Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 47 dk.
Sayfa Sayısı:
416
Basım Tarihi:
Nisan 2009
Yayınevi:
Gerekli Şeyler
Orijinal Adı:
Watchmen (Watchmen #1-12)
ISBN:
9786055686000
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
Watchmen
863 okunmaİthaki Yayınları · 4 Aralık 2018 · 456 s.
Watchmen
243 okunmaGerekli Şeyler · Nisan 2009 · 416 s.
Watchmen
65 okunmaİthaki Yayınları · Ekim 2019 · 448 s.
Watchmen
8 okunmaDC Comics · 1 Haziran 2014 · 448 s.
Watchmen
2 okunmaRandom House, Inc. · 1987 · 416 s.
Absolute Watchmen
1 okunmaTitan books · 2005 · 464 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Gözcüleri kim gözlüyor?
Watchmen (Gözcüler) bir çizgi roman değil. Burada çizgi roman teriminin kökenine biraz bakmak isteği uyanıyor bende. Çünkü çizgi roman terimi İngilizce'den çeviriyle "graphic novel" demek. Fakat İngilizcede Örümcek Adam, Yarasa Adam, Süper Adam gibi çizgi romanlar "comic book" kategorisindedir. Bizim çizgi roman olarak çevirdiğimiz şey İngilizce aslında "comic book" olarak geçer ki bunun Türkçesi, tam karşılamasa da karikatürdür, graphic novel ise başka bir şeydir. Bu "comic book"lar, karikatürler, yetişkin kitleye hitap etmeyen, çocuksu hikayeler anlatır niteliktedir ve genellikle yüzlerce sayı boyunca devam eden kısa ve basit hikayeler anlatırlar. Fakat iş "graphic novel"a gelince orada bir farklılık vardır. Her hikaye graphic novel olamaz. Graphic novel yetişkinler için anlatılan, "novel" yani roman kadar komplike olan ve edebi yanı yüksek, yüzlerce sayı devam etmeyen, bir hikayeyi başlatan ve bitiren, tam anlamıyla bir romanı grafiklerle anlatan nitelikteki eserlerdir.
Maalesef, Türkçe'de uygun bir çeviri yok. Aktarmayı da pek beceremedim sanırım. Uzun lafın kısası, Watchmen bir graphic novel'dır, karikatürden üstündür ve comic book değildir.
1983 yılında çizgi roman dünyası örümcek adam ve benzeri süper kahramanların domine ettiği, süper kahramanların doğuştan iyilik yapmaya meyilli olduğu, melek kadar günahsız ruhlara sahip özel varlıklar olarak kendine yer bulduğu, siyah ve beyazın bıçak kadar keskin şekilde birbirinden ayrıldığı bir haldeydi. Bu öyle bir ayrımdır ki kötüler doğuştan kötüdür ve bazen anlamsızca kötülük yapmaktan zevk alır, dünyayı öylesine yok etmek isteğiyle yanıp tutuşur. İyiler ise tam tersi, sadece iyilik yapmak için var olan, trafik cezası bile olmayan tiplerdir. Gerçekçilik, felsefe, derinlik yoktur. Çizgi
9/10
Beğendi
·2018 63. kitabı
Okumak isteyen, okuyan ve filmini izleyip merak eden çok fazla arkadaş var. Bu inceleme umarım onlara yardımcı olur....
''Çizgi Roman'' kategorisindeki bir kitaptan beklentileriniz nelerdir ?
Bol ekşın mı ?
İyilerin hep kazanıp, kötülerinden artistlik yapa yapa en
sonunda kaybetmesi mi ?
Düşük bir edebi değere sahip olup, fazla kafa yormaması mı ?
Genel olarak kafa dağıtmak için alıp okumamız mı ?
Aradıklarınız bunlarsa süper! Çünkü bu kategoride bulabileceğiniz bir çok kitap var, hemen internetten yüzlercesine ulaşabilirsiniz. He, eğer watchmen'i soruyorsanız; ''Çizgi Roman'' adı altında geçen bu kitapta, bunların hiçbiri yok. Aksine makul düzeyde bir ekşın, romanlardakinden bile yüksek edebi değer ve kimi yerlerde insanı düşünmeye sevk eden sözler, iyilerin her zaman iyi roller oynamadığı kimi zaman serçe parmaklarını koparıp kimi zaman polislerin başa bela olduğu anlar, Amerika'nın Rusya'yla, Fransa'yla ilişkileri, soğuk savaş dönemi, 80'lerdeki atom bombası geyiğini gibi birçok şey var bu kitabın içinde.
