a
Aşura
3 üyeTakip
Hüseyin’i gördüm mızrak başında,
Kan revan içinde aşkın yüzü.
Hüseyin’i gördüm suskun bir seherde,
Zeyneb’in bakışıyla yandı gece.
Hüseyin’i gördüm sabrın çağında,
Bir çadır yandı ki gözyaşı dolu.
Hüseyin’i gördüm aşkın aynasında,
Zulme direnmenin adıdır hala.
Ali Ekber Karagöz
“Yeryüzünün dört bucağında mazlum kanının oluk oluk aktığı şu zamanda Kerbela'yı hatırlamanın vaktidir: Ben Kerbela'yım, Ali'nin gözyaşıyım, etiyim, kanıyım, canıyım.”
Zira bizim imanımızın kısır kalmasının en asli sebebi, İslam'ı, Muhammed'i, Ali'nin yolunu ve Hüseyin'in eylemlerini tanımamamızdır. Onlara karşı bir "aşkımız" var ama "şuurumuz" yok. "Muhabbet" var ama "marifet" yok. Hayat bahşeden bu dinin bize hayat bahşetmeme muammasının sırrı; halkımızın bu dine karşı imanının olması ama bilincinin bulunmamasıdır.
Bir gün Hüseyin'in çığlıkları (Hz. Muhammed’in) kulağına çalınır. Başını kapıdan uzatır ve titrer bir vaziyette Fatıma'ya çıkışır ve feryat eder: "Onun ağlamasının beni üzdüğünü bilmiyor musun?”