Yazar:
Romain Gary (Emile Ajar)
Çevirmen:
Sema Selçuk
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 53 dk.
Sayfa Sayısı:
384
Basım Tarihi:
Ağustos 2012
İlk Yayın Tarihi:
1 Aralık 2002
Yayınevi:
Agora Kitaplığı
Orijinal Adı:
Les Cerfs-volants
ISBN:
9786051031699
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
480.jpg)
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Romain Gary(Emile Ajar) bu romanında 2. Dünya Savaşı döneminde Fransa’nın şirin bir kasabasında son derece sıcak bir ortamda karşılıyor bizi.
Hikâyenin baş kahramanı Ludo (Ludovic Fleury) ; uçurtma ustası, postacı, çatlak amcası Ambroise’in yanında büyür. Kasabada uçurtma şenlikleri yapılır ve en güzel, en ilginç uçurtmaları yapan sevimli postacımız artık kasabanın simgesi ve maskotu haline gelmiştir. Onun atölyesi turistlerin uğramadan geçmediği bir müzedir adeta ve postacı kıyafetiyle bütünleşen simgesel bir kişiliğe dönüşmüştür.
Ludo’nun etrafında çizilen son derece masalsı bu romantik kasabada; çilek kokusu, rengarenk uçurtmalar, aşk ve umut dolu sayfalardan sonra bir anda savaş patlak verir ve hikaye bambaşka bir hâl alır. Tüm o güzelliklerin nasıl bir kabusa dönüştüğünü görmek hayatın iki farklı çehresine şahit olmak bence bu romanı eşsiz kılan taraftı.
Ludo’nun ilginç karakterini adım adım tanımak zaten okuma deneyiminde mest olmayı sağlarken, hikâyenin siyasi ve sosyal göndermelerle dolu satırları bu macerayı doyurucu bir noktaya ulaştırıyor.
Küçücük bir ipucu vererek okumayanları iyice heveslendirmek isterim: Unutamama problemi genlerinden gelmektedir ve devlet eğitimine kurban giden atalarının aksine Ludo’nun deliliğin sınırlarında gezinmesinin başka bir sebebi vardır.
Ben Ludo’yu çok sevdim ve onu tanımadan ölmeyin derim.
480.jpg){kind=small}
Romain Gary,(Emile Ajar) ile tanısmamı sağlayan kitap, evimizde kütüphanede sessiz bir şekilde okunmayı bekliyordu, ben yıllarca es geçmistim sonra bir yerde Romain Gary'i duydum ve aklıma bizdeki kitap geldi, Uçurtmalar... eve gittim ve hemen kitaba kendimi teslim ettim, gerçekten inanılmaz bir aşk hikayesi sadece aşk değil ama dönemin II. Dünya Savaşı yıllarına da ayna tutuyor, Nazilerin baskıcı politikaları ve faşizmi, bir aşkı nasıl uçurtmalar gibi savuruyor, ama evet gerçek sevgi asla bitmez o uçurtmalar gibi buluşur gökle bir yerde..
“mavinin ardından gitmek.”
tutanın ellerinden sıyrılıp giden uçurtmalar için söylenen, özgürlüğü simgeleyen bir söz. kitabın da bana göre özeti; hayalleri, umutları, özgürlüğü anımsatır.
ikinci cihan harbi hiç kuşkusuz edebiyat ve sinemada üzerine en çok şey yazılıp, çekilen savaş oldu.
bu kitap da ikinci cihan harbi sırasında işgal altındaki fransa’nın bir kasabasında geçen olayları anlatıyor.
işgalciler, işbirlikçiler, direnişçiler ve savaşın paralelliği ile anlatılan onulmaz bir aşk.
metin daha çok cephesinin gerisinde yaşananları yalın, akıcı bir dille anlatıyor. (bu yanıyla bana enfes bir roman olan, ‘ve tarih devam ediyor’ metnini anımsattı)
savaşın yıkıcılığı, ayrılıklar ve insanın insanî! yanını sorgulayan güzel bir kitap olmuş. okumanızı tavsiye ederim.
