Felsefe-Düşünce
4.477 üye · 85 yeni gönderiTakip
Felsefe ve düşünceler üzerine paylaşımlar.
“Yargılamayın derler ama yollarına çıkan her şeyi cehenneme yollarlar. Tanrıya yargılattırarak, kendileri yargılarlar; Tanrıyı yüceltirken kendilerini yüceltirler.”
Suskunluk, duyuların yogunlaşmasına yol açar - insan lar arasındaki sessizlik, iletişimin çogalmasını saglar. Çünkü sessizligin içinde, ikimizden ya da üçümüzden daha büyük olan bir şeyi paylaşırız. Sessizlik, duyulada algılananla nn tümünün doruk noktasıdır. Söylenen sözcük, sessizlige yapılmış bir müdahale, bütünlüge yapılmış bir tecavüzdür.
Sözcükler toplam deneyimimizin küçücük bir bölümünü bulandırır, farklılaştırır, sınıflandırır ve en sonunda onu yeni baştan düzenler. Bu, durgun suya bir taş atıp oluşan hal kalar yüzünden suyu eskisi kadar açık seçik göremerneye benzer. Bu baglamda sözcük, taşın kendisidir.
Sayfa 39 - Sözcük Mahpusları | İletişim Yayınları
Reklam
Eğer onun "Der Einzige" mefhumunu, kavramın yüklendiği asli içeriğinden koparıp, bu sözcüğü “Ego” olarak çevirirsek, evet; Stirnerciliği bir tür "anarşist egoizm güzellemesi" olarak rahatlıkla okuyabiliriz. Peki ya gerçekten Stirner, Einzige sözcüğünü kullanırken, bize bir "psikolojik egoizm" biçiminden mi bahsediyordur yoksa burada söz konusu olan şey, kapitalist rasyonalitenin hepimize şırıngaladığı sahiplenici bir bireyciliğin kutsanması mıdır?
Bu noktada, Genç Hegelcilerin, eserin yayımlanmasından sonra dile getirdikleri kritiklerden çok belki de Stirner'e isnat edilen egoist etiketinin en büyük müsebbibinin, eserin ilk İngilizce versiyonunun yayıncısı olan Benjamin Tucker olduğunu söyleyerek soruşturmamızı sürdürelim. Tucker, Einzige sözcüğünü “Ego” olarak tercüme eder. Kitap The Ego and His Own adıyla başlığıyla İngilizce konuşulan dünyaya taşınmış olur. Böylelikle Stirner'in okumasına dönük yaygın yanılgıya da yol vermiş olur Tucker, muhtemelen istemeden. Ne var ki kitabın ismi sonradan daha anlamlı bir biçimde çevrilecektir: The Unique Individual and His Property.
Bunun yanı sıra Mackay'ın girişimiyle anarşist çevrelerde Stirner vakası patlayınca bizzat önemli anarşist figürler de Stirner'in varlığından huzursuz olacak ve onu kanondan dışlayacaklardır. Kropotkin'den Malatesta'ya kadar pek çok kişi için Stirner tehlikelidir, dolayısıyla onun egoistik anarşizminin zehrinin saçılmasına mâni olunmalıdır. Tabii ki Engels'in 1886'da Stirner'e küfretmek için anarşist terimini kullanıma sokması karşısında, anarşistlerin, Stirner'le herhangi bir ilgilerinin olmadığına dair tuhaf bir savunma içine alttan alta giriştiğini eklememiz gerekir.
Reklam
Reklam