Yazar:
Mehmet Rauf
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 57 dk.
Sayfa Sayısı:
104
Basım Tarihi:
Mayıs 2012
İlk Yayın Tarihi:
2011
Yayınevi:
Bordo-Siyah Yayınları
ISBN:
9786053540779
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Türk Klâsikleri öykü türünden okuduğum "Üç Hikâye " adından anlaşılacağı üzere üç hikâyeden oluşuyor. Yazarın eleştirisel bir yaklaşımla kurguladığı olaylar, dönem insanlarının özellikle evlilik kurumu ile ilgili bakış açılarına dokunuyor. Cumhuriyet dönemi öncesinden Cumhuriyet dönemime geçiş öyküleri diyebileceğimiz bu tür Mehmet Rauf'un kaleminden okuyucuya sunulmuş.
Adından da anlaşılacağı gibi üç öykü bulunuyor kitapta: Girdab- Bir Hüsran Hikayesi- Hediyeler. İlk öyküde parasız Behic karakterinin isyanı var, değindiği noktalar güzel. El etek öperek daha çok paraya sahip olmayı reddetmek şerefli bir davranış ama aynı kişinin başka düşünceleri ve davranışları da bir o kadar itici. “Haftada bir otelde kalmayacaksam, lokantada yemek yiyemeyeceksem, tiyatroya gidemeyeceksem intihar etmeli değil mi” nasıl bir düşüncedir anlamadım! Madem parası yok neden bir gecede bütün parasını Beyoğlu’nda harcıyor, kendini sağlama almıyor? Anlatmaya çalışılan konuya bu karakter uygun değildi. Bir Hüsran Hikayesi ise evlilik kararı hakkında güzel bir hikayeydi. Hediyeler öyküsü ise pek çok yönden düşündürücüydü. Her karakter ayrı ayrı bir ders veriyordu. Saim Efendi, Rabia Hanım, Seniha, Rüştü Bey karakterlerinde çok şey buldum ben. Akıcı ve güzel bir kitaptı, öykü seviyorsanız okumanızı öneririm. “Biraz” yerine devamlı “bir az”, “elbette” yerine “elbet de” yazılması ise yayınevine ciddi bir eleştiri olabilir.
Adı üstünde kitabın içinde üç kısa hikaye var. Ama ben en çok 1. Hikayeyi beğendim. Yaşadığı zamanki toplumun menfaatçiliğini çok güzel gözlemlerlerle bize yansıtmış. Daha o zamanlarda yaptığı gözlemlerin hala günümüzde devam etmesi ise işin şaşırtıcı kısmı diyebiliriz.
Palto..
Palto'ya lafımız yok. Eyvallah üstadım, eline sağlık. Fayton gerçekten sıkıcıydı ama. O kadar betimlemenin ardından uykum geldi. Sanırsın bu hikayenin giriş-gelişme bölümünü genç Balzac yazmış. Haliyle haber okur gibi okudum hikayemin kalanını ve sonu da anlamsız bitti.
Kaput'a gelecek olursak... arkadaşlar, kaput dediğiniz bildiğimiz Palto. Palto hikayesi bu kitapta Kaput başlığıyla yayınlanmış. İlk satırları okurken; "bu satırlar bana tanıdık geliyor ama haydi bakalım." Dedim ve Akaki Akakiyeviç ismini görünce tanıdık birisini görmüşçesine düğüm çözüldü.
Kalın sağlıcakla.
Eylül yazarı Mehmet Rauf, anlatı ustalığını daha önce yayımladığımız "Eski Aşk
Geceleri "kitabındaki öykülerde olduğu gibi, Üç Hikâye kitabındaki öykülerde de gösteriyor. Toplumsal ve bireysel eleştiri kaygısının da sezildiği bu öykülerde, dönemin insanlarının yaşama ve evlilik kurumuna bakışlarının bir panoraması çizilmektedir. Hem hüzünlendiren, hem de meraklandıran ve güzelduyusal bakımdan Cumhuriyet öncesi dönemi öykücülüğünü Cumhuriyet dönemine bağlayan öyküler...
