White Noise
Don DelilloYazar:
Don Delillo
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 4 dk.
Sayfa Sayısı:
320
Basım Tarihi:
1999
Yayınevi:
Penguin Books
ISBN:
9780140283303
Ülke:
Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Don Delillo'nun Beyaz Gürültü romanı birkaç kelimeyle özetlenecek olursa çağımızın romanı demek yanlış olmaz.
Kitabın baş kahramanı Jack Gladney başından dört evlilik geçmiş, üniversitede kendi fikri olan Hitler bölümünde akademisyenlik yapan, kendisini siyah gözlükleri ve cübbesiyle tanımlayan bir aile babasıdır. Eşi Babette ve çocuklarıyla olağan akışında giden bir hayat sürdürürlerken meydana gelen bir çevresel felaket nedeniyle hayatları bir anda kabusa döner. Bütün felaketin nedeni bir haşere ilacının yan ürünlerinden biri olan Niyodin T adlı bir kimyasalın kara bir bulut halinde yaşadıkları kasabanın üzerine çökmesidir.
O güne kadar ailecek televizyondan felaket görüntüleri izlemekten zevk alan Jack ve ailesi birden kendilerini büyük bir felaketin içinde bulur. Üzerine bir de Jack'in bu kimyasala kısa bir sürede olsa maruz kalması tüm bu felaketin üzerine tuz biber eker. Artık Jack ölumle burun burunadır.
Beyaz Gürültü, ölüm korkusunu, teknolojinin hayatı hem kolaylaştırmasını hem de büyük tehditler oluşturmasını anlatan genel anlamda bir modern toplum eleştirisi. Kitabı okurken kendinizi bir felaket ve aksiyon filmi izliyormuş gibi hissetmeniz kuvvetle muhtemel.
Kitap okunması gereken 1001 kitap arasında olup, yazarı Don Delillo'ya ABD Ulusal Kurgu Kitap Ödülü'nü kazandırmıştır. Yazarın kullandığı mizahi dil ve sade anlatım nedeniyle kolay okunan ve keyifli bir kitaptı Beyaz Gürültü. Aksiyon seviyorsanız severek okuyacağınız bir kitap.
İnsanoğlu ne yazık ki çoğu zaman kendi sonunu getirecek felaketleri kendi elleriyle hazırlıyor. Ve bu felaketlerin hiç kendi başına gelebileceğini düşünmüyor.Beyaz Gürültü bu konu çerçevesinde çok katmanlı, günümüz dünyasına dair eleştirel bir roman.Yakın bir tarihte Beyaz Gürültü romanının filminin çekileceği haberleri
Postmodernizmi iliklerine kadar hissetmekEdebiyat
Bir taraftan yazarının yeteneğine ve hayal gücüne hayran olduğunuz, diğer taraftan çok sıkılıp bir an önce bitirmek için can attığınız bir kitap oldu mu hiç? Beni işte böyle bir çelişkiye sürükleyen az sayıdaki romandan biri “Beyaz Gürültü”.
İki önemli sebebi var: İlki, ben postmodern edebiyatla zaten pek iyi anlaşamıyorum -çünkü hakettiği dikkati veremiyorum-, ikincisi “Amerikan tarzı yaşam” klişelerinden ve esprilerinden pek hoşlanmıyorum. Ancak benim sıkılmış olmam, “Beyaz Gürültü”yü eli yüzü düzgün şekilde inceleme isteğimi baltalamamalı.
Don Delillo’yu ilk okuyuşum bu. Postmodern edebiyatın bu ünlü Amerikalı yazarı uzun yıllardır listemdeydi, ancak okumayı sürekli ötelemiştim. Kütüphanemi hüzün içinde gerilerde bırakıp gelirken yanıma aldığım az sayıda kitaptan biri olunca, sonunda okumak zorunda kaldım!
Don Delillo baş döndürücü, delice bir akışla günümüz dünyasının değerlerini hicvediyor; hatta hiciv ne demek, yerle bir ediyor! Kutsal atfettiklerimizin tümü; inanç, aile, sadakat, dürüstlük ve çocuk sevgimiz, modern dünyanın malum tehditleri olan bireysel hırslar, tüketim çılgınlığı, reklamlar, susmayan medya tarafından darmadağın ediliyor.
