Uçurtma Savcısı·375 syf.·Edebiyat
10/10
2026 79. kitabı
Gökyüzünde Bir Puştluk, Yer Yarılmış Vicdan Kaçmış: Uçurtma Avcısı
Güneş tepede, sokak tamtakır... Bir çocuk koşuyor, elinde bir uçurtma ipi. Ama sanma ki o ip sadece bir parça kağıdı tutuyor. O ip aslında bir dostun boğazına dolanmış bir vicdan halatı. Rüzgar estikçe elini kesiyor ama bırakmıyor. İşte tam o sahnede anladım Hosseini efendi, sen öyle bir hikaye çatmışsın ki, insanın ciğerini mangal ateşine atmışsın.
Bak hele Amir efendi, büzülme öyle köşeye! otur şuraya, sarsılma hemen! Korkaklık dediğin insanın fıtratında var, tamam da, o dar sokakta sustun ya, aslında kendi dilini kopardın haberin yok. Babam beni sevsin diye bir canı feda etmek... Ulan sevgi dediğin takas malı mı? Bak, senin o sinsi sessizliğin yüzünden koca bir ömür geçti de, o vicdanın pasını bir türlü silemedin. Sen o gümüş kupayı kazandın ama insanlığını o sokakta bıraktın be evlat!
Hassan, oğlum... Sen fazla mısın bu dünyaya? Sen de gel buraya çekik gözlü aslan parçası. Senin için bin tane olsa bile ne demek? Bu nasıl bir yürek, nasıl bir teslimiyet? Sen bu dünyanın kirini pasını görmeyecek kadar şeffaf mısın be çocuk? Senin o sadakatin, Amir’in sırtına kırk yıllık bir kambur oldu. Sen affettin belki ama dünya affetmiyor işte o dilsizliği. Senin sapanın zalimin suratına inen tokatmış, biz geç anladık.
Hosseini, kes o kaleminin ucunu! Yazar efendi, gel gelelim sana... Öyle bir laboratuvar kurmuşsun ki, karakterleri değil resmen bizi denek yapmışsın. İhanet dediğin burada sadece bir olay değil, bildiğin bir atmosfer olmuş, ciğerimize kaçan o tozlu Afganistan havası gibi. İyi olma yolu vardır diyorsun kitabın sonunda... Vardır elbet, olmasa zaten bu kokuşmuş çöplükte ne işimiz var?
**Uçurtma gökte süzülüyor sanıyorsun ama asıl uçurtma insanın içinde
Ah Adalet içimde bir şeyleri kopardın gittin..
En başta erkek beklenilmesiyle -1 başlıyor hayata sonrasında da hayat kozunu oynamaya devam ediyor zaten. Hastalığından kurtulduktan sonra ben nerede yanlış yaptım diyerek ilk günahını bulmaya çalışıyor Adalet, bulduktan sonra kendi canını yakmak pahasına da olsa bir yolculuk içine atıyor kendini. Bu yolculuk sonunda belki Hülya’sını, kendini kaybediyor ama Sadi Seberini buluyor, hayatına dokunuyor. Ah Sadi Seber sen de ne güzel sevdin, içimde tekrardan sevgiye dair tohum ektin sonu eksik ama güzel bir hikaye olarak kaldın akıllarda..
Hepimiz birer Adalet değil miyiz aslında, hepimiz dokunmadan yaşıyoruz hayatımızı. Dokunmaya karar verdiğimizde de bazı şeyler için geç oluyor artık..
Ne diyelim dokunarak yaşadığımız anlarımız, anılarımız olsun…
Reklam
Callie sen benim başımı eğmedin kopardın!!1000Kitap
SPOİLER!!!!! Gerçekten ben şok. Kitabın başından son 3 sayfasına kadar masum, suçsuz bir kızı okuyorsunuz. Sonra saçma sapan bir nedenden ötürü kızın suikastçi olduğunu öğreniyorsunuz. Tamam callie alacaklar seni aralarına, en çok seni kabullenecekler. Benim tatlı şeytanım Mendax ile aralarında gelişen düşmandan aşka hikayesini okumak çok keyifli. Bir an da sana aşık oldum evinin kadını, sarayının kraliçesi yap olayı yok yani.
Ellerimle büyüttüğüm solar iken dirilttigim
Çiçegimi kopardin sen ellere verdin.
Dağlar dağlar kurban olam, yol ver geçem.