Mehmet Rauf'un üslubu, zamanın düz yazı ustalarından çok daha sadedir. Hikâye, roman, mensur şiir ve tiyatro eserlerinde kişiliğini yansıtan, kahramanlarının varlığında kendi duygu ve düşüncelerini yaşatan bir tutum içerisindedir. Eserlerinde, özellikle roman ve hikâyelerinde kendi yaşadığı ya da yaşamak istediği maceraları dile getirmiştir. Gözleme yeterince önem vermeyen yazar, kahramanlarını olduğu gibi değil,
kendisi nasıl görmek istiyorsa öyle anlatmıştır. Realizmle yetinmeyerek natüralizmi savunmasına karşın aşk tutkusunu romantizmden kurtaramaz. Onun hikâye ve romanlarının odağında aşk duygusu vardır. Roman ve öykülerinde aşk, çoğunlukla hüsranla ve hayal kırıklıklarıyla biter. Bu da dönemin edebiyat atmosferine
uygundur. Dönemin sosyal ve siyasal gelişmelerine kayıtsız kalan yazar tabiat tasvirlerinde ya da dış dünyayı anlatmada başarılı olamayan yazarın insan ruhunun derinliklerine indikçe ve temel psikolojik durumları betimlemeye çalıştığında sanat yeteneğini sergilediği gözlenir. Bunun en iyi ornegi Turk edebiyat tarihine adini yazdiran ilk psikolojik roman " Eylul" adli eseridir.
Üç Hikâye: "İyimser gerçekçilik"in en nitelikli üç örneğidir.
Günümüzde ihtiras dolu romanlarıyla bilinen Mehmet Rauf'un öyküde daha başarılı olduğu kanaatini güçlendiren eser. "Girdap" öyküsünde kendimi buldum. Baş karakter hissiyatıma tercüman oldu. Asla unutmayacağım. Gelecekleri çalınan buna rağmen edaniye boyun eğmeyen gençler mutlaka okusunlar Girdap'ı. Diğer iki öyküde de yine iyimserliğin ağır bastığı açık bir realizm havası vardı.
Mehmet Rauf'un okuduğum ilk kitabı. Kitapta üç hikaye mevcut.
1.Girdap : Memur olan Behiç dönemin padişahının zevk ve sefa içinde iken halkın yoksulluk ile mücadelesinde, el etek öpüp yalakalık peşinde koşan insanların zenginliğini konu almış. Behiç yalakalık ile mi aç karnını doyursun yoksa vicdanlı bir şekilde mi?
2. Bir hikaye-i hüsran : 43 yaşındaki adamın yalnızlığı ve evlilik yapmadığı için pişmanlığı, sonrasında 18 yaşında görücü usulü ile tanıştıgi kız ile tanısmasını ele almış.
3. Hediyeler : Saim efendi kızları olan Seniha'yı, zengin oğlan damat Rüştü 'ye almak isterler ama işleri biraz tersi olur. İyi okumalar dilerim herkese ;-)
Yazar Hakkında
Mehmet RaufYazar · 40 kitap
Mehmed Rauf Servetifünun romancılarından, 1875 yılında doğdu, 1931 yılında İstanbul'da öldü. Bahriye Mektebi'ni bitirdi (1893), deniz subayı oldu, staj için Girit'e (1894), Kiel kanalının açılış töreninde bulunmak üzere Almanya'ya (1895) gönderildi, dönüşte İstanbul'da Tarabya'da elçilik gemilerinin irtibat subaylığına atandı. 1908'den sonra bahriye'den ayrıldı, hayatını yazarlıkla kazanmaya başladı. Cumhuriyet devrinde kadın dergileri çıkardı, ticaretli uğraştı. On altı yaşındayken yazdığı Düşmüş adlı hikayesini İzmir'e, Halit Ziya'ya göndermiş, Halit Ziya da Hizmet gazetesinde basmıştı, daha sonra İstanbul'da Mektep dergisinde yazıları çıktı. Halit Ziya, Cenap Şehabettin, Hüseyin Cahit'le böylece önceden tanışan Mehmed Rauf, sanatının en başarılı eserini Eylül romanıyla verdi; psikolojik roman örneği olan Eylül'de olduğu gibi öteki eserlerinde de özellikle aşk maceralarını konu yaptı. Romanları: Eylül (1901), Genç Kız Kalbi (1925), Böğütlen (1926), Define (1927), Son Yıldız (1927), Kan Damlası (1928), Halâs (1929) Hikâye Kitapları: İhtizar (Cançekişme, 1909), Âşıknâme (1909), Son Emel (1913), Hanımlar Arasında (1914), Bir Aşkın Tarihi (1915), Üç Hikâye (1919), İlk Temas İlk Zevk (1923), Aşk Kadını (1923), Eski Aşk Geceeri (1924) Mensur Şiir: Siyah İnciler (1901, 1925) Oyunlar: Ferdi ve Şürekâsı (1909, filme de alındı: 1917), Cidal (Kavga, 1911), Sansar (1920), Ceriha (Yara, 1927)