İlk başlarda fazla aksiyon olmayınca biraz hayal kırıklığı yaşadım. Sonuçta işin içinde o kadar süper kahraman var ve bir miktar aksiyon bekliyorsunuz. Kitabın esas olayını anladıktan sonra bu hayal kırıklığım da geçti, kitabın atmosferine bayıldım!
Rorschach, uzun zamandır süper kahramanlar dünyasından görmek istediğim karakterlerden: Gizemli, ürkütücü, güçlü, yetenekli, çok çene çalmayıp konuştuğunda da mantıklı konuşan, havalı ve 1.68 boyunda bir karakter. Ayrıca Rorschach kostümünü diğerleri gibi özel olarak felan tasarlatmıyor; bir kadın kendisine yapılan kıyafeti sevmiyor, Rorschach da bunu alıyor ve kesip biçip havalı bir maske yapıyor. Daha ne olsun!
Film uyarlamasından da birazcık bahsetmek isterim;
Çizgi roman
Çizgi romanda kurgu nasıl yapılır öğreten kitap. Karakterin hepsi çok güçlü ama benim için Rorschach en iyisi. Daha önce çizgi roman okumadıysanız bu kitaptan başlamayın derim, kafa karıştırıcı olabilir.
Sıradan popüler çizgi romanlara göre edebi derinliği çok yüksek. Sadece çizgi romanlar arasında değil, genel olarak romanlar arasında bir başyapıt. Dönemin siyasi durumunu çok güzel işlemiş. Roman ilerledikçe okuyucuyu bir etik çatışmasına sürüklüyor ve bu da neyin doğru neyin yanlış olduğunu sorgulamaya, saydığınız değerleri yeniden düşünmeye neden oluyor. Her karakter baş karakter ve hepsinin görüşü ayrıntılı ve hak vereceğiniz şekilde anlatılmış.
Ayrıca, Watchmen'i bu kadar güzel yapan şey, böylesine derin ve tutarlı bir kurgu ile anlatımının sürükleyiciliği ve çarpıcılığı. Çizimler harika ve bazen öyle yerlere öyle manzaralar koyuluyor ki, o resim o anki bütün durumu özetliyor.
Hikayenin kurgusu içinde bir başka kurgu daha var. Bu da hikayeyi derinleştiriyor, okuyucuyu romanın içine çekiyor. Bazı yerlerde de bu kurgu içinde kurgu durumuna ekstra olarak, Max Shea'nın Kara Gemi Hikayeleri'nden kesitler veriliyor ve bir gazete bayicisinin toplumun hali ve sorunları hakkındaki konuşmaları ile benzeştiriliyor. Max Shea'nın karamsar, acımasız ve hastalıklı denebilecek kurgularıyla benzeştirilen bu "Ne olacak bu Amerika'nın hali..." konuşmalarında, toplumun aslında nasıl Max Shea'nin hikayesindeki gibi acımasız ve hastalıklı bir halde olduğunu çok net anlıyorsunuz.
Bundan sonraki paragraf hafif ölçüde spoiler içeriyor, devamını temkinli okuyun.
Hikaye boyunca Amerika'nın Japonya'ya attığı atom bombası eleştirilirken, insanı dumur eden bir sonu var. Hikayenin sonunda gördüğünüz şey, her ne kadar kabul edilmesi güç olsa da, insanlık adına işe yarayan ve yapılabilecek tek şey konumunda. İnsanoğlu olaya ahlaki açıdan bakar ve ahlak da at gözlüklerinden başka bir şey değildir. Çözüm vahşi olabilir ama insanoğlunun içinde bulunduğu kendi sonunu getirecek durumdan çıkması
Gerçeği mi tercih edersiniz, yoksa insanlığın sonsuza dek barış içinde yaşamasını mı?
Watchmen sadece bir çizgi roman değil. Hani bazen hayatın gerçeklerini bize hep söyledikleri şu olayı; “beyaz veya siyah açıdan bakmayın” tarzında ve sanki grinin tek gerçekmiş gibi lanse edilmesine karşı, siyah ve beyaz düşünmenin, yani düz, sığ, saf, tek açıdan bakmanın ya da düşünmenin de gerçekliğe ne kadar yakın olduğunu acımasızca kanıtlayan bir eser Watchmen.
