Yazar:
Engin Geçtan
Tasarımcı:
Emine Bora
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Titreşen şimdi
Puan vermedi·251 syf.·
2020 70. kitabı
Zaman, zor bir kavram. Anlamak anlamdırmak ve en çok da açıklamak zor. Bilim insanları evrenin büyük patlama ile birlikte genişlediği için zamanı bu şekilde düz bir çizgi gibi algılıyoruz diyor. Oysa gezegen ve yıldızların hareketine bakarsak hepsi bir çember veya elipsoid bir yörüngede dönüp duruyor. Her şey hareket halinde olsa da bu hareket genel anlamda bir ‘döngüsel’ hareket. Her şey tekrar ediyor aslında. Aylar günler yıllar gibi kavramlar şu an sadece bizim uydurduğumuz ve zamanı kavramayı kolaylaştırmak için kabul ettiğimiz kavramlar. Pek çok teori var ama ben iki teoriyi çok seviyorum. Bir uzay zamanı maddeler kütleleri oranında büker. İkinci ve belki en hoşuma gideni maddesel görünen dünyanın titreştiği ve bizim algıladığımız gerçekliğin bu titreşimlerden biri olduğu. Bilinen adıyla çoklu evren teoremi. Bu iki ayrı teorem biri zamanı ve mekanı anlamak adı biri de bir sürü doğa üstü olayı anlatmak adına hoş. Belki de gerçek bu değil belki de tamamen farklı bir mekanizma var işleyen. Ne diyeyim şu an insan aklının bulduğu iyi iki çözümleme. Zaman ve mekanın algısı herkes için farklı bir öneme haiz. Bu bazen hızlı geçmesini istediğimiz bir zaman bazen de bulunmayı hiç istemediğimiz bir mekan olabiliyor. Algımızın ise göreceli olduğu herkesin malumu.
Yolculuk ve yol kavramı da zaman ve mekandan ayrı düşünülemez. Bu kavram çorbası içinde belki de en sevdiğim yolun güzel olduğu yolculuğun güzel olduğu. Başı ve sonu değil. Yavaş yürünen bir yol. Yürünen dedim çünkü hız bir sorun günümüzde. Hızlı gidince de bir şey değişmiyor aslında zamanda ve mekandan tasarruf söz konusu değil bence. Tasarruf ettiğinizi düşündüğünüz zamanda ne yapıyorsunuz ki? Ya da ne yapıyoruz ki? Rutin dışına çıkma rutini yaşadığımız. Oysa yolculuk keyifli ve tat alınacak yegane şey de bu.
Ve
Bilinmeyen Bir Yolculuğun 'TREN'iEdebiyat & Roman
Yazarın okuduğum ilk kitabı Tren, yazar yaşıyor olsaydı kitap hakkında kesinlikle kendisiyle konuşmak isterdim. İlginç bir kitaptı, kitap baştan beri bilinmeyen bir yola çıkmak isteyenleri içeri buyur ediyor. Ve bunu oldukça akıcı, merak uyandırıcı bir şekilde yapıyor. Okur olarak bir de bakmışım ki ben de bu bilinmeyen yola çıkmışım ve hep bir sonrasını ya da yolun sonunda ne olacağını düşünmektense, yolun bilinmeyenliğinin keyfine bırakmışım kendimi. Kendimi okurken oldukça akışta hissettim ve ne zaman bitecek, sonu ne olacak gibi düşündürtmedi.
Yer yer ani absürt geçişler bu bilinmeyen yolculuğu sindirmemi zorlaştırdı, şuan burada neler oluyor diyerek anlamladıramadığım da oldu. Lakin kitap tam olarak buydu. Bilinmeyen bir tren yolculuğu ve takma isimler dışında kendi hayatı hakkında bilgi vermeleri yasak olan tren yolcuları. Her bir yolcu o kadar iyi işlenmiş ki en başta komik bulduğum isimler karakterlerle bütünleşti. Kedi-Bobo, O'Kasandra, Adı-Lazım-Değil, Kader, Komparsita, Elyas, Nevada, Roka, Müteessire, Zizi-King, Doremifasollasi...