Sevdiğimi son bir olsun yakından görem
(Barış Manço)
Puan vermedi·433 syf.··
Beğendi
·2025 125. kitabı
·38 günde okudu
·Okunma: 21 Ekim 2025 21:05
Selam. Eylül ayında okumaya başladığım Bernard Shawʼın “Dört Oyun”u Ekim ayında bitirmiş oldum.
Kitap, dört oyunu da farklı konseptlerde ele alarak bir kitapta birleştirilmiş. Bu iki ayda yoğun bir okuma süreç yaşarken bu oyunları okumak pek rahatlatıcı ve keyifliydi.
İlk oyun, Sezar ile Kleopatra;
Sezar bencil ve vurduymaz olarak karşımıza çıkıyor. Kleopatra ile karşılaşması gülünç diyaloglar ile başlıyor. Kleopatra burada daha korkakça ve pervasız hareketleriyle karşımıza çıkıyor.
Pygmalion; Çiçekçi Eliza, burjuva bir zengin tarafından adabı muaşereti öğrenmesi ve sosyete de saygınlık görmesi sağlanmak için girilen iddia ile başlar. Oyun hırçınca mizansen bir şekilde atışmalarla sona erer.
Kırgınlar Evi; Kaptan ve ailesi çevresinde gelişen olaylar durumu aktarılır. Tuhaf kişiliklerin bir araya toplandığı ilişkiler yerli yersiz şamatalarla ve kargaşalarla doluydu. En beğendiğim oyun oldu.
#kitapalıntısı :
KAPTAN: Bütün dünyayı kazanıp kendi ruhunu kaybetmek, açıkgözlülüktür. Yalnız unutma, ruhuna dört elle sarılırsan hiçbir zaman bırakmaz seni. Oysa, bir gün bakarsın, dünya elden gitmiş.
Jan Dark; En ilginç ve eleştirel yönü en bariz şekilde duyduğumuz oyunlardandı. Nefis sonu ile en anlamlı oyunlardan biriydi. Son sahne bana Ruh Adamʼı hatırlattı hatta. Katolik kilisesinin ve engizisyon yargıçların katı kurallarını, riyakârlıkları ve adaletsiz yargıları eleştirilir.
#kitapalıntısı
KAPTAN: Bütün dünyayı kazanıp kendi ruhunu kaybetmek, açıkgözlülüktür. Yalnız unutma, ruhuna dört elle sarılırsan hiçbir zaman bırakmaz seni. Oysa, bir gün bakarsın, dünya elden gitmiş.
CAUCHON: (Jan'ın önünde diz çöker): Tarlada çalışan kızlar seni över, çünkü Tanrı ile kul arasında aracıya gerek olmadığını gösterdin onlara.
DUNOIS: (Jan'ın önünde diz çöker): Ölen askerler seni
Bu hikaye senden uzun1000Kitap
Puan vermedi
“Bu hikaye senden çok uzun Osman , ne aklın ne kalbin ne de ruhun yeter benim hikayemin enginliğine …
Ben yaralı bir kadınım , adım yok , tek bildiğim sendin Osman , aklım git gelli , çaresizim , derdim çok , dermanım ise yazmak , bıkmadan , durmadan usanmadan yazmak , yerli yersiz kelimelerimle seni sevmek, olmazı oldurmak , kızmak , küsmek, gönül koymak , barışmak ,umut etmek , hayal kurmak , vazgeçmek , tek ilacım Osman’a yazmak , ancak böyle sardım sahipsiz yaralarımı, kelimeler şifa oldu , med cezirli ruh hallerimde …
Acılarımla büyüdüm , sevgimle olgunlaştım , içimde sana büyüttüğüm çiçekleri toplayamadan, kopardın beni dallarından Osman … Ben de içimdekileri böyle dışa vurdum , sana böyle uzaktan veda edebildim , içimden uğurlayabildim.
Eğlendim , öğrendim , kahvemi içerken satırlarımla dertleştim , kelimelerimle vedalaştım Osman’la …”
“Bundan beş yıl sonra nerede olurum bilmiyorum ama gülerken bulmak istiyorum kendimi.Bir de her şeyin bir sonu var be Osman.“
Kitabı okuduğumda ben de kalanlardır yazdıklarım .
Mutlaka okuyun , çok ısrar ediyorum.
Okudukça anlam bulan hayatlara …
Reklam
Reklam