Romanın merkezinde küçük bir üniversite kasabasında Profesör olan Jack Gladney var, hikayeyi de bize o aktarıyor. Son derece az yetkinliğe sahip olmasına rağmen sadece dikkat çekici bir konu bulabildiği için üniversitede hocalık makamını kapmış ve her zaman cüppesi ile dolaşarak herkese bu makamın gerçek (!) sahibi olduğunu göstermeye çalışan biri Jack. Almanca bilmemesine rağmen “Hitler araştırmaları kürsüsü” kurmuş, ortaokul seviyesindeki kendi çocuklarından bile daha cahil olan bu adam, havalı duruşunu bozmadan makamını korumaya çalışıyor. Eh, itibardan tasarruf olmaz, Jack de “itibarını” korumak için elinden geleni
#1001kitap~~~Edebiyat
Bu ara hedefim Nobel e aday olan yazarların kitaplarına ağırlık vermek ki konusuna hiç bakmadan sırf oyuzden kitaba başladım, zaten yazarın daha önce de başka 1kitabini okumuştum az çok tahmin edebiliyordum nelerle karşılaşacağımı ama hiç bu kadar seveceğimi beklemiyordum, belki şuan çok yakınımdakilerin yaşadığı ölüm temasından kaynaklı olabilir yazdığı cümlelerde sanki o düşünceler zihnimden geçerken herkesin evde sanki ölüm hiç olmayacak ya da yokmuş gibi maskelerle dolaşması ama 1gercegin olduğunun farkına varıp kendi içimizdeki sessiz çığlıklar sanırım bu kitapta duygularıma tercüman olduğu için ekstra sevmiş olabilirim okurken içimi o durumlar epeyce acıtsa da ...
ya da başka 1 gerçek var ki zaten ben severdim başka 1zaman da okusaydim zira cümleler kendi adima çok etkileyiciydi...
Don DeLillo, ABD'li yazar. 20. yüzyıl sonu ile 21. yüzyılın başı Amerikan yaşamından ayrıntılı portreler çizen romanlarıyla tanınır ki kitapta epeyce dönem olaylari ve ilginç soru ve vurgulariyla okumayi dinamik tutuyordu, gençken pek ilgilenmediği edebiyata, 1yaz park görevlisi olarak çalıştığı sıralarda ilgi duymaya başlayan yazar, en büyük başarısını baş yapıtı sayılan ve 1997'de basılan Underworld ile elde etti. 1999'da Jerusalem Prize'ı kazandı. Yazar, modern eleştirmenlerce, edebiyatta postmodernizmin ana figürlerinden 1i kabul edilir ki okurken 2kitapta da epeyce bu durumu hissettim oyuzden post-modern tarzındaki kitapları sevenlerin kaçırmaması gereken 1yazar bence, ama bu tarz sevmiyorsanız epeyce sıkılabilirsiniz.
Kitabın konusu kahramanı 1Amerikan üniversitesinde, siyah güneş gözlüğüyle kendi icadı Hitler Çalışmaları bölümünde ders veren 1profesör: Jack Gladney. Gladney, tutkuyla sevdiği dördüncü eşi Babette ve çocuklarıyla, sakin 1kasabada yaşıyor ve Hitler imgesiyle
ÇAĞDAŞLAR-1Edebiyat
Don Delillo ile birlikte bu platformda hakkı yenen, pas geçilen, değer verilmeyen, eskiyi körü körüne takip edip yeni olanları yeni yazarları ciddiye almayan okurlarca takip edilmeyen, bilinmeyen ve hatta saçma bir şekilde bu kişilerce sevilmeyen yazarların incelemesine; popüler bir dizi-filme dönüşmeden, ordan burdan referans almadan bir kitabın yüzüne bakmaktan imtina eden genel okur kitlesine, ki bu kitle üç beş çooooook bilinen yazar ve kitap dışında edebiyatı pek bilmeyen- hatta genel olarak pek bir şey bilmeyen- insanlardan müstakil, itham ve ithafla sözlerime başlıyorum.
