(K)ABARTMA TOZUİnceleme
Kitabda indiki sosial media üzərindən həddindən artıq şişirdilmiş şeylərdən bəhs edir.
Bir uşaq oyanır və heç nəyin əvvəlki kimi olmadığının fərqinə varır.Bu şəhərcik də sadəcə həmin uşaq və Tevfik abi normal olur.Qalan şəhər sakinləri isə hər şeyi həddindən artıq "abartırlar" Və baş qəhrəmanımız ilə Tevfik abi bu problemi həll etməyə çalışırlarr
Mükəmməl biri kitab idi. Çox rahat oxunurdu axıb gedirdi Məncə hər bir uşaq bu kitabı oxumalıdırr :))) 
Abartma Tozu 
Şermin Yaşar
Abartma Tozu Şermin YaşarUfak tefek Cinayetler'in orijinal metni
Türkçe uyarlaması Ufak tefek Cinayetler dizisi dir. Senarist kabul etmesede maalesef öyledir. Bizim entel Media fareleri genel olarak izleyicileri cahil sandıklarından ve kimsenin okumadığını düşündüklerinden herhalde foyalarının ortaya çıkmayacağını düşünüyorlar. Kaza ile olusan cinayetin maduru dizideki gibi balkonda mesela düşüyor vs vs. Gelelim 
Küçük ama Büyük Yalanlar maalesef Big Little Lies in dizi uyarlaması muhteşem. Bana göre romanda biraz eksiklik var bunu dizi çok güzel tamamlamış ve bu yıl sonbaharda son sezonunuda izleyeceğiz. 
Stephen King biraz abartmış çok fazla gereksiz bir şekilde övmüş metni. Ben idare eder bir şekilde yorumladım.Okunabilirmi evet ,çeviriyi fazla başarılı bulmadım.
Küçük ama Büyük Yalanlar maalesef Big Little Lies in dizi uyarlaması muhteşem. Bana göre romanda biraz eksiklik var bunu dizi çok güzel tamamlamış ve bu yıl sonbaharda son sezonunuda izleyeceğiz. Stephen King biraz abartmış çok fazla gereksiz bir şekilde övmüş metni. Ben idare eder bir şekilde yorumladım.Okunabilirmi evet ,çeviriyi fazla başarılı bulmadım.Reklam
A Critical Review of Humankind
Rutger Bregman’s book Humankind is one of the books that questions negative ideas about human nature and makes readers think. For many years, many people believed that humans are naturally selfish, bad, and only care about themselves. However, Bregman does not agree with this idea. According to him, human nature is not as dark as people think. Instead, people are more willing to help each other, understand others’ feelings, and do good things. In the book, the author supports these ideas with many examples from wars, psychology experiments, history, and biology. One of the best parts of the book is that it gives hope about humanity. Still, when I finished the book, I did not only feel admiration. On one side, I was happy to read it because it made me think differently. On the other side, some of the author’s ideas felt too optimistic to me. Because of this, the book was both interesting and questionable for me.
One of the strongest parts of the book is that it makes people question ideas about human nature that many accept without thinking. Today, we often see violence, murder, wars, and fights on television, social media, and in the news. After some time, people start to believe that the world is full of bad people. At this point, Bregman asks an important question: If humans were really bad by nature, how could societies survive for so many years? A big part of human history was shaped by helping each other, working together, and surviving together. From this side, the writer’s ideas are important and meaningful.
His ideas against the belief that humans are naturally wild are especially interesting. Today, when someone behaves badly, people sometimes say, “Did you grow up in a cave?” However, Bregman says that hunter-gatherer societies were not as violent as many
Hamının 3-5 sətir rəy yazdığı kitaba mənim dastan yazmağım
Bismillah.
Balaca Qara Balıq 
Samed Behrengi
Əsər uşaqlar üçün nəzərdə tutulsa da, böyüklərə,bəlkə də, uşaqlardan daha artıq xitab edə bilər. Hekayə bir nənənin 12.000 nəvə balığa nağıl danışması ilə başlayır.
Balaca Qara Balıq artıq yaşadığı sudan sıxılıb,o həyatın mənasını bu balaca yerdə qısılıb qocalmağı gözləmək,hər gün mənasızca gəzməkdə görə bilmir. Ona görə məna ilə gəzmək, görmək,dənizi tapmaq lazımdır. Ancaq Qara Balığın başda anası olmaqla dost tanışı,qohum qonşusu, hamısı, onu bu "axmaq" fikrinə görə qınayır. Bu real həyatda aldığımız qərarlara qarşı yaxınlarımızın həvəsöldürücü, qınayıcı nəzər və sözlərinə bir işarədir.
