Göklerden son ilâm:
Allah bir; bir, İslâm...
Lâmelif, Eliflâm;
Amanın ya Mevlâm!
Esselâm, Esselâm!..
Ben Mecnun, O Leylam.
Hasreti Kerbelâm,
Ateşi incilâm,
Bâkisi hep melâm...
Esselâm, Esselâm!..
Düşünce iptilâm,
Kelime heyûlâm.
Lisansız vaveylâm;
Ne bir harf, ne kelâm,
Esselâm, Esselâm!...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Leylâm, Merhametsiz Ömrüm,
Suskun, uzanmış, seni yaşıyorum.
Sonra Leylâ bazen neler düşünüyorum bilsen, bütün bu bağlardan kurtulup başka yerlere kaçmak, çocukken rüyalarımı çalan sıcak iklimlere doğru uçmak istiyorum... Amma yine de biliyorum ki Leylâm, bu imkânsız.
Acımak insanların arasındaki mesafeyi artırır:
“Ne olursa olsun Leyla bunlar mühim değil artık benim için. Benim için yalnız sen mühimsin. Bana kim ne derse desin hatta bir kıza bu kadar ehemmiyet ve kıymet verdim diye bana kızanlar bile olsa, aldırmayacağım ama sen ister dostum ol ister sevgilim, yeter ki hayatımda ol. Sen Leyla bana geldikçe sana ihtiyacım olacak. Senden başka hiçbir isteğim yok. Sen Leyla bana her şeyi, her şeyi unutturabilir sin, Seni, bu muazzam aşka layık gördükçe ben, her şeyi yenebilirim Leyla...
Düşün ki hayatta tek başımayım ve sen istersen hayatıma senden başka hiçbir kimse giremez.
Bütün hal böyleyken senden katiyen Leylam hayat hakkında tavsiye veya ne bileyim nasihat gibi bir şey de istemiyorum. Bana karşı alakan yalnızca dostça bile olsa, bu, bir merhametten doğmasın... En nihayet iki arkadaş olalım amma bana acımana razı olamam.”:::!!!
Yıl 2026 ve hala herşey aynı..
En büyüğü, Leyla’ya duyduğum acı. Allah’ım, sen büyüksün. Bu acılara son ver. Allah’ım, kötü insanların ruhlarını merhamet ve şefkatle doldur. Onların kalplerini yumuşat. Bütün insanların acı ve üzüntüleri bitsin. Allah’ım, benim çocuğumu ve diğer bütün çocukları felaketten kurtar. Allah’ım, 1994 onlar için mutlu bir yıl olsun. Leyla’m, Emir, Gorana ve bu dünyadaki bütün çocuklar için. Onlara sağlık ve mutluluk ver.
Annenin günlüğünden
