakterlerin birbirleri arasındaki güven durumu yaşadıkları her bir olaydan sonra düşünceleri. Nedensizce bana sanki her bir insan bu kitabı okuduğunda bambaşka çıkarımlarda bulunabilirmiş gibi gelmişti ayrıca karakter düşünceleri dışında bazı olaylar esnasında da böyle hissettiğim noktalar oldu. Bu yüzden belki de başkalarınında bu kitaba bir şans vermesini ve onlarında düşüncelerini öğrenebilmeyi istiyorumdur eğer siz de böyle gizemli, karanlık, paranormal hikayeleri seviyorsanız kesinlikle bu kitaba bir şans vermenizi çok isterim (˵ •̀ ᴗ - ˵ ) ✧.
Uzun zamandır korku ve gotik edebiyat okumamıştım. Kitap hacim olarak az ama hissiyatı çok yüksek. Doğa hiç bu kadar korkutucu olmamıştı. Saat gece 2 ve korkmadan uyumayı diliyorum
Yazar Hakkında
Algernon BlackwoodYazar · 4 kitap
Algernon Henry Blackwood İngiltere'de, Kent şehrinin Shooter's Hill kasabasında doğmuştur. Ailesi Kalvinist görüşe bağlı aşırı tutucu kişilerdi ve bu yüzden çok zor bir çocukluk geçirdi. Öğrenimini farklı özel okullarda yaptı. Tıp öğrencisi olan bir Hindu ona kişisel ve dünyasal kötülüklerden uzaklaşmakta kullanılan bazı ruhsal alıştırmaları öğretti. Aynı zamanda öğretmeni de olan bir doktor ise, 1883'te, ona hipnotizmanın tedavide kullanımını öğretti ve zihinsel konularda uzmanlaşmasını tavsiye etti. Eğitimini Wellington College, Cambridge'de tamamladı. Bundan sonra iş adamlığını deneyerek Kanada'da, babasının aracılığıyla yatırımlar yaptı ama başarılı olamayıp iflas etti.
New York'a giden Blackwood Evening Sun gazetesinde muhabirliğe başladı. New York'taki yaşantısı da türlü zorluklar içinde geçti: Çoğunlukla parasızdı, çevresi dolandırıcılar, uyuşturucu bağımlıları, ayyaş gazeteciler ve muhabbet tellallarıyla doluydu. Yaşamının bu döneminde para kazanabilmek için bir ressama modellik bile yaptı. Bu şehirdeki yaşantısını şöyle dile getirir Blackwood: "New York'un günün her saatinde tuz ve asitle ovduğu çürük ve yaralarla kaplıydım sanki."
New York Times' a muhabir olarak girdiğinde maddi sorunları da sona erdi. Daha sonra bir süt tozu fabrikasına ortak oldu ve uzun geziler yapmaya başladı. Bu geziler öykülerine de esin kaynağı olmuştu. Tuna Nehrine yaptığı geziler The Willows — Söğütleri, Kafkasya Dağlarındaki gezisi The Centaur — Sentor (İnsan başlı at) adlı yapıtını, Mısır yolculukları ise The Sand — Kum, A Descent into Egypt - Mısır'a İniş ve The Wave: An Egyptian Aftermath - Dalga.- Mısır'da Akibet adlı öykülerini ortaya çıkarmıştır.
Blackwood 1923 yılında yazın kariyerinin sona erdiğine karar vererek sadece makale ve eleştirilere yöneldi. Bu dönemde kaleme aldığı romanları daha çok çocuk kitapları ya da hafif fantazyalardır. 1934'te BBC radyosunda hayalet öyküleri okumaya başladı, çok tutulunca 1936'da televizyona çıktı. 1940 yılında radyo için konuşmalar ve oyunlar hazırladı. İkinci Dünya Savaşında Britanya İmparatorluğunun bir subayı olarak görev yaptı.
Blackwood'un öyküleri genellikle antolojilerde toplanmıştır ve yapıtlarının ilk baskıları koleksiyoncularda oldukça yüksek fiyatlar almaktadır. Doğaüstünün en önde gelen yazarı olarak tanınır ve öyküleri bu türün en iyileri arasındadır.