Uçurtmaların masumiyetiyle sarmalanmış bir aşk öyküsü. O masumiyetin dış çeperinde ise Romain Gary'nin de bir kısmını yaşadığı İkinci Dünya Savaşı'nın dehşetli anıları var. İçinde çok değerli pasajlar barındıran bir roman. Bütününde ise bir başyapıt hali yok ama bir şekilde merak ve sarmalanma hissini diri tutabiliyor.
Yazarın son yayımlanan romanı, tıpkı ilki "Polonya'da Bir Kuş Var" gibi bir İkinci Dünya Savaşı hikayesi. “Uçurtmalar”da bu kez Normandiya’dayız. Annesiyle babasını kaybettiğinden, uçurtmalarıyla meşhur amcası tarafından büyütülen bir gencin, Ludo’nun gözünden okuyoruz savaş çıkınca yaşananları. Oldukça masalsı bir atmosferde, bir büyüme hikayesi olarak başlayan kitap savaşla beraber soluk soluğa okunan bir aşk ve direniş hikayesi olarak devam ediyor. Yine bir yanıyla umut tazelerken diğer yandan insanın içindeki kötülüğü sorguluyor Gary. “Ya Nazizm insanlık dışı bir canavarlık değilse? Ya insana özgü bir şeyse? Ya bir itirafsa? Ya gizlenmiş, bastırılmış, üstü örtülmüş, yadsınmış, en derinlerimize gömülmüş ama yine de her zaman yüzeye çıkan bir gerçekse?” (s. 263) “İnsanlık dışı olmanın da insana özgü bir şey olduğu kabul edilmediği sürece yobazca yalanlar içinde bocalıyoruz demektir.” (s. 213) Çok beğenerek okudum.
Uçurtmalar – Aşk, İnsanlığın Direnme BiçimidirEdebiyat
Bazı kitaplar, seni okumazdan önce çoktan seni bilir. Uçurtmalar da benim için öyleydi. Sayfalarını açmadan önce bile içinde bir rüzgâr vardı; tanıdık, çocukluğumdan kalma bir esinti. Belki bir mavinin hatırası, belki de birini sevmekten hiç vazgeçmeyen tarafımın sesi. Romain Gary, savaşın ortasına bir aşk bırakmış; ben o aşkın etrafında dönüp duran bir gölge gibi hissettim kendimi.
Bu kitap bana aşkın bir “duygu” değil, bir varlık biçimi olduğunu hatırlattı.
Sevdiğin birini kaybetmek, aslında onun yokluğunda da yaşamayı öğrenmekmiş.
Ludo’nun Lila’ya olan sevgisinde bulduğum şey, bir kadına duyulan özlem değildi sadece; hayata, insana, iyiliğe tutunmanın bir biçimiydi.
Aşk burada bir sığınak değil, bir sınavdı.
Ve bazen, insan birini sevdiği için değil, o sevgiye hâlâ inanabildiği için hayatta kalıyordu.
Gary’nin cümleleri, sessizlikle yazılmış gibiydi.
Bazı kelimeler o kadar ağırdı ki, onları okurken içimde bir yankı oluştu.
Aşk, orada bir itiraf değil, bir direnişti.
Birini sevmek, onunla yaşamak değil; onun varlığını savunmaktı.
Savaşın, kaybın, karanlığın ortasında bile kalbinde bir “mavi” saklamaktı.
Ve ben o maviyi bulmak için bu romanı yavaşça, defalarca okudum.
Gary’nin dünyasında hiçbir duygu tam değil.
Ne aşk tamamlanıyor, ne umut bitiyor.
Her şey yarım; ama insan zaten biraz yarım değil mi?
Siyah ve beyazın arasında kalan gri bir alanda yaşayıp duruyoruz hepimiz.
Ludo’nun uçurtmaları o gri gökyüzüne salınırken, ben düşündüm:
Belki de insan sevdikçe değil, hatırladıkça insan kalıyor.
Birini unutmaya çalışmak, aslında onu başka bir biçimde yaşatmakmış.
Roman boyunca içimde hep aynı cümle dolaştı:
“Birini sevmek, onun gitmesine izin verirken bile kalbinde yer açabilmektir.”
Ludo bunu yapıyor.
Sevdiği kadının hatırasını bir yük gibi değil, bir ışık gibi
Bir aşk romanıydı “Uçurtmalar”, doğru. Fakat bir özgürlüğe duyulan özlemin, kurtuluşa olan inancın, susturulamayan düşüncelerin aşkıydı aslında.
