g
Günler
8 üyeTakip
Günler, düşen damlalar gibi birbirine benziyor aynı zorlukları getirerek geçip gidiyordu.
Sayfa 242
"Günler birbirini kovaladıkça daha da yalnız kalmış ve perişan olmuştu. Tüm o yaşama karşı kızgınlık duyarak acı çekmişti.
Çırpınmış ama direncini kaybetmişti."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Yılbaşı gecesi evimdeyim, yapayalnız, yeni bir yıla doğma telaşsızlığı içinde. Benim için yılbaşı, yılsonu diye birşey yok aslında. Ne var öyleyse: Günler var, güneşle başlayıp güneşle biten, birbirinin kimi kez tıpa tıp aynı, kimi kez bambaşka renkte, gidişte, yaşayışta geçip giden günler; insanın gücünü, umudunu, özlemini bir potada eritip bileşime erişmesini sağlayan ya da sağlamayan, umut kırıklıkları içinde sürdürülen umarsız günler toplamı. Yaşam kavgasında sürüp giden günler, kısacası."
tam da bu günler...Günler
Günler boğucuydu; sokakta birkaç adımdan sonra giysiler bedene yapışıyordu. Akşamları ve geceleri biraz daha serin oluyordu. Ama sıcak, nemli hava insanın hissetmediği o hafif madde değildi, tersine yoğun ve ağırdı ve vücuda hafif, belirgin bir direnç veriyordu.
