Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Connecticut Üniversitesi'nden psikolog Dr. Kenneth Ring fiilen ölüm durumunun, kişinin bilincinin bir holografik gerçeklik düzeyinden diğerine geçmesinden başka bir şey olmadığına inanmaktadır.
kunala
O konuda Connecticut Üniversitesi'nden psikolog Dr. Kenneth Ring‘e ben de çok kırgınım :(
“Emine dükkâna üstü başı temiz biri girer girmez öyle bir değişiyordu ki... Çatkın yüzü derhal gülüyor, kısık dudaklar açılıyor, Tevfik’e mütemadiyen emirler veriyor.”
Sayfa 23
kunala
It seems that Emine has figured out this business things.
İnsan bilgisinin kaynağı olarak ilahi vahiy mi üstündür akıl mı?
Adamın birisi manzara hevesiyle dağlarda dolanırken dengesini kaybedip uçuruma yuvarlanır ve nihayet düşüşünü engelleyecek bir dal yakalayana kadar metrelerce düşer. Ancak ne dal sağlamdır ne de gücü sonsuza dek dayanabilecektir. Umutsuzca haykırır: "İmdat! İmdat! Yardım edecek kimse yok mu?"
Yukarı bakar ama masmavi gökten başka hiçbir şey göremez. Derken birden gök yarılır ve son derece parlak bir ışık üzerine düşer. Ardından gür bir ses duyulur: "Ben varım, oğlum. Bırak dalı, gel kucağıma..."
Adam bir an düşünür ve bir daha haykırır: "Başka kimse yok mu?"
Kısacası, aşağıda uçurum varken bir dala tutunmak terazinin akıl yanının ağır basması demektir.
kunala
Ben bunun fıkrasını duymuştum yıllarca heh diye gülüp geçilecek seviyede komik ama çok komik olmayan bir fıkra olarak bildim. Aydınlandım ümstar danke schön