Mavinin ardından giden hepsi ayrı hikayeye sahip uçurtmaların hayali aslında ortaktı.
Romain Gary ya da mahlasıyla Emile Ajar'in Onca Yoksulluk Varken adlı kitabından sonra okuduğum ikinci kitabı Uçurtmalar. İkinci Dünya Savaşı'nda öncesiyle kitap başlıyor, savaş ve savaşın bitimiyle kitap son buluyor.
Ambroise Fleury postacı aynı zamanda Uçurtma Müzesi'nin sahibi,vicdani retçi,savaşta dahi çeşit çeşit uçurtmalar yapıp savaşa meydan okuyan, çevre tarafından biraz kaçık olarak bilinen biri.
Ludo, babası Birinci Dünya Savaşı'nda ölen, ardından annesi de ölünce amcası Ambroise Fleury tarafından büyütülen biri. Lila'ya aşık, sayılara tutkun, bir savaş direnişçisi. O da amcası gibi toplum tarafından kaçık gözüyle bakılan biri.
Marcellin Duprat, Clos Joli'nin sahibi üç yıldızlı ünlü Fransız şefi. Öyle bir şef ki savaş esnasında millet salgamla beslenirken herkese inat ünlü Fransız yemeklerini yeri geldiğinde işgalci Almanlar'a bile o özel yemeklerden yapıp "Her şey bittiğinde Fransız yemekleri ve Clos Joli akılda kalacak" deyip bir yandan da Almanlar'dan rahatsız olan biri.
Lila, Polonyalı zengin bir ailenin kızı. Biraz şımarık, biraz da geleceğini kurma konusunda kararsız, yeri geldiğinde de hayata geçirmede yetersiz.
Kitabı çok sevdim. Yazar bu savaşı 1940'larda Hava Kuvvetleri'ne katılıp yaşadıgı için Uçurtmalar kitabının yarısından sonra yazarın savaş ile ilgili yaşadıklarını hissettiklerini çok daha iyi okuyucuya hissettiriyor. Tavsiye ederim
Fransız edebiyatının en kıymetli yazarlarından; ne de olsa aynı kişiye sadece bir kez verilen Goncourt Ödülü’nü -isim değiştirmek gibi bir hileyle olsa da ;)- iki kez kazanarak başarısını ispatlamış. Konusu; İkinci Dünya Savaşı’nın gölgesinde filizlenen bir aşk hikayesi eşliğinde insanlığın direncini anlatıyor.
Yazar Hakkında
Romain Gary (Emile Ajar)Yazar · 14 kitap
1914, Litvanya doğumlu. On dört yaşında Fransa’ya geldi, hukuk öğrenimi gördü, 1940 yılında ‘Fransa’ya Özgürlük’ ekibine ve savaşa katıldı. Fransa’nın 2. Dünya Savaşı’ndaki kahramanlarından biriydi, Legion d’honneur nişanına layık görüldü. Yazarlığı yanında diplomatlık yaptı.
İlk romanı Polonya’da Bir Kuş Var – Avrupa Eğitimi, dışişleri bakanlığında çalışmaya başlamasıyla aynı zamanda yayınlandı. Onca Yoksulluk Varken‘de olduğu gibi ‘Émile Ajar’ takma adıyla da kitaplar yazdı ve her iki kimliğiyle iki ayrı Goncourt Ödülü sahibi oldu. Eşi ünlü Fransız oyuncu Jean Seberg’in 1979′daki trajik ölümünün ardından 1980’de kendi eliyle hayatına son verdi.
Yazarın kaleme aldığı çok sayıda romandan Agora Kitaplığı’nda yayınlananlar şunlardır: Şafakta Verilmiş Sözüm Vardı (2012), Cennetin Kökleri (2012), Kadının Işığı (2012), Biletiniz Buraya Kadar (2012), Polonya’da Bir Kuş Var – Avrupa Eğitimi (2012), Uçurtmalar (2012) ve Emile Ajar takma adını kullanarak kaleme aldığı Onca Yoksulluk Varken (2009), Yalan-Roman (2011), Koca Tembel (2011) ve Kral Salomon’un Bunalımı (2011).
395.jpg)
307.jpg)
