Esma Sultan Irgav
@ludo_vico
2009
8 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Umudunu kaybeden bir halkın hikâyesi bu!"Alıntı
İnanılmaz ama gerçek. Kurgu gibi ama yaşanmış. İncecik bir kitap ama sarsıcı....
Dansa Davet, 1518 yılında Strasbourg'da görülen, dünyanın en ilginç salgınlarından birini konu ediniyor. Dans vebası olarak adlandırılan bu salgın, sefalet, açlık ve çaresizlikten dolayı umudunu kaybetmiş bir halkın çığlığı adeta...
"Dans etmek bir çığlığı susturmak mı?" s:17
Bir yanda aç, susuz bir halk. (Açlıktan sokaktaki köpekleri, evlatlarını yiyen insanlar, atlarını yiyen subaylar) Bir yanda da dini kullanarak fakir halktan, kiliseye yardım toplayan, endüljans ile kilisenin depolarını yiyecekle dolduran karnı tok, sırtı pek din adamları. (Endüljans yani para alarak cennetten yer satma.) İnsanların gelecekte gidecekleri vaat edilen cennetten toprakla kandırılıp açlığa mahkum edilmesini ve bu dünyalarının kalpsizce cehenneme çevrilmesini görüyoruz.
"Cehennem burada. Öbür taraftaki beni o kadar korkutmuyor."s:16
"...dans et Jérôme, mademki yapacak başka şeyimiz kalmadı!"s:29
Peki bu insanlar böyle bir zorluk içindeyken nasıl oluyor da dans etmeye başlıyorlar? Bu durum o zaman da ne tıp dünyası ne de din adamları tarafından anlaşılabiliyor... İnsanlar onları deli gibi görüyorlar.
"Bir insan acıdan delirdiğinde diğerleri onun acısını değil deliliğini görürler." diyordu 
Murat Menteş 
Ruhi Mücerret kitabında. Bu insanların da delilikleri görünüyor. Acılarını gören, bilen yok.
Biriken acılarını, bastırılan çığlıklarını bitmek bilmeyen bir dansla dindirmeye çalışıyorlar. Duvarlara çarpsalar, yaralansalar, aç, susuz, uykusuz kalsalar da durmaksızın devam eden bir dansla... Ölene kadar dans.
Tarihin en ilginç olaylarından biri olan bu olay, kitabı okuma nedenimdi. Yıllar önce okuduğum 
Açlık kitabı da beni epey sarsmıştı, bu kitabın açlığa sefalete daha toplumsal yönden yaklaşmış olması ve birebir
Dansa Davet, 1518 yılında Strasbourg'da görülen, dünyanın en ilginç salgınlarından birini konu ediniyor. Dans vebası olarak adlandırılan bu salgın, sefalet, açlık ve çaresizlikten dolayı umudunu kaybetmiş bir halkın çığlığı adeta...
"Dans etmek bir çığlığı susturmak mı?" s:17
Bir yanda aç, susuz bir halk. (Açlıktan sokaktaki köpekleri, evlatlarını yiyen insanlar, atlarını yiyen subaylar) Bir yanda da dini kullanarak fakir halktan, kiliseye yardım toplayan, endüljans ile kilisenin depolarını yiyecekle dolduran karnı tok, sırtı pek din adamları. (Endüljans yani para alarak cennetten yer satma.) İnsanların gelecekte gidecekleri vaat edilen cennetten toprakla kandırılıp açlığa mahkum edilmesini ve bu dünyalarının kalpsizce cehenneme çevrilmesini görüyoruz.
"Cehennem burada. Öbür taraftaki beni o kadar korkutmuyor."s:16
"...dans et Jérôme, mademki yapacak başka şeyimiz kalmadı!"s:29
Peki bu insanlar böyle bir zorluk içindeyken nasıl oluyor da dans etmeye başlıyorlar? Bu durum o zaman da ne tıp dünyası ne de din adamları tarafından anlaşılabiliyor... İnsanlar onları deli gibi görüyorlar.
