Sedef
@ksedef
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Gece geçti, benim ise ne geceden ne de gündüzden haberim var.
William Shakespeare’in kız kardeşinin ruhu içinizde yaşıyor!1000Kitap
Virginia Woolf: (kadınlara) Sizleri artık hayatın içinde yer almak üzere işe koyulmanız için daha ne kadar cesaretlendirebilirim?
1929’dan, geçmişe, geleceğe ve aslında bugüne haklı bir isyan. Virginia Woolf, yer yer sizi tam da istediği gibi öyle öfkelendiriyor ki, bütün ömrünü küçük bir oturma odasında geçiren, bir evi çekip çevirmeye mahkum edilmiş ve düşünsel özgürlüğü elinden alınmış o hiç tanımadığınız, o ya da bu coğrafyadan tüm kadınlar için teker teker hesap sorma ihtiyacı duyuyorsunuz. Bize sesleniyor Virginia Woolf, yalnızca öfkelenmek yetmez diyor sanki: “Sizden daha çok düşünmenizi istiyorum. Ne kadar çok şeyin sizlere bağlı olduğunu ve gelecek üzerinde büyük etki bırakacağınızı hatırlatıyorum.”
İçeriğe gelirsek, öncelikle, kitabın büyük bir bölümünde Mary isimli karakterin “Kadınlar ve Kurgu Edebiyatı” başlığı çerçevesindeki düşüncelerini okuyoruz, aslında bu düşüncelerin Virginia Woolf’un kendisine ait olduğunu bilerek. Mary, yemek davetlerinde neden erkeklerin şarap, kadınlarınsa su içtiğinden tutun, kütüphanelere bir kadının herhangi bir erkek yanında olmadan giremediğine kadar günlük yaşamın içindeki birtakım eşitsizlikleri sorguluyor. Bu sorgulamaların üzerine kadınların kurgu edebiyatı tarihinde nasıl ve neden kendilerine yer bulamadıklarını veya bulmak için ne denli büyük mücadeleler vermeleri gerektiğini irdeliyor, adını duyurabilmiş kadın yazarlardan alıntılar yapıyor, onların yazım biçimlerine, yazdıkları metinleri hangi odalarda, nasıl bir ruh haliyle yazdıklarına değiniyor.
Mary, kadınların içlerinden bir William Shakespeare çıkartamadıkları, önemli ve faydalı görülecek bir icat yapamadıkları, aslında erkeklerden daha aşağı zihinlere sahip oldukları gibi mevcut tüm eleştirileri titizlikle gözden geçiriyor. Benim için metnin kilit
Harika
İnsan uyuyabildiği zaman, Şair Beliğ'in "Nakd-i can ile bu âlemden ucuz kurtuldum." (Kıymetli canımı feda ederek şu dünyadan kurtuldum.) sözünü tekrar ederek mezara girenler kadar mutludur.
