Ölümü bekleyemeyenlerin, hep en akıllı insanların arasından çıkması kafamı kurcalıyor (…)
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Öte yandan, insan gerçekte kim olduğunu nasıl kanıtlayabilir ki? Ben bunu yapamıyorum. Peki gerçekte kim olduğumu, kendim biliyor muyum? Tutukevinde kazandığım ürkünç deneyim bu: Kendi gerçekliğim için bir dil bulamıyorum.
Yinelenme! Şunu da biliyorum: Her şey, hayatımızı yinelenmenin dışında bulmayı beklemeyip, o yinelenmeyi, o umarsız yinelenmeyi, kendi rızamızla (bize zor kullanılsa da) hayatımız yapmayı başarıp başaramamamıza bağlı, bu da, 'Ben buyum!" diyebilmekle mümkün... Ne var ki bir sözcük, beni ürküten bir mimik, bana bir şey anımsatan bir manzara (bunlar hep yinelenme), içimdeki her şeyin bir kaçışa dönüşmesine, umutsuz bir kaçışa, salt yinelenme korkusu yüzünden bir yerlere gitmek için giriştiğim bir kaçışa dönüşmesine yetiyor-
Meşru fiziksel şiddet, devletin tekeli(ndedir).
-Max Weber
Ne var ki bir sözcük, beni ürküten bir mimik, bana bir şey anımsatan bir manzara (bunlar hep yinelenme), içimdeki her şeyin bir kaçışa dönüşmesine, umutsuz bir kaçışa, salt yinelenme korkusu yüzünden bir yerlere gitmek için giriştiğim bir kaçışa dönüşmesine yetiyor.