"Bir insan acıdan delirdiğinde diğerleri onun acısını değil deliliğini görürler." diyordu Murat Menteş Ruhi Mücerret kitabında. Bu insanların da delilikleri görünüyor. Acılarını gören, bilen yok.
Biriken acılarını, bastırılan çığlıklarını bitmek bilmeyen bir dansla dindirmeye çalışıyorlar. Duvarlara çarpsalar, yaralansalar, aç, susuz, uykusuz kalsalar da durmaksızın devam eden bir dansla... Ölene kadar dans.
Tarihin en ilginç olaylarından biri olan bu olay, kitabı okuma nedenimdi. Yıllar önce okuduğum Açlık kitabı da beni epey sarsmıştı, bu kitabın açlığa sefalete daha toplumsal yönden yaklaşmış olması ve birebirEsma Sultan Irgav
1000'i yarılamışsınız, tebrikler. (^з^)-☆
Reklam
2026'da okumak istediklerim📚 4 tanesi henüz kargoda😍
Kargodakiler: 
Zamanı Durdurmanın Yolları , 
Aşka Dair Nesirler
Ne Yaptığını Biliyorum, 
Ben, Kirke
"Kitap okumaya alıştım. Bir daha dizi falan sarmadı. Kitaplar güzel."
Altı Harfli Bir Tatlı
Zamanı Durdurmanın Yolları , Aşka Dair Nesirler
Ne Yaptığını Biliyorum, Ben, Kirke
"Kitap okumaya alıştım. Bir daha dizi falan sarmadı. Kitaplar güzel."
Altı Harfli Bir TatlıEsma Sultan Irgav
Bu şekilde listelediğimde asla okuyamıyorum. O anda 6. hissim elimi hangi kitaba götürürse onu okuyorum. Toplu olarak 10 kitap alıyorsam 3'ünü okuyorum, gerisini alırken ne kadar merak etmiş olursam olayım elim gitmiyor. Bu yüzden okul çıkışı tek kitap aldığım bir sisteme geçtim. Biraz geç kalmış olacağım ki elimde okunmamış 100'e yakın kitabım var. (´Д｀)
Bu fotoğraf bana ait değil ama bana tanıdık geliyor.
Sanki birinin masasından, bir akşamın sessizliğinden ödünç alınmış gibi. Açık bir defter, yarım kalmış satırlar ve kenarda bekleyen bir kalem… Yazılmak için değil, durmak için oradalar.
Defterdeki kelimeler geçmişe bakıyor.
70’lere, 80’lere, 90’lara. Plaklara, açık hava sinemalarına, misketlere. Belki hiç yaşanmadı, belki fazlasıyla romantize edildi ama yine de insanın içini ısıtan bir tarafı var. Çünkü o yıllar, daha çok temasın, daha az hızın sembolü gibi duruyor.
Sonra bugüne çarpıyoruz.
21. yüzyıl… Her şeyin erişilebilir ama hiçbir şeyin gerçekten yakın olmadığı bir zaman. Satırlarda suçlama yok; daha çok bir uyumsuzluk hâli var. Sevmekten değil, bu çağda sevilmenin dilini çözememekten doğan bir yorgunluk.
Bu fotoğraf bana şunu düşündürüyor:
Bazen bir başkasının defterinde kendimize ait bir cümle buluruz. Ve o cümle, uzun zamandır söyleyemediğimiz bir şeyi sessizce bizim yerimize söyler.
Peki ya sen hiç sana ait olmayan bir cümlede kendini buldun mu?
Esma Sultan Irgav
Sanırsam ki Haziran 2023'de ben de çok benzer bir not yazmışım düşünce defterime. İnsanların farklı dönemler olsa da aynı hissettiği zamanlar oluyormuş demek ki.
"Yeni yılın tüm güzellikleri beraberinde getirmesi dileğiyle... Sağlıklı, huzurlu ve her anı mutlulukla dolu bir yıl geçirin. Mutlu yıllar! ✨"
Esma Sultan Irgav
Bi'tek kardan goblin görmediğim kalmıştı. 🫡 Elveda 2025, goblinler yesin seni.