“Şiir ve hediyeler tamam ama ben daha ziyade imkânsız aşklardaki romantizmi ve bu uğurda yapılan türlü soytarılıkları seviyorum.”
Reklam
Yeni bir şansları olamaz mıydı? Yeniden, en baştan... Mecnun oldu. Kerem oldu. Önce kayboldu. Sonra yandı.
Vedalaşamadılar…Evet ama neden vedalaşsınlardı ki!… Veda da ne demekti!… Leylâ Mecnun’u kalbinde götürmemiş miydi? Mecnun’un Leylâ’sız olduğu mu vardı ki?…
Ger derse Fuzûlî ki; “güzellerde vefâ var.”
Aldanma ki şâir sözü elbette yalandır
Âşık oldun mu bir kere akıl beden evini terk edip gider. Mecnun'un hali bir çeşit görmezlik halidir. "Kimsin?" derler "Leyla'yım" der, "Nereye?" derler "Leyla'ya" der, "Nereden?" derler "Leyla'dan" der. İşte o vakit benlikten çıkıp gider insan. Leyla'ya bakar, Leyla'ya uyanır, Leyla'ya yürür...
Reklam
Reklam