Çoğu dikkate değer bir ciddiyet ve bilinçle yapılmış bütün çizimlerde kral daima öcü, katil, tatminsiz Gargantua rolünü hatta kimi zaman daha da kötü bir rol oynar.
Honore Daumier’nin başlangıcı pek parlak olmamıştır; çizmeye ihtiyaç duyduğu, bu kaçınılmaz bir eğilim olduğu için çizdi o. Önce William Duckett’in yayımladığı küçük bir gazetede birkaç eskiz yayımlamış; ardından o sırada estamp ticareti yapan Achille Ricourt ondan birkaç parça eskiz satın almıştır. 1830 Devrimi diğer bütün devrimler gibi bir karikatür salgınına yol açmıştır. Karikatüristler için gerçekten güzel bir dönem olmuştur. Hükümet ve bilhassa kral aleyhine girişilen kıyasıya mücadelede herkes varını yoğunu ortaya koymuştu. Adına La Caricature denen o upuzun tarihî dizi, biraz yeteneği olan bütün sanatçıların katkıda bulunduğu o büyük komik arşiv bugün incelenmeye değer, gerçekten ilginç bir eserdir. Gerçek bir hayhuy, tam bir karmaşa, devrin bütün siyasi kodamanlarının çeşit çeşit grotesk kılıklara sokulmuş vaziyette geçit yaptığı kâh gülünç kâh kanlı olağanüstü, şeytani bir komedidir bu. Doğmakta olan monarşinin bütün o büyük adamlarının arasında şimdi unutulmuş ne çok isim var! Bu fantastik destan, durmadan dava konusu edilmiş, o piramit şekilli, azametli Armut’la taçlanır. Kraliyetin yargı sistemiyle sürekli sorun yaşayan Philopon’un bir defasında mahkemeye o rahatsız edici, can sıkıcı armudun aslında dünyanın en masum şeyi olduğunu kanıtlamak için hemen orada bir dizi eskiz çizdiği hatırlanacaktır. Bu eskizlerin ilki tıpatıp kralın yüzüdür, diğerleri ise teker teker bu özgün tipten yavaş yavaş uzaklaşarak o uğursuz kelimeye, yani armuda yaklaşır. “İşte bakın”, der Philipon, “bu son eskizle ilk eskiz arasında ne gibi bir bağlantı görüyorsunuz?” İsa’nın ve Apollon’un yüzleri üzerinde de benzer deneyler yapılmış ve sanırım ikisinden biri, bir karakurbağasına benzeyecek şekilde dönüştürülmüştür. Bu hiçbir şeyi kanıtlamaz. Hoş bir analojiyle bir sembol
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Gen Bencildir - Richard DawkinsBiyoloji
İşçilerin kamikaze davranışları ile diğer özgecilik ve işbirliği biçimleri, bu bireylerin doğurgan olmadıkları gerçeğini kabul ettikten sonra hiç de şaşırtıcı gelmez. Normal bir hayvanın bedeni, hem yavrularına bakacak hem de aynı genleri taşıyan diğer bireyleri koruyacak şekilde manipüle edilerek, bu beden içindeki genlerin hayatta kalması sağlanmış olur. Diğer bireyleri korumak için intihar etmek, bireyin kendi yavrularının gelecekteki yararına değildir. Bu nedenle de intihar şeklindeki fedakarlık çok ender evrimleşir. Ancak bir işçi arı hiçbir zaman kendi yavrusunu doğurmaz. Tüm çabaları, akrabalarını koruyarak kendi genlerini muhafaza etmeye yönelmiştir. Tek bir kısır işçi arının ölümü, genleri için, sonbahar geldiğinde ağacın döktüğü bir yaprağın ağacın genleri için önemli olduğundan daha önemli değildir.
Sosyal böcekler hakkındaki şeyleri cilalayarak gizemli bir hava verme isteği yaygındır, ancak buna hiç gerek yoktur. Bencil gen teorisinin onları nasıl açıkladığının detaylarına bakmaya değerdir, özellikle de, ardından birçok şeyin gerçekleşmesine neden olduğu görünen olağandışı kısır işçi olgusunun evrimsel kökeninin nasıl açıkladığının detaylarına.