Modern Amerikan Edebiyatının en büyük isimlerinden biridir Delillo. Genel okur kitlemiz yukarıda bahsettiklerim olduğu için yazarın kitapları pek basılmaz, kitaplarının türkçeye çevrilmesinde kaplumbağadan hallice davranan basım evleri yüzünden raflarda çok göremezsiniz maalesef. Sanırım yazarın nobel alması gerekiyor bunun olması için, ki kendisi ara ara nobelin en büyük favorisi olarak da gösterilir. Bir başka amerikan büyüğü (Philip Roth) mayıs ayında vefat ettiği için artık amerikadan yazar olarak kendisiyle yarışacak kalibrede biri olmadığı ve bu nedenle nobel alarak her an bizde de popülerleşebileceği kanısındayım.
Kitapları içinde beğenerek okuduklarım ve artık birer başyapıt sayılan eserleri Underworld ve Beyaz Gürültü' dür. Sırf Underworld adlı kitabı için bile iyi okurların ingilizce öğrenmesi gerektiğini düşünüyorum. Ne hikmetse böyle önemli bir kitabın türkçe çevirisi yok.
Kitapları modern sonrası ya da postmodern amerikan dünyasını temele alan ( doğal olarak tüketimin ilahlaştırıldığı bütün toplumları) burjuva insanının problemlerini , hayata bakışındaki sıkıntıları, metafizik meselelerdeki yetersizliğini, kültürel parametrelerinin kayganlığı, değişkenliği, acizliğini gözler
Nobel Edebiyat Ödülü için adı geçen yazarların eserlerinden elimde okup henüz okumadıklarımı okumayı planlamıştım, Beyaz Gürültü de bunlardan biriydi. Kitap, Amerika’da küçük bir şehirde dördüncü eşi ve çocuklarıyla yaşayan bir akademisyenin modern toplum düzenini sorgulaması ve ölüm korkusuyla yüzleşmesi üzerinden güzel bir tüketim toplumu ve ‘modern’ dünya düzeni eleştirisi sunuyor. Adeta ikinci bir dünyamız haline gelen televizyonlardan, tüketim alışkanlıklarımızı yönlendiren marketlerden ve reklamlardan, doğaya verilen tahribata kadar günümüz toplumunun birçok açmazına değinmiş yazar. Karakterimizin aile ilişkileri üzerinden modern Amerikan toplumundaki aile tipolojisini irdelemeyi de atlamamış. Kitabın hiç düşmeyen bir temposu var, farkına bile varmadan iki oturuşta okudum. Özellikle yarısından sonra kurgu Coen kardeşler filmlerini anımsattı. Yazarın imgeleri, kara mizahı ve cümleleri çok hoşuma gitti. Tüm eleştirilerini incelikli bir şekilde bu kadar sürükleyici bir kurguda sunması da öyle. Okura hem keyifli vakit geçirtip hem onun düşünsel dünyasını zenginleştirmeyi atlamayan bir kitap. Çağdaş Amerikan edebiyatından hoşlananlara mutlaka tavsiye ederim.
Puan vermedi·413 syf.··
Beğendi
·2022 97. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 09 Ağustos 2022 00:00
Beyaz Gürültü düzenli felaketlere ve haberlerine maruz kalan, duyarsızlaşan modern toplumu bir aile üzerinden anlatan bir kurgu. Bir tarafta sürekli ölümler bir tarafta bu ölümle içiçe yaşayan insanlar. Tükenişi beraberinde getiren tüketime odaklı yaşamlar. Medya ile sistemli propagandası yapılan ürünler, yaşamlar. Yine medya ile sürekli görerek-duyarak duyarsızlaştığımız olaylar. Post apokaliptiğin kıyılarında gezinen olaylar bile Beyaz Gürültü’de gündelik hayatın yaşananları olabiliyor. Gerçekliğe dönüp baktığımda da bu felaketlerin bizler için ne kadar sıradanlaştığını fark ediyorum. Keyifli, akıcı bir anlatımı var Don Delillo’nun, daha çok diyaloglar üzerinden irdeliyor aile, ölüm korkusu, tüketim toplumu gibi konuları. Daha önce #sessizlik kitabını okumuştum. Sessizlik de benzer konuları irdeliyor lakin konuyu ele alışı iki kitapta çok farklı. Beyaz Gürültü’de daha açıklayıcı da diyebilirim. Don Delillo Amerikan edebiyatının öne çıkan yazarlarından, Nobel Edebiyat Ödülleri’nde adı geçiyor. İki kitabını da tavsiye ederim. Biraz eleştirilmek hepimize iyi gelecek :)
Sessizlik
Sessizlik
Ölmeden önce okumanız gereken 1001 kitap...
