Ayşenur
@kitapaylog
Şu anda okuduğu kitap
Modern Türk edebiyatının en özgün kalemlerinden biri olan 
Aylin Balboa mizahla hüznü ustalıkla harmanladığı etkileyici bir esere imza atmış
Bu kitap; klasik bir olay örgüsünden ziyade bir yasın, sancılı bir ayrılığın ve bir kadının kendi parçalarını yerden toplama çabasının kronolojik olmayan, samimi bir dökümü gibi
Balboa’nın dili, hüzünle absürt mizahı aynı cümlede buluşturabilecek kadar güçlü. Acıyı kutsallaştırmak yerine onunla dalga geçerek evcilleştiriyor.
En çok hoşuma giden şeylerden biri de, çok alakasız gibi duran ama şaşırtıcı bilgileri araya ustaca serpiştirip zekice sunması ve bol bol güldürmesi oldu sanırım.
Osman’a yazılan o hayali mektuplar ve diyaloglar üzerinden ilerleyen anlatı, okuyucuya bir iç dökme samimiyeti sunarken teknik olarak postmodern bir kolaj hissi de veriyor.
Bu kitap, edebiyatımızın sahici işlerinden biri bence. Osman uzun mu kısa mı bilmem ama Aylin Hanım pek derin, o kesin
Aylin Balboa mizahla hüznü ustalıkla harmanladığı etkileyici bir esere imza atmış
Bu kitap; klasik bir olay örgüsünden ziyade bir yasın, sancılı bir ayrılığın ve bir kadının kendi parçalarını yerden toplama çabasının kronolojik olmayan, samimi bir dökümü gibi
Balboa’nın dili, hüzünle absürt mizahı aynı cümlede buluşturabilecek kadar güçlü. Acıyı kutsallaştırmak yerine onunla dalga geçerek evcilleştiriyor.
En çok hoşuma giden şeylerden biri de, çok alakasız gibi duran ama şaşırtıcı bilgileri araya ustaca serpiştirip zekice sunması ve bol bol güldürmesi oldu sanırım.
Osman’a yazılan o hayali mektuplar ve diyaloglar üzerinden ilerleyen anlatı, okuyucuya bir iç dökme samimiyeti sunarken teknik olarak postmodern bir kolaj hissi de veriyor.
Bu kitap, edebiyatımızın sahici işlerinden biri bence. Osman uzun mu kısa mı bilmem ama Aylin Hanım pek derin, o kesin
Reklam
Nurullah Genç zirveye ulaşmış bir profesör olmasına rağmen o mütevazı ve nahif duruşu ile insanı derinden etkiliyor. Böyle birinden başarı tavsiyesi almak da hâliyle çok manidar.
Ktapta çok hoşuma giden kısımlardan biri, yazarın gençlik yıllarında yaşadığı iki önemli sınav hikâyesiydi.
Yabancı dil sınavında rakipleri tarafından ciddiye alınmamış. “Bu Erzurumlu zaten elenir, bizim rakiplerimiz Ortadoğu’dan, Hacettepe’den gelenler. Kalan on birden kim başarılı olur bilemiyoruz.”demişler.
Sonuç açıklandığında 12 kişiden 11’i elenmiş, geriye tek o kalmış
Erzurumlu kimliğimle bu satırları ayrı bir mutlulukla okudum. Memleketimden çıkan böyle bir gurur ve azim örneği beni fazlasıyla onurlandırdı.
Kendi dilinden bir diğer hikayesi
Erzurum’da sınavlar ilan edildi. 41 kişi yabancı dil sınavına girdik. Sonuçlar açıklandı. 40 kişi elendi ve yine tek kaldım. Dekanımız Prof. Dr. Talat Gülalp beni karşısına alıp “Biz aslında, 12 Eylül sonrası olduğu için, militanlar filan girmesinler diye kimseyi almak istemiyorduk,” Ona göre de zor bir soru sorduk. Tebrik ediyorum. Buna rağmen başarılı oldun.
Arkadaşları onunla dalga geçermiş “Ey yüce profesör, ordinaryüs hocamız şöyle buyur!” Sınıfa girdiğinde bazen, “Hadi, yeni ünlü şiirini oku da dinleyelim!” derlermiş.
Şimdi günümüzde tam da böyle biri olması çok güzel bir örnek
Kitapta dikkat çeken konulardan biri, seminerlerinde de üzerinde durduğu “mankurtlaşma” kavramı.
Milletinden, değerlerinden ve dilinden kopan insanın içten içe nasıl köksüzleştiğini çarpıcı biçimde ortaya koyuyor.
Batı merkezli, bize uzak zihniyetlerin kişisel gelişim önerileri her zaman hayatımıza tam oturmayabiliyor. Ama bu kitap tam anlamıyla “içimizden biri” hissi veriyor.
Yazar, sadece bilginin doğruluğunu değil; kaynağını, kökenini ve bize uygunluğunu da