k
Kızılderililer
4 üyeTakip
"Çok uysallar, kötülük ve silah diye bir şey bilmiyorlar..... kılıç gösterdik, keskin kenarlarına dokunup ellerini yaraladılar.....
"Arkamda yürüme, ben öncün olmayabilirim. Önümde yürüme, takipçin olmayabilirim. Yanımda yürü, böylece ikimizde eşit oluruz.." (Ute Kabilesi)
*************
"Aşkı tanıdığında, yaratıcıyı da tanırsın.." (Fox Kabilesi)
*************
" Nimette, külfette *Büyük Ruh 'un* elindedir. Bazen onun külfeti bizi nimetinden daha fazla akıllandırır.."
*************
"İnsanın gözleri öyle kelimelerle konuşur ki dil onları telaffuz edemez.."
KIZILDERİLİ ATASÖZLERİ
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Uygar eğitimin ikiyüzlülüğünü taşımayan insanlar, doğal tepki gösterirler. Anında sevinir ya da kırılır, neşeli ya da kayıtsız kalırlar. Bu Guajiro'lar gibi safkan Kızılderililer'in üstünlüğü insanı şaşırtacak ölçüde. Bizi her şeyde geçiyorlar, birini benimsediler mi, neleri varsa onun oluyor, karşılığında o insandan ilgi görürlerse aşırı duyarlılıklı kişiliklerine derinden duygulanıyorlar.
"Yüce tabiat ananın önünde sonsuzluk var. İnsan icatları, çöllerde yükseltilen kibirli şehirler, istila edilen toprakları korumak için kullanılan korkunç silahlar nedir ki? Büyük doğal güçlerin, en ilkel formuna geri döndüreceği toz parçaları...
Kaleleri birkaç yıl boş bırakıp topla makineli tüfeği ovada birkaç aylığına terk ederseniz, kısa süre sonra taşı sarmış çimler ve sert çeliği çürütmüş pasla karşılaşırsınız. Çok uzun zaman önce, bu engin ıssızlık, güçlü şehirlerle doluydu. Bugün şehirlerden geriye yalnızca harabeler kaldı ki onlar bile toprağa karışıp gidiyor. Gelip geçici insanların ne önemi var? Ortadan kaybolmaları için Yüce Ruh’un üzerlerine üflemesi yeterli. Toprağın çocukları, toprağı tekrar ele geçirecek. O zaman, geçmiş zamanlar yine yeni zamanlar olacak.”
Apaçilerin Sonu ve GeronimoKızılderililer
1872 aralığında, 5. Süvari Birliği’nden Binbaşı Brown kumandasındaki üç bölüğü, Rio Gila ve Salt River Apaçilerine karşı gönderdi. Özellikle, başında Tshunts isimli bir şefin bulunduğu, taşkın kabileyi etkisiz hâle getirmek istiyordu. İzlendiğini hisseden bu grup, kanyonun yamacındaki ulaşılması güç bir yere sığındı. Buraya açtıkları mağarayı sığınak yapıp güvenlik içinde olduklarına inandılar. Alayın yerli keşif yerlerini yani düşman tarafa geçen dönekleri hesaba katmayıp hiçbir şeyden kuşkulanmadılar. Bu nedenle 27 Kasım’da
kanyonun bir çıkıntısı üzerinde gelip duran alay, o noktadan tüm kabileyi gördü. Gün ortasına doğru, kadınlar sakince yemek hazırlarken yaylım ateşi açıldı, altı yerli öldürüldü. Ne olduğunu anlayamayan kabileye, koşulsuz teslim olmasını buyuran bir ses duyuldu. Apaçiler buna, amansız mücadelenin başlayacağını işaret eden çığlıklarıyla yanıt verdi. Ancak askerlerin baskın yapması imkânsızdı, mağara dik bir kaya yüzeyine oyulmuştu. Oraya çıkan dar yolu kayalarla kapamışlardı. İyüce gizlenen yerliler artık ne yukarıdan ne de falezin eteğinden görünüyordu.
Binbaşı Brown duraksamadı. Dolaylı yoldan da olsa düşmanlara ulaşabilmek için duvarın üstüne ateş açtırdı. Gelen çığlıklar bunun işe yaradığını gösteriyordu. Apaçi savaşçıları, çatışmadan ölmeye razı olamazdı. Hemen ortaya çıkıp karşılık verdiler ve çarpışma şiddetlendi. Kayaya sığınmış kadınlar silahları dolduruyordu. Amerikalılar, daha çok adam kaybetmelerine rağmen üstünlüklerini korudu. Brown ateşi kesip uyarısını yineledi, kadınlara ve çocuklara zarar vermeyeceğini açıkladı. Bir süre sessizlik oldu. Ateşkes mi ilan edilecekti? Ansızın, acıklı bir şarkı duyulmaya başladı. Amerikalı komutan, “Bu nedir?” diye sordu. Rehberlerinden biri cevapladı: “Ölüm şarkısı. Son ana dek savaşacakları anlamına