Dişlerinin dudaklarinda bıraktığı acıyı dilinin narin dokunuslariyla iyi etmeye çalışıyordu.
"Gerçeğin asla bir seçenek olmadığı yer kusursuz mutluluklardır..." Hissettigi tutlulu acı hayatındaki en büyük kusur gibi onu gerçeğe çekiyordu
"Hey!gözlerin neden hep gökyüzüne dalıyor?
"Hayır dalmıyor sadece gözlerimi dinlendiriyorum"
"Nasıl yani yıldızları,Ay'ı,gökyüzünü izleyerek mi dinlendiriyorsun?"
"Evet,bana terapi gibi geliyor bütün herşeyimi onlara gözlerimle anlatıyorum..."
"Peki seni anlıyorlar mı?
"Evet.Sanırım:)"