"Kazananların" konuşmalarını ve hilelerini gülünçlüğe vardıran sorun buradadır: Ne yağmura ne de tekrara karşı galip gelinir. Lanet ile Bela Tarr evrenine giren romancı Laszlo Krasznahorkai'nin yarattığı Karrer de yaratıcısı gibi Schopenhauercıdır.
Lanet'i açan bu plan-sekans, Bela Tarr üslubunun imzası gibidir: bir yöne doğru bir hareket ve ters yöne giden kamera; bir manzara ve bizi ona bakan karaktere doğru götüren yavaş yer değiştirme; arkadan görülen bir karakter olduğu sonradan anlaşılan bulanık bir kara kütle. Pencere ardındaki adam, Bela Tarr'ın filmlerinde farklı biçimlerde birkaç kez daha ortaya çıkacaktır. Bu, Şeytan Tangosun'unun başında ve sonunda, komşulan gözetlemekle meşgulken gördüğümüz doktordur. Bu, Londra'dan Gelen Adam'ın başında, makasçı kulübesinin camlarından, geminin güvertesinden fırlatılan valizi ve bir suç ortağının öldürülüşünü gören Maloin'dır. Torino Atı'nın sonun da, önce bulamk olan, kameranın geri çekilmesiyle, bir tarafında rüzgârlı tepelerde tek başına yükselen çıplak ağacı, diğer tarafında ise bu hüzünlü manzaradan ve üzerine sanki bir mezar taşı gibi kapanmış ahır kapısının ardındaki bitkin attan artık hiçbir beklentisi olmadan taburesinde oturan takatsiz adamı yavaş yavaş fark ettiğimiz bir pencere camı vardır.
YARALARDAN ÖLDÜ
Onun ıslak, beyaz yüzü ve perişan gözleri
Hemşireleri başına topladı, inlemelerden ve iç çekişlerden ziyade:
Ama boğuk, kısık ve hızlıca yükselip alçalıyordu
O huzursuz sesi: Görevini iyi yapıyordu.
Koğuş karardı; ama o hâlâ sızlanıyordu,
Ve "Dickie"yi çağırıyordu. "Lanet olasıca Orman!
Gitme vakti geldi; ey İsa, neye yarar ki? —
Asla alamayacağız orayı; ve hep yağmur yağıyor."
Nerede olduğunu merak ettim; sonra bağırdığını duydum,
"Cehennem gibi keskin nişancı ateşi var! O Dickie, dışarı çıkma"...
Uyuyakalmışım... ertesi sabah ölmüştü;
Ve o Hafif Yara, yatağında uzanmış gülümsüyordu.
Artçı Birlik
(Hindenburg Hattı, Nisan 1917.)
Tünel boyunca el yordamıyla ilerleyerek, adım adım,
Meraklı fenerini yama gibi duran bir parıltıyla kırpıştırdı
Bir yandan bir yana, ve o tekinsiz havayı kokladı.
Tenekeler, kutular, şişeler, ayırt edilemeyecek kadar belirsiz karaltılar,
Parçalanmış bir ayna, bir yataktan kalma şilte;
Ve o, elli fit aşağısında araştırıyordu
Yukarıdaki savaşın pembe kasvetini.
Ayağı takılınca duvara tutundu; birinin yattığını gördü
Ayaklarının dibinde iki büklüm, bir kilimle yarı yarıya örtülmüş,
Ve uyuyanın kolunu çekiştirmek için eğildi.
"Karargâhı arıyorum." Yanıt yok.
"Lanet olasıca herif!" (Günlerdir uyumamıştı,)
"Kalk da kılavuzluk et bana bu kokmuş yerde."
Vahşice, tekmeledi o yumuşak, yanıt vermeyen yığını,
Ve ışığını o morarmış yüze doğru tuttu
Dehşet içinde dik dik bakan, gözlerinde hâlâ
On gün önce can çekişerek ölen acının izi olan yüze;
Ve parmaklardan yumruklar, kararan bir yarayı kavramıştı.
Yapayalnız sendeleyerek ilerledi ta ki bulana dek
Kuyulu bir merdivenden aşağı süzülen şafağın hayaletini,
Yeraltındaki o sersemlemiş, mırıldanan yaratıklara doğru,
Mermilerin gürültüsünü boğuk bir sesle duyan yaratıklara.
Sonunda, saçlarında dehşetin teriyle,
Tırmandı karanlığın içinden alacakaranlık havaya,
Arkasındaki cehennemi adım adım boşaltarak.
Çin TıbbıAlıntı
Çin tıbbı hastalıkları birer lanet olarak gören Mezopotamya geleneğinden, hastalıkların sebeplerini araştırmaya yönelmesiyle ayrılmak-tadır. Çin tıbbının temelini akupunktur adı verilen vücudun belli sinir uçlarına yapılan iğneli tedavi oluşturmaktadır. Bunun yanı sıra şifalı otlar, sıcak su tedavisi gibi başka araçlara da başvurulmaktadır. Ancak Çinliler hiçbir ilaç ve cerrahi müdahalenin tek başına hasatlıkları iyileştirici gücü olduğuna inanmamışlardır. Kişinin gerçekten iyileşebilmesi için, ruhsal açıdan dengeli, hırslardan uzak, sağlıklı beslenen, meditasyona dayalı bir hayat sürmesi gereklidir.