.
Evet kitap bu listeye girmiş.
.
Uzuuuun zamandır okurken bu kadar zorlanmadim. Artık corona nedeniyle mi,ramazanın verdiği rehavet mi dersiniz bilemem ama 20 gündür elimde süründü garibim. Kötü bir kitap mı değil, hatta oldukça başarılı. Başından sonuna kadar sistem eleştirisi olan bir kara #kitap . Üniversitede Hitler üzerine hoca olan Jack ve onun sekiz kişilik ailesi üzerinden Amerikan ailesi eleştirisi mevcut. Her sayfada neredeyse televizyon bulunmakta ve televizyonun biz insanlara yaptığı en büyük kötülüğü göstermekte. En büyük felaketlerin haberinden sonra bile reklam arası verilerek hersey insanoğluna unutturuluyor. Onemsizlestiriliyor,alıştırılıyor. Yazar da bunu bize cok manidar cümlelerle vermiş zaten. Ölüm korkusu ve kaygısı kitabın ana hammaddesi, öyle ki Hitler de bu yüzden kitapta. Çünkü ölüm korkusu insanlara herşeyi yaptırıyor. Hitler Almanyası buna en büyük örnek. Korku uğruna "Dylar"denilen bir ilacın kullanımı, bu ilac uğruna yapılan şeyler, ilacın ise plasebo olması kitapta ironik bir dille aktarılıyor. Okuması zor bir kitap. Açıkçası beni aştı. Yani belki de benim sosyo-kültürel seviyem bu kitap için zayıf kaldı maalesef. Doğru bir konu olmasına rağmen okurken çok sıkıldım. Meraklısına tavsiye ederim. Altı çizilesi cümle çok.
Don DeLillo'nun Beyaz Gürültü (White Noise) adlı romanı, modern toplumun ölüm korkusu ve tüketim çılgınlığı arasında gidip gelen kolektif umursamazlığı ve sorumluluğun kayboluşunu farklı açılardan işliyor.
DeLillo’nun hikayesi Jack Gladney ve ailesinin yaşamını merkeze alıyor. Modern dünyanın sıradan bir ailesini temsil eden Gladneyler ortada henüz hiçbir şey yokken bile ölüm korkusu yaşayan ancak, tüketim kültürünün keşmekeşine kapılıp, büyük dertlerden olabildiğince uzak duran bir aile.
Ana karakterimiz ve aynı zamanda anlatıcı olan Jack Gladney, küçük Amerikan kasabasındaki bir üniversitede “Hitler Çalışmaları” adlı sıra dışı bir bölümün başkanı. Siyah gözlükleri ve tiyatral anlatımıyla akademik kariyerinde prestijli biri olarak görünse de içsel olarak son derece güvensiz. Sahte prestiji, modern bireyin kimlik inşasındaki zaaflarını gayet net gösteriyor.
Jack, romanda modern bireyin hem bireysel hem de toplumsal sorumluluklardan kaçışını temsil ediyor. Ölüm korkusu, onun kişisel krizinin merkezinde olsa da Jack, toplumun kayıtsız bir üyesi. Dışarıda sirenler çalarken “tatlı olarak ne var?” diye sorabilecek kadar kayıtsız.
Babette Gladney, Jack’in karısı. Aileyi bir arada tutmaya çalışan bir figür gibi görünse de iç dünyası oldukça karışık. Anne ve eş olarak geleneksel rollerini yerine getirmeye çalışıyor, olabildiğince sakinliğiyle bunu başardığını sanıyoruz. Ancak Babette toplumun ona yüklediği roller ile bireysel kaygıları arasında sıkışmış bir figür. O da Jack gibi ölüm korkusuyla cebelleşiyor ve gizli gizli yasal olmayan Dylar adında bir ilaç kullanıyor.