Gerçeklik algımı yer yer sarsan ama zamanla zihnimin duraklarında daha iyi demleneceğini düşündüğüm bir kitaptı. Ve kitapta da dediği gibi "Hayat sizi beklemediğiniz anlarda buluverir, beklenti yüklediğinizde yanınıza uğramaz, bileniniz bilir." Bilinmeyen yolda beklentiden uzak ilerleyenler ancak bir şeyler bulabilirler. Okuyacaklara şimdiden bu bilinmeyen yolculukta iyi yolculuklar dilerim... 
Tren Engin Geçtan
Tren Engin GeçtanTren
"İnsanlık tarihi boyunca yaşamış ve artık hayatta olmayan herkes trenin dışındaydı, mağara adamından çağdaş görünümlülere kadar...... İnsanlık tarihinin tüm ölmüşleri bu şehrin ve onun ötesindeki dünyanın neresine sığabilirlerdi ki?"
...
Kurgu, dil, üslup açısından sıra dışı bir kitapla karşı karşıyayız.
Başladığınız zamandan itibaren sizi trende bir vagona hapsediyor kitap. Başlangıcı ve nasıl bir yol izleyeceği bilinmeyen bir trenin içinde kahramanlarla birlikte seyahat eder buluyorsunuz kendinizi. Doğum-yaşam-ölüm döngüsü farklı perspektifte sunulmuş okura.
Zaman ve mekan kavramları eserde olmamakla birlikte önemli yere sahip. Yokluğuyla.
Aynı zamanda insan kendi içine doğru yolculuğa başlıyor.
Kitabın her sayfasında okuru derinlere çeken tılsımlar var. Kurgu başlangıçta anlaşılmakta zorlansa da, büyüsü okuru hiç bırakmıyor. Tüm zamanların insanlarını bir arada görüyor gibi yaptığınız bu yolculuk, mekanın da büyüsünden kurtaramıyor kendini.
Bu kitabı 'Yok'luk yok diye tek cümle ile de özetleyebiliriz.
"Evrende hiçbir şey kaybolmaz."
Yazar bir röportajında "Tren" ile "Hayat" arasında varolan bir paralellikten söz ediyor.
"Tren'de de kuantum fiziği temeli var, kaos olgusu var. Yalnız Hayat kitabında yazmadığım David Bohm'un holografik evren görüşünü de kattım, tasavvuf da var."
Bilinmeyene Yolculuk...
Karakterler de bir o kadar sıradışı.
Kendi hikayelerinden kaçan karakterler, yolculuk boyunca kaçışlarından kaçmış buluyorlar kendilerini. Bilinmeze çıkılmış bir yolculuk hayale gelmeyen sürprizler barındırıyor. Kendileri de hikayenin içinde hikaye oluveriyorlar.
Engin Geçtan'ın roportajından bir kaç söz ilave edelim...
- Hikâye deyince... Bu yolculuğa hikâye yaratmak için mi çıkıyorlar...
--Dersaadet'te Dans'ın başında vardı tragedyanın tragedyası diye. Bu
Tren kitabı yazarın Hayat kitabındaki birkaç bölüme özellikle “zamanın lineer değil de döngüsel olduğu” fikri üzerinde temellenmiş. Kitabın başı oldukça ilgi çekici idi, ortalarında olay döngülerinde kafam karıştı bazı satırlar olmasa daha mı iyi olurdu bile dedim açıkçası. Sonlara doğru tekrar tempoyu ve merakı yakalayabildim. Konusu sıradışı, iyi ki okudum diyebilirim. Ama işleniş şekli konusunda daha iyisi olabilirdi diye düşünüyorum. Her şeye rağmen iyi ki bu dünyadan Engin Geçtan geçmiş ve eserleri ile buluşma şansımız olmuş. Bu arada vagon numarası neden 41 diye yazara sormak isterdim. Okuyup bilen varsa yazarsa sevinirim.
