Yazar:
Calia Read
Çevirmen:
Arzu Altınanıt
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 34 dk.
Sayfa Sayısı:
408
Basım Tarihi:
Temmuz 2016
Yayınevi:
Yabancı Yayınları
Orijinal Adı:
Unhinge
ISBN:
9786055016951
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
8/10
Beğendi
Calia Read'den okuduğum ve yazarla tanıştığım ilk kitap olan Yüzleşme, Fairfax serisinin ikinci kitabı olduğunu okuduktan sonra öğrendim.
Yazarın diline tam anlamıyla bayıldım okurken dünyadan soyutlandım diyebilirim.Bu yönden de bence roman okumak isteyenler için çok önemli bir ayrıntı.
Okuduğum romanlar da genellikle tahmin edilmesi zor ya da tahminimde yanılmayı daha çok isterim o beni bir kitaba daha çok bağlar.Yazar bu konuda da beni gerçekten şaşırttı ve çok güzel bir kurgunun içinde buldum kendimi.
Eleştiri yapacağım yerler de var ama spoil içereceğinden değinmeyeceğim. Zaten başkalarının eleştiri yazılarına baktığımda üç aşağı beş yukarı benzer şeyler olduğunu gürünce haklılığımı tekrar gördüm siz de okuyunca fark edersiniz.
GENEL YORUM VE SONUÇ:
Psikoloji,gerilim aşk konulu romanlar sevenler için gerçekten okunulması gereken bir kitap. Hatta bu yazarın diğer kitaplarını da derhal okumak isteyeceğinizden eminim. Şimdiden iyi okumalar :)
Kalemin kırılsın be kadın!
Öyle vurucu bir kaleme sahip ki bu yazar beni çılgına çeviriyor. Okurların geneli kitaplardaki tahminlerinin çıkmasından tatmin olurken beni baştan aşağı tilt eder bu durum, ben daha çok beni ters köşelere yatırıp sopalayan kurguları severim. O sivri zekasını yine konuşturmuş yazarımız lakin, ilk kitabı benim için maalesef geçemedi. Kördüğümdeki her olayın ipleri ne kadar sağlamsa burada kopukluklar mevcuttu. Bir merdiven inşa etmiş yazar, basamak basamak çıkıyorsunuz, her biri sağlam inşa edilmiş, sadece yükseğe çıktıkça ödünüz kopuyor neler olacak diye, tedirginsiniz, bunca yol çıkmışım ne olur beni aşağı fırlatma diyorsunuz içinizden ama en üst basamaklar hafif hafif sallantıda. Yine de söylemeden geçemeyeceğim şahı gelse sonunu tahmin edemez, ben ki kitapların, filmlerin ters köşelerini ucundan bucağından yakalar ‘Ahaaa, işte bu kadar’ deyip çözer fırlatırım oysa bu kadının kendisi benim teorilerime aynı şeyi yapıyor ve buna bayılıyorum.
Kesin bu böyle, bu böyle dediğim hiçbir şey çıkmıyor, :D sen şaka mısın diye köpürüyorum sonra hatuna. Sadece bebekle ilgili tahminim doğru çıktı gerisi çöp :)))))))) ezdi geçti yine beni, tek eksikliği Wes konusundaki detay eksikliğiydi.
Şimdi biraz SPOİLER! Şu Zıngıldama meselesi kocası Wes olayında başlıyor, Nathan nerede olaya dahil oldu hiç anlayamadım. Karanlıkta bıraktı bu kısmı. Bebek konusu da canımı sıkmadı değil, kadın bir oyuncak bebeği gerçek bebeği görecek kadar kafayı sıyırmış ve bir Allah’ın kulu bebeğinin ölmediğini nasıl söylemiyor? Sondaki Nathan, Alice, Vic ve Sinclair’ın kulübedeki sahneleri de çok muammada kaldı benim için.
Yine de soluksuz okudum, kitabı elimden bırakamadım. Arada böyle kurgusuyla beni benden alan kitaplara ihtiyacım oluyor. Eğer yazarı hiç okumadıysanız
#okudumbitti1000Kitap
Kesinlikle ilk kitap olan Kördüğüm çok daha başarılıydı. Gerek konusu gerekse sonu beni çok tatmin etmişti. Yüzleşme’nin sonunu hiç beğenmediğim gibi kurgusal anlamda da kopukluklara rastladım. Şöyle bir durum oldu; kitabı kapattığımda büyüsü ve etkisi üstümde kalmadı çünkü “orası niye öyle oldu ki, burada da saçmaladı yani” diye söylenirken buldum kendimi. I ıhh olmadı. Aslında olur gibi oldu da olmadı. Yemezler :)
PSİKOLOJİK GERİLİM SEVENLER BURAYA :)Edebiyat
Bu kitabın incelemesine nasıl başlamam gerektiğini bilmiyorum.Bu kitap benim bir konuda önyargılarımı alt etti diyerek başlayabilirim sanırım.Her zaman ikinci kitabın birinci kitaptan daha iyi olmadığını düşünürdüm ama bu kitap birinci kitabı solda sıfır bıraktı adeta.2019’un okuduğum en güzel kitabı diyecek kadar da cesaretli bir yorumda bulunabileceğimi düşünüyorum.
