“Şu sabahları erken kalkmak yok mu,” diye geçirdi içinden, “insanı tamamen aptallaştırıyor. Oysa insan uykusunu alabilmeli.”
.., toplum yalnız kendine yetecek kadar değil, başka şehirlerle alışverişi sağlayacak çoklukta ve çeşitli mal yetiştirecek.
İyisi mi, elimden geldiği kadar savunayım doğruluğu.
Dünya kurulalı beri sözleri bize kadar ulaşan bütün kahramanlar ve çağdaşlarımız arasında tek kişi çıkmamıştır ki, eğriliği kötüleyip doğruluğu överken, her ikisinin ün, ceza, kâr, gibi sonuçlarını ele almasın. Sizler, büyük üstat, doğruluğu hep bu yönden översiniz. Ama, başlı başına bir doğruluk ve eğrilik vardır. Her ikisi de, Tanrılar ve insanlar görsün görmesin, insanın içindedir. Hiçbiriniz, ne şiirle ne sözle bunları ele alıp birinin içimizdeki en büyük bela, ötekininse en büyük nimet olduğunu yetesiye belirtemediniz. Genç yaşımda buna inandırılmış olsaydık haksızlığı önlemek için birbirimize bekçilik edemezdik. İnsan belaların en büyüğüyle bir çatı altında bulunmaktan korkar, kendi kendisinin bekçisi olur.