Tren gibi ama değil gibi de :)
Yolculuk,yol,mekan,zaman,dünya ,evren, ölüm, ölümsüzlük,ruh ve beden kavramlarının birbirine nasıl bu kadar geçtiğine inanmayacaksınız. Kitap çok akıcı gelmese de,karakterler bazı yerlerde birbirlerine karışsa da uyandırdığı merak duygusu muazzam. Engin Geçtan kalemi diye bir gerçek olduğunu bir kez daha anlıyorsunuz kitap bitince . Tavsiyedir
Hakikat ve hezeyan arasında bir garip hikaye. Hikayenin kahramanları anlatıcının farkında, yer yer onunla konuşuyorlar, hikayenin seyrine yorum yapıyorlar. Zamana düşmüşler, başlayan ve devam eden bir çizgi olarak öğrendiğikleri zamanın eğilip bükülmesiyle sarsılıyorlar. Tek bir yaşam. Sonu olan bir yaşama inandırıldık, gerçek bu mu peki? Birden çok yaşamamız olabilir mi? Başka bir evrenin yansıması olabilir miyiz? Rastlantılar, yol ayrımları, seçimler, seçtiğimizi bilmeksizin yapılan seçimler. Zamanın geriye aktığı bir gerçekliği bile tahayyül edemezken bizi harika bir serüvenin içine alıyor yazar. Tekdüzelikten uzak, hiçbir yerin ortasında kaybolmayı dileyenlerin seveceği bi kitap. Giriş, gelişme, sonuç arayanlar okumasın. :)
Yazarın okuduğum ilk kitabı ‘İnsan Olmak’ idi. Ve son zamanlarda okuduğum en iyi kitaptı, ama Tren’i okurken beklentilerim çok farklıymış ve beklediğimi bulamayınca kitabı adeta zar zor bitirdim. Benim hatam olabilir, ama bu gerçeği değiştirmiyor, maalesef beğenmedim.
Kitapta yer yer yazar olaylara dahil ediliyor, bu açıdan Tom Robbins’in stiline benzettim, normalde bu tarz sıradışılıklar ilgimi arttırır ama bu kez öyle olmadı. Hikayede sürekli farklı karakter ağzından olaylar anlatılıyor her bölüm ortalama 10 sayfa, bölük pörçüklük hissi verdi bana.
Hikayenin aralarına rüyalar veya halisülasyonlar giriyor gerçekle sahteyi birbirinden ayırmak zor ben okurken odaklanma problemi yaşadım ve hikayeyi birbirine bağlayıp mantıklı bi sonuca ulaşamadım. Öylesine benim için de o trendeymişim ve yolculuğum bitmiş gibi hissettim ama bu yolculuğun bana birşey kattığını söyleyemem.
Kitabı çok güzel inceleyen arkadaşlar var onları okuyunca ben bu kitaptan hiç bir şey anlamamışım diye düşündüm, belki öyle, belki değil, bu da benim fikrim. Yazarın romanları ve incelemeleri var, ben incelemelerini okumayı tercih edeceğim.
Bak ben bu kadar kitabını okudum siz hâlâ birini bile alıp okumadınız mı ? #dark @netflixturkiye izlerken #tren ‘de öyle bir hikayeye düştük... nereye gidiyoruz nerden geliyoruz kim var kim yok kim kim olmuş aman... bir de öyle isimler var ki gene Allahım Allahım... Roka , Nevada, O’ kasandra ,kedi-bobo, doremifasollasi sadece bazıları. Gene Çin asıllı biri de var ve tek harfli bir karakter U... çok eğlenmiş görünüyorum değil mi oradan. Hem öyle hem değil... gerildim de aslında... daha önceki Engin Geçtan paylaşımlarımda da yazmıştım... ya seversiniz ya da sevmezsiniz arada bırakmayan bir anlatım... ama ben çok sevdim...
Ilk basımı Ocak 2004 yılında yapılan, uzmanlık alanı psikiyatri olan 2018 yılında kaybettiğimiz yazar Engin GENÇTAN'dan İnsan Olmak kitabından sonra okunduğu ikinci kitabı Tren. Ve kitabın her sayfasını çevirdiğimde, kendime şu soruyu sormaktan alamadım kendimi. Yirmi yıl önce basılan bu eseri okumak için neden bu kadar geciktin?
Zaman ve mekan algılarımızı, metafor olarak kullandığı tren üzerinden sorgulamamızı sağlayan anlatıcı yani yazar trende yolculuk yaptırdığı her bir karakter üzerinden geçmişi, bugünü, yakın ve uzak geleceği, gerçeklik algımızı, bireyselliği, insanın kendini arama çabasını, toplum içerisinde kuşanılmış roller ve bunun bireyin kendisiyle nasıl çatışmalara yol açtığı, toplumun yüklediği kendinden kaçıp Öz benliğini arama çabası, daha medeni toplumlar oluşturmak maskesi altında yapılan sömürüler ve yok edilen toplumla, kan gölüne çevrilen coğrafyalar muazzam bir kurgu ile okuruna sunuluyor.