Gladney çocukları, romanın diğer karakterleri. Jack’in eski eşinden olan ergen oğlu Heinrich, Babette’nin önceki eşlerinden olan ergen kızı Denise ve küçük kızı Steffi. Bir de ortak çocukları minik Wilder.
Bu
Romanın konusunu sözü uzatmadan söylüyorum; ölümü düşünmek...
Amerika'da bir üniversitede Hitler Çalışmaları Bölümünde ders veren ( bu arada kitabın sonuna kadar yazarın neden Hitler'i seçtiğini hala anlayabilmiş değilim, neyse ), dört kez evlenip ayrılan, sayısını karıştırdığım çocukları olan ve beşinci karısı ile mutlu şekilde yaşan profesörün sıkıntılarını birinci tekil şahıs anlatımından okuyoruz. Roman akıcı mı, eh biraz...
İlginç gelen birkaç bölümü paylaşayım; kasabanın yakınlarında toksik bir madde taşıyan tanker kaza yapmış, zehirli bulut yaşadıkları kasabaya yaklaşıyor, çevredeki insanlar tahliye hazırlığındalar bu aile yemek masasında oturmuş sakin şekilde yemeklerini yiyerek olacaklar üzerine yorum yapıyorlar, bence yazar kesinlikle vahşi bir şekilde ironi yapıyor :))
Bir kasabada evin bahçesinde gömülü iki ceset bulunuyor, polis bahçede başka cesetlerinde olabileceğini düşünerek araştırmayı genişletiyor ancak başka ceset bulunamayınca beklenti içerisine giren takipçilerin mutsuz olma durumları günümüz insanının geldiği seviyeyi göstermesi açısından ilginç bir örnekti.
İnsanların mutluluklarını sağlayacak sentetik ilaçların konuya dahil edilmesi de teknolojinin fayda/zararı açısından düşündürücü idi.
Ölmeden Önce Okunacak 1001 Kitap listesindeki bu romanı tavsiye eder, keyifli okumalar dilerim.
Günümüzün hem gerçeği hem fantastik kurgusu olan bir roman buldum ben kitapta. Olay örgüsünü renklendirme adına yaratılmış bir aile yapısı oluşturulmuştu. O kısım biraz yormuş olmakla birlikte renk de katmıştı diyebilirim. Değişik bir kitaptı. Tavsiye eder miyim? Klasikçi olan ben, vaktiniz varsa okuyun derim
Yazar Hakkında
Don DelilloYazar · 8 kitap
Don DeLillo (d. 20 Kasım 1936, New York), ABD'li yazar. 20. yüzyıl sonu ile 21. yüzyılın başı Amerikan yaşamından ayrıntılı portreler çizenromanlarıyla tanınır. New York'un dışında yaşamaktadır.
New York City'de bulunan Bronx'ta İtalyan göçmeni bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. 1958'de Fordham Üniversitesi'nden mezun oldu.
Gençken pek ilgilenmediği edebiyata, bir yaz park görevlisi olarak çalıştığı sıralarda ilgi duymaya başladı. Bu dönem, araçların park etmesini bekleyerek geçirdiği uzun saatlerde kitap okumayı alışkanlık edindi. Fordham Üniversitesi'nden mezuniyetinin ardından yayın alanında iş bulamadığından, reklam sektöründe çalışmaya başladı. 5 yıl Ogilvy & Mather ajansında metin yazarlığı yaptı. Kendi deyimiyle, "yazmak için değil, yalnızca orada çalışmak istemediği için, yani ayrılmış olmak için" işinden ayrıldı.
İlk romanı Americana 1971'de basıldı ve eleştirel başarı kazandı. 1970'lerin başında birkaç yıl Yunanistan'da yaşadı, burada The Names adlı romanını yazdı. Eleştirmenlerden aldığı övgülere rağmen, 1985'te National Book Award kazanan White Noise romanının yayımlanmasına dek geniş okuyucu kitlesiyle buluşamadı. En büyük başarısını baş yapıtı sayılan ve 1997'de basılan Underworld ile elde etti.
1999'da Jerusalem Prize'ı kazandı. Yazar, modern eleştirmenlerce, edebiyatta postmodernizmin ana figürlerinden biri kabul edilir.