Kördüğüm’ün birinci kitabında Naomi’nin hikayesini okumuş ve onun yaşadıklarına tanıklık etmiştik.Fairfax’in karanlık koridorlarında dolaşmış,koğuşumuzdaki küçük camdan dışarıya açılan bir özgürlük kapısı hayal etmiştik.Peki Naomi bu hastanede kalan tek kişi miydi ? Tabiki hayır.Kırmızı kürklü kimse ile konuşmayan kadının hikayesini her şeyden çok merak ediyor ve her bölümde bunu bize söylüyordu Naomi.Peki bu kadın kimdi ?
İşte bu sorunun cevabını bize veren kitap bu kitap.Her gece herkesin ölmüş olduğunu söylediği kocasının onu ziyarete geldiği ve kollarında her şeyinden çok sevdiği kızı Evelyn ile hayata tutunmaya çalışan Victoria.O da geçmişini hatırlamamaktadır ta ki geçmişinden gelen bir adam bütün geçmişini aydınlatana kadar.Victoria unutmaya çalıştığı ve hatırlamak istemediği geçmişi ile tekrar yüzleşmek zorunda kalacaktır.
Kitap konusunda düşüncelerime gelecek olursak sevemediğim tek noktası bu kitabın yazarın ikinci kitabı olmasına rağmen birinci kitap olan Kördüğüm’de Victoria hakkında önemsiz görünen ancak önemli olan bir ayrıntıyı söylemiş olmasaydı.Neyse ki bu ayrıntı o kadar rahatsız etmiyordu kitabı okurken.
Bu kitap bana bir madalyonun kaç yüzü olduğunu,bir insanın gözlerinden kaç kişinin hayatına bakabileceğimi ve en önemlisi yargısız infaz yapmamam gerektiğini öğretti.
Kitaptaki karakterler öyle detaylı öyle düzenli öyle rollerine bürünmüşlerdi ki sanırım o karakterlerin
Bu kitabı okurken belki fantastik, hayatlar arası bir şey olur diye beklemiştim. Kitap umduğum gibi çıkmadı. İkinci kitapmış ama birinciyi okumaya gerek yok gibi. Zaten öyle çokta beğenmedim, hafif bir kitaptı. Sonu mantık hatasından geçilmiyordu. --- spoiler---
Kafa dinlemek için okunabilecek bir kitap ama fazlası asla değildi, sonu Yeşilçam filmlerindeki gibi kötü ikiz kardeşle bitirmesi? Şaka mıydı ya? Böyle saçma bir şey olamaz. Kitap o kadar ikircikliydi ki, ölmüş kocasının onu ziyaret ettiğini görüyordu. Ama herkes öldüğünü söylüyordu, hatta cesedi bile bulunmuşken... Saçmalığın daniskası, güya o hiç ölmemiş. İyi ikiz kardeşini öldürüp yerine geçmiş, akıl hastanesinde de annesi çalışıyormuş, brini başkasına evlatlık vermiş biri duruyormuş ta... Biri de okuyup ya napıyosun bu kadar saçmalanır mı dememiş mi? Sona kadar iyi gitti de, o son?
hastanede bu kadın sürekli çocukla geziyor, asla bırakmıyor. Meğersem hamileyken vuruluyormuş, sonra eve gelince bir bebek buluyor onu çocuğunun yerine koyuyor ama son sahnede öğreniliyor ki, çocuk yaşıyor? Bu kadıncağız delirmeden bir tane akıllı insan çocuk ölmedi, biz sen iyileşene kadar bakıyoruz diyemedi mi? Oyuncak bebekle bebeğim diye geziyor?
Nerden başlayacağımı bilemiyorum ama öncelikle yüzleşme ve kördüğüm kitaplarının bir seri olmadığını sadece aynı psikolojik destek merkezinde geçtiğini söyleyebilirim.
Bir kadın ve minik bebeğinin neden bu destek merkezinde tedavi gördüğünü onunla birlikte, o geçmişini hatırlarken bizde öğrenmeye başlıyoruz. Bebek kısmı özellikle çok tahmin edilebilirdi ama kitabın sonu o kadar beni tatmin etmedi ki aslında kafamda hiçbir şey oturmadan kitabı bitirdim diyebilirim. Çok alakasız bir sondu ve kitabın başından itibaren wesley' in hangi sahnelerde yer aldığını hala anlayamadım doğrusu. Bu kadar sürükleyici bir kitabın böyle bitmesi bana haksızlık gibi geldi ve özellikle son bölüm, aslında öyle değil kısmı o kadar olmaması gereken bir bölümdü ki ...
Harika başlayan kitabın sonu beni hayal kırıklığına uğrattı. Cevaplanmayan sorular oluştu ve aslında tam puan vereceğim kitap puanını yarıya düşürdü. Oturmayan bir çok şey var. Yine de içindeki harika alıntılar için okumaya değer.
