Büşra (@mathilda) Yorumları - 1000Kitap

Hikâyemiz bu ileti altından yürütülecektir. Yazım Sırası ve Yorumlar İçin: #16182980

‘’Tamam, haklısın şu son bir gündür ya da buraya geldiğimizden beri ne kadar süre geçtiyse artık akıl almaz olaylar yaşadığımızı kabul ediyorum, ama Atlantis! Platon’un hikayelerinde ya da Disney filmlerinde değiliz Başak. Hala gerçek dünyadayız.’’ ‘’Aptal olma Sinan, etrafına bir bak. Su kanallarıyla çevrilmiş adalar, kırmızı ve siyah taşlardan oluşan daha önce Dünyada benzerini görmediğimiz şahane binalar hatta altından duvarları olan bir tapınak. Gördüğümüz her şey birebir efsanelerin aynısı. İnkar etme.’’ Sinan gerçekten kafası karışmış bir şekilde Başak’ı dinlerken onun saydığı objelere tekrar göz attı. Doğru olabilir miydi tüm bunlar? Platon’un milattan önce üç yüzlerde ortaya attığı bu mit gerçek olabilir miydi? Tüm bu düşüncelerden Başak’ın sesiyle sıyrıldı bir anda. ‘’Olduğumuz yerde dikilmenin bir anlamı yok, ana karaya geçmek için bir yol bulmalıyız. Bize ve mürettebatın geri kalanına yardım edebilecek birileri olabilir.’’ Sinan, Başak’ın sözlerine bir cevap vermeyince koluna girip onu yönlendirmeye başladı Başak. Yaptıkları kaza, yorgunluk, açlık, endişe, korku… Tüm bunlar zihninden ve bedeninden silinmişti şimdi Başak’ın. Tek hissettiği heyecandı, dizginlenemez bir heyecan. Eğer düşüncelerinde yanılmıyorsa ve gerçekten Atlantis’i bulmayı başardıysa, bu yapılabilecek en büyük hazine avıydı. Dünya üzerindeki herkes onu konuşacaktı. Gazetelerin manşetinde adını şimdiden görebiliyordu. ‘’Asırlardır keşfedilemeyen Atlantis’i bulan Türk kaşif!’’ Hatta okul kitaplarında ondan yeni Kristof Kolomb diye bahsedilecekti. Gerçekleşecek olayları hayal etmek bile Başak’ın gururunu okşamıştı. ‘’Galiba geçişi bulduk.’’ dedi Sinan ‘’Ne? ‘’ dalgınlıktan ne Sinan’ın dediğini duymuş ne de yüz metre ilerideki iki adayı bağlayan kara parçasını görmüştü. Parmağı ile işaret ederek ‘’Bak şurada işte.’’ Diyerek geçişi gösterdi Sinan. İçinden bir ses karşıya geçmek yerine mürettebatın yanına geri dönmeyi diliyordu. Hoş nasıl döneceğini de bilmiyordu. Kendini kanalın sularına atıp buraya geldikleri gibi suyun içinden mağaraya geçiş yapabilirlerdi belki de. İki adayı bir köprü gibi bağlayan kara parçasının başına geldiklerinde Sinan Başak’a kafasından geçen düşünceleri belli edercesine bir bakış attı. Ama Başak anında sözleri ile bu bakışları defetti. ‘’Sinan tek seçeneğimiz karşıya geçip bize yardımcı olacak birilerini bulmak, korkaklık yapacak lüksümüz yok. Çünkü başka seçeneğimiz yok, hadi.’’ Birbirlerini cesaretlendirmek için el ele tutuştular ve köprü görevini gören karaya ilk adımlarını attılar. Fakat daha ikinci adımlarını atmaya fırsat kalmadan ayaklarını bastıkları yer birden bire altlarından çekildi ve kafes gibi bir yerin içinde buldular kendilerini. Düşmenin verdiği şok etkisi geçtikten sonra nerede olduklarını anlamaya çalıştılar. Buraya düştükleri kapak arkalarından geri kapanmıştı ve içerisi zifiri karanlıktı. ‘’Başak iyi misin? Nerede olduğunu göremiyorum.’’ Başak el yordamıyla yönünü bulup Sinan’ın sesine doğru ilerledi. ‘‘Buradayım, düşerken bileğimi incittim sadece, sen iyi misin?’’ ‘’İyiyim. Sanırım. Lanet olsun hiçbir şey göremiyorum ki.’’ Birkaç dakika sonra gözleri karanlığa alıştığında kapana sıkıştıkları bu odada hiçbir çıkış kapısı olmadığını anladılar. Dışarıyla olan tek bağlantı buraya düştükleri tavandaki kapaktı. Sinan ayağa kalkıp kapağa doğru ilerledi ve yorgun bedeninde kalan tüm güç ile kapağa baskı yapmaya başladı. ‘’Başak yardımına ihtiyacım var, çok sert bu şey yerinden oynatamıyorum.’’ Başak ayağa kalkmak için bir hamle yapmıştı ki içinde bulundukları kafesin bir tren gibi raylar üzerinde hareket etmeye başlaması ile yeniden yere savruldu. ‘’Bir bu eksikti! Kim bilir hangi cehenneme götürüyor bizi.’’ Sinan da Başak’ın yanına oturdu. Başak’ın duygularıysa yeniden allak bullak olmuştu. Heyecanı gitmiş ve eski hisleri birer birer geri gelmeye başlamıştı. Bu esnada hareket eden vagon aniden durdu ve açılan kapaktan aşağıya bir merdiven sarkıtıldı. Fakat yukardan loş bir ışıktan başka hiçbir yaşam belirtisi gelmiyordu. İlk önce Başak merdivene doğru hamle yaptı. Sinan’ın onu engellemesine fırsat vermeden yukarıya tırmandı, hemen ardından da Sinan çıktı. Loş bir ışıkla aydınlatılmış geniş bir odadaydılar şimdi. Odada karşılıklı yerleştirilmiş dört sandalye ve bir masa bulunuyordu. Sorgu odalarını andıran geniş ve karşı tarafı göstermeyen bir cam bulunuyordu masanın karşısında. Onlar etrafı incelerken kapı açıldı ve içeriye şık ama enteresan giyimli iki kadın girdi. ‘’Böyle sert bir karşılama yaptığımız için üzgünüz, ama tehlikeli olmadığınızdan emin olmamız gerekir değil mi? Ah bu arada ben Dr. Gerhart. Lütfen oturun.’’ ‘’Delirmeden önce bize bir açıklama yapacak mısınız?’’ ‘’Sakin ol Sinan, tüm sorularınızın bir ceva…’’ Sinan birden öne fırladı. ’’Adımı nereden biliyorsunuz?’’ ‘’Sizi buraya getiren vagonun her bir santimi parmak izi okuyucular ile kaplı. Ve siz buraya ulaşana kadar sizinle ilgili tüm bilgilere çoktan ulaştık bile. Yani size soracak pek bir sorumuz yok ama sizin pek çok sorunuz olduğuna eminim.’’ Bu sefer Başak konuşmaya başladı. ‘’Şu an Atlantis’te miyiz, siz kimsiniz, şehir neden terk edilmiş gibi görünüyordu, mağaradaki mürettebatımıza ve bizi buraya getiren gemiye ne old…’’ Küstah bir gülümseme ile doktorun yanında kendini tanıtmamış olan kadın konuşmaya başladı. ‘’Her soruyu aynı anda cevaplayamayız ama ilk soruna gelecek olursak, evet Atlantis’teyiz.’’ Başak ve Sinan gözlerine inanamayarak birbirlerine baktılar. ‘’Bu, bu inanılmaz hahah bu harikulade. Duydun mu Sinan Atlantis’i keşfettik. Dünya’nın en ünlü bilim insanlarıyız artık.’’ ‘’Madem bunca teknolojiniz var neden okyanusun altında gizleniyorsunuz, dünyanın geri kalanının sizden neden haberi yok, çok saçma!’’diye çıkıştı Sinan. Şimdi Doktor Gerhart da yanındaki kadın da ciddi yüzlerle inceliyorlardı Başak ve Sinan’ı. Doktor konuşmaya başladı. ‘’Her güzelliğin bir bedeli vardır. Atlantis’te mucizelerin içinde yaşamanın bedeli ise bunu gizli tutmaktır. Hikayeyi bilirsiniz Atlantisliler Dünyanın en önde gelen medeniyetiyken neden okyanuslar altına gömüldüler? Onları açgözlülük ve gösteriş hırsı mahvetti. Gerçi şimdi dünyanın geri kalanı Atlantis halkının o zamanlar olduğundan çok daha açgözlü ve acımasızlar. İçinde sınırsız zenginlikleri barındıran böyle bir kıta için ne büyük savaşlar ortaya çıkardı hiç düşündünüz mü? Tabii ki Atlantis’i siz keşfetmediniz. Yüzyıllardır onca uçak ve gemi kazası sonucunda birçok insan Atlantis’i keşfetmeyi başardı ve burada kalıp zenginlikler içinde yaşamaya devam ettiler. Ama bazı ahmaklar hırslarına yenik düşüp geri dönmeye karar verdi, Dünyanın en büyük bilim insanı olmak için, herkes onları konuşsun diye. İşte böyle açgözlü düşünen kimseye burada yerimiz yok. Gerçi bunu kimse başaramadı, başaramayacak da. Atlantis bir sır olarak kalacak ve bunun için ne gerekiyorsa çekinmeden yaparız. Gelen herkese yaptığımız gibi şimdi sizin de önünüze iki şık sunuyoruz. Ya burada hayatınızda görmediğiniz zenginlikler içinde yaşarsınız, ya da geri dönüp ölürsünüz!’’

bkmkitapcom

@bkmkitap·Reklam

📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