Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Anne... İyi değilim ben.
Daha doğmadan çıkarmaya başladığım zorluk artarak devam etmekte. Affet anne... Anne... Ben iyi değilim. Neyi tuttuysam elimde kaldı.
Atladığım her öğün için üzülen sen, ruhumdan akan kanı görsen, nasıl dayanırsın bilmem...
Anne... Tanıdığım tek büyücü sensin. Elinden her şey gelir senin. 'Tekrar doğursan beni'. Beni tekrar çocuk yapsan.
Çok üzdüler beni anne, kızsana hepsine...
Bana verebileceğin en büyük mutluluğu verdin.
Kimsenin yapamayacağı şeyleri yaptın.
İki insanın birlikte daha mutlu olabileceğini sanmıyorum.
Ben artık savaşamayacağım.
Biliyorum, senin hayatını mahvediyorum, bensiz daha mutlu olacaksın.
Görüyorsun bu mektubu bile doğru düzgün yazamıyorum. Okuyamıyorum.
Hayatımdaki bütün mutluluğu sana borçlu olduğumu söylemek isterim.
Bana karşı inanılmaz sabırlısın ve iyisin.
Şunu söylemek istiyorum -aslında bunu herkes biliyor- eğer biri beni bu durumdan kurtarabilecek olsa bu sen olurdun.
Her şey beni terk edip gitti ama senin iyiliğin hep benimle kaldı.
Artık senin hayatını mahvetmeyeceğim.
Kimse, seninle mutlu olduğumuz kadar mutlu olamazdı.
Sabah gözlerimi sana açarım.
Akşam, uykularımı senden alırım.
Nereye, ne yana dönsem karşımda mutluluğun o harikulade baş dönmesini bulurum.
Böyleyken gene de şükretmem halime, hergelelik, açgözlülük eder, seni üzerim.
Aklıma gelmez sana ağırlık, sana sıkıntı olurum.
Nemsin be? Sevgili, dost, yâr, arkadaş...?
Hepsi. En çok da en ilk de Leylâ' sın bana.
Bir umudum, dünya gözüm, dikili ağacımsın.
Uçan kuşum, akan suyumsun.
Seni anlatabilmek seni.
Ben cehennem çarklarından kurtuldum, üşüyorum kapama gözlerini...