Victoria, kocası wes ile harika bir evliliğe adım atıyor ve çocuk istiyor. Wes onunla aynı görüşte değil ama denemeye söz veriyor bir yıl boyunca deneyip yeni bir eve taşındıktan sonra hala hamile kalamayan victoria hayal kırıklığına uğruyor. Bu sırada wes in davranışları değişmeye başlıyor, fiziksel şiddet ve victoriayı hapsetmeye kadar giden davranışlar victoria'yı soğutup evlerinin müteahhiti sinclair'e çekiliyor. Peki ne oldu da victoria akıl hastanesi fairfax'te kendini buldu, wes hala her gece onu ziyaret ediyor ama herkes wes'in öldüğünü söylüyor.
Dediğim gibi çok fazla oturmayan konunun döndüğü bir kitap. Güzel zaman geçirtiyor ama yazar malesef sonunu oluştururken pek düşünmemiş
Yazar, gerçekten çok iyi yazıyor. Dili o kadar akıcı ve merak uyandırıcı ki... konu neredeye gidecek, nereye bağlanacak diye düşünerek hızlıca okutturuyor. Sonunda şoke olacağımı bile bile yine de kendimce teoriler üretmeye çalıştım ama tutmadılar; buna sevindim. Her okuyucu teorilerinin doğru çıkmasının tatminliğini yaşamak ister belki ama kitapların bizi şaşırtmasını daha çok isteriz; bu sebeple ben de şaşırmaktan dolayı mutluyum.
Kitap, bir nevi şimdiki zaman ve geçmiş zaman şeklinde ilerliyordu; bunun sebebi Fairfax akıl hastanesinde kalan Victoria'nın, hatırlamadığı anılarını yavaş yavaş hatırlaması ve bizim o anlara dönmemiz.
Victoria karakterini bazı yerlerde güçsüz buldum; bunu sebebi yaşadığı şeylere karşı daha keskin kararlar vermesi ve kararlarını geciktirmemesi gerekiyordu.
Sinclair karakterine gelecek olursam; tam ısınamadım ama istediği şeylerin arkasında her daim durması, takdirlikti.
Kitabın sonunda olayların gelmiş olduğu boyut, aklımın ucundan bile geçmedi. Biraz üzücüydü ama geri kalan büyük kısım mutluluktu.
Bu yazarın, her kitabı kesinlikle okunacaklar kategorisinde benim için.
Kitabın konusu; Fairfax akıl hastanesinde olan Victoria, geçmişine dair pek bir şey hatırlamıyor ama ailesini ve kocasını hatırlıyor. Herkesin söylediği şey; "Kocan öldü." ama her akşam kocası onu ziyarete geliyor.
Sonunda bir şeyler için savaşmaya karar verip, gerçekleri gün yüzüne çıkarmak için hatırlamadıklarıyla yüzleşiyor ve her şey yerli yerine oturuyor.
YüzleşmePsikoloji
"Nefesini tut ve ona kadar say."
Fairfax Serisi:
1.Kördüğüm
2.Yüzleşme
İki serinlik bir kitap fakat konu bağlantısı yok. Olayın geçtiği Fairfax Hastahanesi seriye adını vermiş.karanlık koridorlarda farklı insan hikayeleri...
Okurken sıkça 'Sessiz Hasta' kitabını düşündürdü. Muhteşem bir hayatın VİCTORİA için nasıl cehenneme dönüştüğünü göreceksiniz. Çocukluk insan hayatının temeli, yaşananlar ise geleceğe yıkım. Mutlu bir çocukluk geçirmiş olabilirsiniz şanslısınızdır ama ya seçtiğiniz eş???? Sans verilecek sürükleyici bir psikolojik gerilim bence
Her kitapta olduğu gibi bu kitapta da nefretlik saçı başı yolunacak bir karakterim var fakat ismini verirsem ilmeği sökmüş olurum. Konuyu incelemeniz için
Buraya kadar yorumumu okuduysanız çok çok teşekkür ederim benim için çok değerli
9/10
2019 93. kitabı
Kördüğüm kadar vurucu ve gerilimli değildi ancak yine de iyiydi. Hakkını yememek gerekir. Bayılıyorum böyle psikolojik gizem ve gerilim türündeki kitaplara. Bu kitabın içinde birden fazla gizem olduğunu öğrendiğimde cidden şaşırdım. Bir tane olaya takılıp, bu böyle olmuş işte başka olay çıkmaz derken sonda iki ayrı şok daha geldi. Özellikle bu yönünü sevdim.
Yazar Hakkında
Calia ReadYazar · 3 kitap
"Üniversite benim için çok stresliymiş gibi geldi. Dünyayı dolaşmak, evlenmek ve üç çocuğa sahip olmak çok daha rahatlatıcı görünüyordu." diyerek hayatını özetleyen yazar, kocası ve çocukları ile birlikte Texas'ta yaşamaktadır.