Sıra dışı öğeler ile süslenmiş, hafif polisiye eklenerek sürükleyiciliği artırılmış roman, kendimize,dünyaya,geçmişe ve geleceğe bakışımıza dair algılarımızı yeniden gözden geçirip farklı bir bakış açısı kazanmamızı sağlıyor. Benim için 2024'ün enleri arasına girmiş durumda.
Engin Gençtan’ın okuduğum ikinci romanı ve bu romanı ilkinden daha çok sevdim.
Kitaba başladığımda ben ne okuyorum, bu isimler de ne böyle ve bu tren nereye gidiyor gibi onlarca soru üşüştü aklıma.
Ama her okuduğum sayfa ile metin anlam kazanmaya ve kitap beni içine çekmeye devam etti.Şahane bir kitap şahane bir kurgu kitap kurdu dostlarıma tavsiyemdir.
Kitaptan en sevdiğim bölümü ekliyorum, keyifli okumalar.
“ Beni iyi dinlemeni istiyorum. Senin geldiğin zamanda doğadan geriye ne kaldı bilmiyorum ama şimdi bulunduğun zamanda evrenin sırrı insan denilen zavallı türünün yarattığı anlamsız makinelerde değil, burada, şu anda bulunduğun çevrenin her bir zerresinde… İlerideki karıncaları görüyor musun? Onlar çok şey biliyor, sizler ise hiçbir şey. Bilgi edinerek bilge olunmaz.”
Yazar Hakkında
Engin GeçtanYazar · 20 kitap
Engin Geçtan 12 Ocak 1932'de İzmir'de dünyaya geldi. İlk, orta ve lise eğitimini İzmir’de tamamladı. 1956 yılında İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi'nden mezun olan Geçtan, psikoloji ve nöroloji dallarında ABD'de New York ve Columbia üniversitelerinde beş yıl süreyle uzmanlık eğitimi gördü.
1974'te profesörlüğe yükselen Geçtan, ODTÜ, Ankara, Boğaziçi ve Marmara üniversitelerinde öğretim üyeliğinde bulundu. Ayrıca, bir yandan psikiyatr olarak mesleğini icra ederken, bir yandan da sürekli yazıyordu. Geçtan’ın, Dersaadet'te Dans, Bir Günlük Yerim Kaldı İster misiniz?, Kırmızı Kitap ve Kızarmış Palamutun Kokusu ve Tren adlı romanları bulunuyor.
Uzmanlık alanı psikiyatri olan Engin Geçtan 1975-1987 yılları arasında meslek dışı okuyucular tarafından da ilgiyle karşılanan dört kitap yazdı. Çok sayıda basım yapmış ve yapmakta olan ve kendi bilimsel disipliniyle ilgili bu dörtlünün ardından, (İnsan Olmak, Varoluşçu Psikiyatri, Normaldışı Davranışlar ve Psikanaliz ve Sonrası, Metis) psikiyatri alanının çerçevesinden çıkma isteği doğrultusunda roman-senaryo çalışmalarına başladı. Ankara ve İstanbul’daki dört üniversitede öğretim üyeliği yapmış olan Engin Geçtan halihazırda üniversitedeki part-time görevi dışında klinik çalışmalarını psikoterapist olarak sürdürmektedir.
Romanlarına 2004 yılında “Tren”i de ekleyen Geçtan, kırk yıllık bir deneyimin ardından psikiyatriye, Türkiye insanına ve bugün kaosun kenarında yaşanan süreçlere bakışını dile getiren “Kimbilir?” ve “Hayat” adlı kitapları yayımlamıştı.
Prof. Dr. Engin Geçtan, Psikiyatri alanıyla ilgili çok sayıda basım yapmış “İnsan Olmak”, “Varoluşçu Psikiyatri”, “Normaldışı Davranışlar” ve “Psikanaliz ve Sonrası” kitaplarını kaleme aldı. Engin Geçtan ardından, roman-senaryo çalışmalarına başlamıştı.
Psikiyatri uzmanı, romancı ve yazar Prof. Dr. Engin Geçtan 86 yaşında yaşamını yitirdi.
