e
Erzincan
3 üyeTakip
TİTREYEN, SARSILAN CAN: ERZİNCAN...Erzincan
Erzincan ve zelzele... Zelzele: Dünyayı sarsan hadise... Dünyayı sarsan hadise ve Erzincan... Erzincan ve 1950... Titreyen, sarsılan can: Erzincan!.. 1950’de çıkan Büyük Doğu’lardan birinin kapağında, hangi müphem sezginin neticesidir bilinmez veya bilinir, şöyle bir manşet: "1950, vadenin sonu!" Son, netice ve bitim, bir mânânın son zaman parseline girildiğinin ilânıydı hakikatte!..
Varidat: Dünyayı Sarsan Hadise, ″NECİP FAZIL’A VATAN″ başlıklı 18 Eylül bölümü, İBDA Yayınları.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Neden Erzincan'da yaşananlar konuşulmuyor? Neden enkaz altındaki 9 işçi konuşulmuyor?
Bunları konuşmamız gereken yer burası değil evet. Ancak 
Emile Zola’nın 
Germinal’ini okuduğumdan beri, biraz da işçi, emekçi bir babanın evladı olduğum için, bu konulara çok hassasım. Germinal de işi, işçiyi ve göremedikleri değeri anlatan en iyi, en sahici kitaplardan. 2 alıntıya yer vermeden geçemeyeceğim.
“Ve onlar bu köstebek yuvasında, toprağın yüzlerce metre altında, ciğerleri havasızlıktan yanıp tutuşa tutuşa durmadan kazma sallıyorlardı.” (Sayfa:51)
“Emekçiler yüz yıldır hızla artan zenginlik ve rahatlıktan paylarını alabilmişler miydi? Hadi bakalım özgürsünüz artık diyerek bir köşeye atmışlardı zavallıları: Evet, açlıktan ölme özgürlüğüne sahiptirler, onlar da bol bol kullanıyorlardı bu özgürlüğü.” (Sayfa:147)
“Tüm dünyadaki işçiler gibi onlar ezilendir, hor görülen, değer verilmeyendir. Bahanelerle gözleri boyanmaya çalışılır, yeter ki madene insinler iş aksamasındır. İş şartları iyileştirmeye gelince herkes yok olur, biz de emir kuluyuz teraneleri ile süsler cümlelerini. Çünkü işin adı değişse de açgözlü patron değişmeyecektir.“
Emile Zola’nın Germinal’ini okuduğumdan beri, biraz da işçi, emekçi bir babanın evladı olduğum için, bu konulara çok hassasım. Germinal de işi, işçiyi ve göremedikleri değeri anlatan en iyi, en sahici kitaplardan. 2 alıntıya yer vermeden geçemeyeceğim.
“Ve onlar bu köstebek yuvasında, toprağın yüzlerce metre altında, ciğerleri havasızlıktan yanıp tutuşa tutuşa durmadan kazma sallıyorlardı.” (Sayfa:51)
“Emekçiler yüz yıldır hızla artan zenginlik ve rahatlıktan paylarını alabilmişler miydi? Hadi bakalım özgürsünüz artık diyerek bir köşeye atmışlardı zavallıları: Evet, açlıktan ölme özgürlüğüne sahiptirler, onlar da bol bol kullanıyorlardı bu özgürlüğü.” (Sayfa:147)
“Tüm dünyadaki işçiler gibi onlar ezilendir, hor görülen, değer verilmeyendir. Bahanelerle gözleri boyanmaya çalışılır, yeter ki madene insinler iş aksamasındır. İş şartları iyileştirmeye gelince herkes yok olur, biz de emir kuluyuz teraneleri ile süsler cümlelerini. Çünkü işin adı değişse de açgözlü patron değişmeyecektir.“