Bir sosyal böcek kolonisi, genellikle bireylerinin hepsinin aynı anneden geldiği devasa bir ailedir. Çok ender üreyen ya da hiç üremeyen işçiler sıklıkla birbirinden farklı sınıflara ayrılmıştır; bunlar arasında küçük işçiler, büyük işçiler, askerler ve bal küpleri gibi üst düzeyde uzmanlaşmış sınıflar bulunur. Doğurgan dişilere kraliçe denir. Doğurgan erkeklere de bazen kral adı verilir. Daha gelişmiş toplumlarda, doğurganlar doğurma işinden başka bir şeyi asla yapmazlar ama yaptıkları bu tek işte son derece iyidirler. Yiyecek ve koruma için işçilere bel bağlarlar ve işçiler aynı zamanda yavruların bakımından da
Kral ve kraliçeye yönelik saldırılar öylesine sert, öylesine kirli ve öylesine çoktu ki, monarşinin altını oyup Fransız Devrimi'ni ileri taşımada ciddi bir rol oynadı. Marie Antoinette'ye yönelik saldırılar korkunçtu. Bu saldırılar 1790'ların başında zirve noktasına vardığında kraliçe lezbiyen, fahişe, sapık, isterik ve hatta ensest meraklısı biri olarak damgalandı. Böyle bir kraliçeye sahip, çaresiz ve iktidarsız XVI. Louis'ye yönelik popüler nefret giderek arttı. Libelle yazarlarına göre Marie Antoinette seks âlemlerinde gelişigüzel döllenerek kraliyet soyunu (ve dolayısıyla Fransa'yı) zehirliyordu. Daha önce XV. Louis libidosunu dizginleyememekle eleştirilirken, XVI. Louis daha kötü bir noktadaydı: Karısına bile söz geçiremiyordu. İftiralar arttıkça monarşiyi yıkmak ve hatta kral ve kraliçeyi idam etmek gibi düşünceler akıllara daha sık gelir oldu.
Livata 1791'e kadar Fransa'da büyük bir suç olmaya devam etti ve yaklaşık kırk bin eşcinsel yüzyıl boyunca özel livata devriyeleri tarafından kara listeye alındı. Öte yandan çok az oğlancı idam edildi veya alenen cezalandırıldı, çünkü yetkililer genellikle eşcinselliği ön plana çıkarmanın onu yaygınlaştıracağı endişesiyle durumu örtbas etmeye çalışıyorlardı. Başka yerlerde olduğu gibi yüksek mevkideki kişiler tedbirli olmaları gerektiğinde livata karşıtı yasalara karşı çıkıyorlardı. Ayaktakımına bir müddet hapis veya sürgün cezası verilebiliyordu. Bununla birlikte şayet cinsel serüvenlerini çok aleni yaşamışlarsa üst sınıflar bile tamamen güvende sayılıyordu. 1722'de bir yaz gecesi Versailles'daki kraliyet sarayının çevresin-deki çeşmelerin ve ağaçların arasında bir grup genç asil birbirleriyle seks yapıyordu. Yaklaşık bin hektarlık araziyi kaplayan bahçeler onlar için gözden ırak bir yer bulmaya yetecek kadar genişti, ama bunun yerine saraya çok yakın bir yerde eğlenmeyi seçmişlerdi; saraya öyle yakındılar ki bazı insanlar onların seslerini duyup neler yaptıklarını gördüler. Rivayetler farklı olsa da, işin içinde en az altı erkek vardı ve bunların hepsi de yakın zamanda evlenmişti. Zamanın hukukçularından birinin dediğine göre, erkekler sadece hemcinsleriyle seks yapmamış, aynı zamanda ayışığı altında ve "gayet aleni olarak anal yolla düzüşmüşlerdi". Sorguya çekildiklerinde hiçbiri pişmanlık duymadığı gibi, hayatlarından endişelenmelerini gerektirecek bir sebep de göremiyorlardı. Çoğu konforlu malikanelerine "sürgün" edildi ve ardından karıları da kendilerine katıldı. İçlerinden sadece biri Bastille'e gönderildi. On iki yaşındaki müstakbel Kral XV. Louis saray erkanından bazılarının neden uzaklara gönderildiğini sorduğunda, bahçedeki çitleri yıktıkları için
Kılıçların GünüKitap Alıntısı
"Nordak Kralı Arne der ki; karayandan onlarca kol bedenimde toplandı. Ben, soğuk topraklardan gelen kurt sürüsünün lideriyim! Tek Gözlü Tanrı 'nın görmeyen gözüne göz olan karakuşum. Kara sarmaşıkların ortasından yükselen Büyük Kral'ım! Benim ormanıma, toprağıma ve suyuma dokunmak istedin. Her nereden geldiysen geri dönmeyi kabul etmediğinde, ordun önünde can çekişerek öldürüleceksin!"
