acılara yürüyor korkmuyorum :)Alıntı
Acılarının içinde kaybolma, bil ki acın bir gün dermanına dönüşecek.
Sayfa 245 - Mevlana
Hep acıyla doğarız, bizimle büyür, zamanla alışırız; kol bacak sahibi olmak kadar olağanlaşır acı çekmek. Aslında ölmekten bile korkmuyorum; çünkü insan ölürse, demek ki doğmuş, demek ki hiçyokluktan sıyrılıp çıkmış.
“Ne talihsizim ki bu benim başıma geldi.” Hayır talihsiz değilsin. “ Bu başıma geldiği için talihliyim, zira bana zarar veremedi ve şu andaki, ya da gelecekteki yaşamım için de korkmuyorum.” demeli…
Diğer insanların hakkımda ne düşündüğünden korkmuyorum Çünkü ben artık kim olduğumu biliyorum Kendime o kadar güveniyorum ki dışarıdan gelen sesler benim için hafif bir vızıltıdan başka bir şey değil
Mustafa: "Öldürecek."
Süllü: "Kim?"
Mustafa: "O! Salman."
Mustafa (Süllü’nün ellerine sarılarak): "Ne olursun Süllü emmi, ne olursun, Allahını seversen benim ondan korktuğumu babama söyleme. Hem ben ondan korkmuyorum ki, sana şakacıktan söyledim, olur mu?"