Bu öyle bir eser ki, çizgi roman diye okuyup geçmek veya küçümsemek bence pek akıllıca olmayacaktır. Çünkü Alan Moore öyle bir eser yazmış ki, nereden tutarsanız tutun insanlığın en temel sorunlarına parmak basıyor. Bu sorunların çözümüne kendince yarattığı bir kurgu ile Watchmen evreninde adeta simüle ediyor. Bu simülasyon bize farklı bir bakış açısı sunuyor.
Yani en azından gerçekliğin ve doğrunun ne demek olduğunu Watchmen evreninde farklı boyutlarda bulurken, bu boyutlarını tek bir gerçeğe dayanması ise fazla trajedik oluyor. Şöyle: Ortada bir sürü farklı gerçek var ama bu farklı gerçeklerin bir üst gerçeği var. İşte bu üst gerçek ile farklı gerçekler arasında sıkışmış olan insan ne yapacağını bilemez oluyor. Sonsuz barış için gerçeklerin ve doğruların saklanması mı? Ya da acı olan tek üst gerçeğin insanlığı yok etmesi mi?
Bu sorunun cevabı romanın da aradığı bir cevap. Ben buna şöyle bir cevap vermek isterim: Tabii ki de düz mantıkla cevap vereceğim; doğru ne ise, gerçek ne ise, bu insanlığın barış içinde yaşamasını engelleyecek olsa bile o gerçek ve doğruyu savunurum. Çünkü kandırılıp farklı bir gerçeklikmiş boyutuna evrilen barış içinde bir hayat sürmektense, savaş içinde has acımasız gerçeği öğrenmeye tercih ederim.
Watchmen evreninde benim bu tercihime en yakın kahraman Rorschach oldu. Gerçekten romanın en
Doctor Manhattan Supremecy
BİR MİKTAR SPOİLER İÇERİR
Kültleşmiş değil de zamanında da ötesinde de hep çok sevilmiş bir çizgi romanmış Watchmen. Hakediyor. İlla bir çizgi roman okuyacaksanız Watchmen okuyun hatta okutturun. Harika bir kurgu, harika karakterler ve müthiş güzel bir son. Belki bunca kahraman filminden sonra size hikayenin iskeleti sayılabilecek işlenişi sıradan gelebilir ama aslında farklı ve ilham verici şekilde işlenmiştir. En sevdiğim karakter tabii ki Doctor Manhattan müthiş bir origin ve karakter gelişimine sahip. Rorschach karakterinin de konuşmalarına pür dikkat odaklanın şayet iyi bir dedektiftir (bazı şeylere karşı karanlık düşüncelere sahiptir kendileri. )
Okuyun okutun
Tanrınız konuşuyor toplanın her ne kadar kapağını sertlestirip fiyatını uçursalarda evet evet fiyatı d&r da 180tl bu fiyata asla değmez neyse ucuz olan versiyonuda bulunmakta!!! Haa ben bunu okumayı çok istiyorum ama bu kadar param yok diyenler Takip edip mesaj yoluyla iletişime geçerseniz okumanın bir yolunu biliyorum okuyun okutun kullarım
Seni seviyoruz Rorschach! Adamsin Rorschach!
1. Hemen simdi incelemeyi okumayi kesin
2. ilknokta.com/alan-moore/watc... linkine tiklayin
3. Bir adet kitap edinin
4. Okumaya baslayin
5. Sakin bitirmeyin! Cunku bitince sevdiginiz dostlarinizdan ayrilmissiniz gibi bir bosluk oluyor sonra.
Kitap, Amerika'da suclularla savasmak icin 1950lerde farkli farkli yerlerde ortaya cikan maskeli kahramanlarn hikayesini konu aliyor. Ama ne konu!
Kurgu inanilmaz guzel, kitabin baslarindaki bir resim karesi sonlarda anlam kazanabiliyor. Ne eksik var ne de fazla, tam olmasi gerektigi kadar olmus. Cizimler muhtesem. Ters koseler ilginc. Mantigin mantiksizligini ortaya koyan akis ise muhtesem!
