Düşe kalka öğreniyorum sensizliği
Sen gittikten sonra değişmedi hislerim
Atmayı bıraktı kalbim sanki yokuşta ilerliyorum
Aşk bunun adı umutsuzca biliyorum...
Yarım kaldım hemde fazlasıyla :)
Hani terzi kendi söküğünü dikemezmişya o misal benimkide.. Herkese iyi gelip kendi yaralarımı sarmayı başaramadım 18 yıllık ömrümde. Düştüm kalktım. Bu sefer daha sert düştüm ama yine kalktım. O kadar acımasızki hayat, kendi benliğimi unuttum, unutmak zorunda bırakıldım. Gökkuşağı çıksın diye yağmuru isteyen kız, şimdi ise siyaha aşık. Onca renk varken neden siyaha aşık olurki insan!
Denedim farklı renkleri sevmeyi. Özelliklede maviyi :)
Istemedi renkler beni. Yakıştırmadılar kendilerine.
Koskoca dünyada siyah seçti beni.
Konuşmak, anlatmak ve belkide haykırmak istiyorum tüm acılarımı. Ama ne dinleyecek kimsem, nede anlatacak gücüm var. O yüzden yazıyorum her zaman olduğu gibi sadece yazıyorum.