"Atın üzerinde otururken," dedi Goethe, "zither çalan sevimli kızı öpmek üzere kendine doğru çekmek için, kızın kendi ayağına basmasını sağladığı sahne, İngilizlere uygun en cüretkar sahnelerden biri. Ama siz kadınlar saf tutarken haksızsınız; genellikle kalbinizi beslesin diye sevebileceğiniz bir kahraman bulmak için kitap okursunuz! Kitap öyle okunmaz, söz konusu olan şey, sizin şu ya da bu karakterden hoşlanmanız değil; aksine kitaptan hoşlanmanız olmalıdır."
…Biz geleceği düşündükçe, hayatı dışlıyoruz. Einstein'ın dediği gibi, zaman içinde yaşadığımız bir durum değil, bizim düşünme biçimimiz. Benim bu
kitaptan anladığım şey, gerçek olana odaklanmamız gerektiği çünkü zamanı bu şekilde yaratıyoruz. Durmadan gelecek denen o soyut hiçliği düşünerek değil."