DC'nin Batman, Superman vs gibi kahramanlarindan farkli bir evren Watchmen, ancak DC'nin hikayeleri yeniden olusturdugu New 52 serisinde, Batman'in bir kitabi, Batman'inWatchmen'in gulen surat sembolunu bulmasiyla bitiyordu ve bu, iki evrenin birleseceginin gostergesi kabul edildi (Birlesmis de olabilir, cok iyi takip etmiyorum). Ama beni ilgilendiren en onemli kisim, anladigim kadariyla DC, Watchmen'e bir devam da getirecek.
Cunku burada bitmemeliydi...
Müthiş bir bilim kurgu tarzında ayrıca da yer yer felsefi ve ütöpik-distopik bir çizgi roman, bir şaheser, başyapıt. "Benim gözümde"
Şimdiye kadar çizgi roman okumadıysanız kesinlikle Watchmen'den başlamayınız. İlk önce okumaya niyetli olduğunuz olanları okuyun çünkü bundan aldığınız zevki diğerlerinde tadamayacaksınız
"I did it thirty-five minutes ago"
Çizgi roman türü arketiplere dayalı hikaye anlatıcılığının modern bir yorumu olması nedeniyle psikoloji ile yakından alakalıdır. Ancak 20. yüzyılın ikinci yarısında ortaya çıkan bu tür, mitolojik hikaye anlatıcılığında belirgin olan "toplum için kahraman" temasından uzaklaşmıştır. Modern çizgi romanlar, zamanın ruhu gereği, esas olarak Kant'ın "otonom birey" ve metodolojik olarak Shakespeare'in "bireysel katarsis" yaklaşımları ile şekillenmiştir. Bu nedenle neredeyse bütün süper kahraman hikayeleri kahramanlarının kişisel etik kaygıları etrafında şekillenir (bkz. rasyonalist Batman ya da katolik Daredevil).
Alan Moore, Watchmen ile "Süper kahramanların eylemleri içinde yaşadıkları toplum üzerinde nasıl etkiler bırakır?" sorusu ile ilgilenerek, çizgi roman türüne yepyeni bir soluk getiriyor. Bu anlamda Watchmen, tıpkı daha sonra The Wire'ın yapacağı gibi, kişisel katarsis yerine Antik Yunan Tragedyalarında hakim olan toplumsal yozlaşma temasını hikayenin merkezine alıyor.
Watchmen bu bakış açısı ile okunduğunda, Moore'un ortaya attığı etik problem (Who watches the Watchmen/Gözcüleri kim gözlüyor) daha anlaşılabilir bir hale geliyor. Neticede finalde Ozymandias'ın Roschach'a söylediği "düğmeye 35 dakika önce bastım" sözü de bununla alakalı değil mi?
Yazar Hakkında
Alan MooreYazar · 76 kitap
Alan Moore, 1953 Northampton, İngiltere doğumlu yazar ve çizgi roman yazarıdır. Frank Miller ile birlikte çizgi roman dünyasını değiştiren sanatçı olarak anılmaktadır. Yazdığı birçok çizgi roman Hollywood tarafından filme çekilmiştir. Bunlardan başlıcaları "Watchmen", "From Hell", "V for Vendetta" ve "The League" sayılabilir.
1979 yılında İngiliz 'Sounds' müzik dergisinde karikatür çizeri olarak çalışmaya başlayan Moore, zamanla çizim konusunda yeterince iyi olmadığını anlayarak yazarlığa yoğunlaştı. İngiltere'nin meşhur '2000AD' dergisinde çeşitli karakterler yaratan Moore, özellikle 'Marvelman' serisi ile ödüller toplamaya başladı. (British Eagle Awards for Best Comics Writer, 1982 and 1983)
DC firmasının "Swamp Thing" dergisi ile ABD'ye yöneldi. Edebi değer taşıyan metinlerinde çevre, toplum, bireyin toplum içindeki yeri sorgulanıyor, bu ise dönemin genel geçer çizgiroman anlayışıyla çelişki yaratıyordu.
Yine aynı firma için çeşitli işler yaptıktan sonra 1986 yılında yayımlanan 'Watchmen' sınırlı serisi çizgiroman camiasını ve tarihini kökten sarstı. Bu gelişkin kurgu yapıtta süperkahraman kavramı etrafında topluma dair sert bir siyasal eleştiri vardı.
Alan Moore, türün kalıplarını ve araçlarını bozan, parçalayan, onları farklı içeriklerde tekrar kurarak okuyucuyu şaşırtan ve düşünmeye zorlayan bir tarz kullanır.