Qara Balıq isə bu qədər söz söhbətə baxmayaraq öz əməlindən dönmür və uzun bir səyahətə çıxır. Bu isə biz insanlara tutdugumuz yoldan dönməmək üçün sanki bir stimul verir.
Qara Balığı tənqid edənlər burada da bitmir,o əvvəlcə həyatın bərki-boşunu görməmiş,valideyninin fikri ilə formalaşan çömçəquyruqların,daha sonra isə necə bu qədər egolu və cahil olduqlarına sübut kimi göstəriləcək ana qurbağanın kinayəli sözlərini dinləməyə məcbur qalır. Bəlkə də,günümüzdə bunu sosial media ilə bağlayan bilərik. Bizi tanıyanlar qədər tanımayanlar da bizi həvəsdən salmağa çalışır,daim mənfi fikir ötürürlər. Sanki özləri bacaramadıqları şeylərin acığını bacarmağa çalışanlardan çıxırlar. Sanki o Balaca Qara Balıq haqlı olsa,indiyə qədər yaşadıqları ömrün puç olmasından qorxurlar.Biz isə Qara Balığın mövqeyindən baxmalı və onun etdiyi kimi bu sözlərə fikir verməməli,ötüb keçməliyik.
Qara Balıq bu görüşdən sonra nəhəng bir xərçənglə rastlaşır. Xərçəng o əsnada bir qurbağanı parçalayıb yeyirdi. Qara Balıq o dəqiqə bu məxluqdan ehtiyat eləməli olduğunu anlayır. Xərçəng onu aldadıb yanına çağırmağa çalışsa da, qəhrəmanımız gözüaçıqdır. Özünün də dediyi kimi "ağlı,
Balaca Qara Balıq Samed Behrengi
Əsər uşaqlar üçün nəzərdə tutulsa da, böyüklərə,bəlkə də, uşaqlardan daha artıq xitab edə bilər. Hekayə bir nənənin 12.000 nəvə balığa nağıl danışması ilə başlayır.
Balaca Qara Balıq artıq yaşadığı sudan sıxılıb,o həyatın mənasını bu balaca yerdə qısılıb qocalmağı gözləmək,hər gün mənasızca gəzməkdə görə bilmir. Ona görə məna ilə gəzmək, görmək,dənizi tapmaq lazımdır. Ancaq Qara Balığın başda anası olmaqla dost tanışı,qohum qonşusu, hamısı, onu bu "axmaq" fikrinə görə qınayır. Bu real həyatda aldığımız qərarlara qarşı yaxınlarımızın həvəsöldürücü, qınayıcı nəzər və sözlərinə bir işarədir.
Qara Balıq isə bu qədər söz söhbətə baxmayaraq öz əməlindən dönmür və uzun bir səyahətə çıxır. Bu isə biz insanlara tutdugumuz yoldan dönməmək üçün sanki bir stimul verir.
Qara Balığı tənqid edənlər burada da bitmir,o əvvəlcə həyatın bərki-boşunu görməmiş,valideyninin fikri ilə formalaşan çömçəquyruqların,daha sonra isə necə bu qədər egolu və cahil olduqlarına sübut kimi göstəriləcək ana qurbağanın kinayəli sözlərini dinləməyə məcbur qalır. Bəlkə də,günümüzdə bunu sosial media ilə bağlayan bilərik. Bizi tanıyanlar qədər tanımayanlar da bizi həvəsdən salmağa çalışır,daim mənfi fikir ötürürlər. Sanki özləri bacaramadıqları şeylərin acığını bacarmağa çalışanlardan çıxırlar. Sanki o Balaca Qara Balıq haqlı olsa,indiyə qədər yaşadıqları ömrün puç olmasından qorxurlar.Biz isə Qara Balığın mövqeyindən baxmalı və onun etdiyi kimi bu sözlərə fikir verməməli,ötüb keçməliyik.
Qara Balıq bu görüşdən sonra nəhəng bir xərçənglə rastlaşır. Xərçəng o əsnada bir qurbağanı parçalayıb yeyirdi. Qara Balıq o dəqiqə bu məxluqdan ehtiyat eləməli olduğunu anlayır. Xərçəng onu aldadıb yanına çağırmağa çalışsa da, qəhrəmanımız gözüaçıqdır. Özünün də dediyi kimi "ağlı,Reallıq nədir?Edebiyat
Sonra nə oldu?
“Sarı üz”ü oxuduqca ən çox verdiyim sual bu oldu.
Müsbət rəyim: Kitabda yazıçılıq, yaradıcılıqdan çox tələbə çevrilən sistem, çox satan kitabların seçimi, nəşriyyat dünyasının arxa pərdəsinə dair bilmədiyimiz bütün reallıqlar çox detallı əks olunub. Belə ki, oxuduqca içdən-içə həm də pis olurdum…
Günümüzün sosial media “linç”ləri o qədər canlı təsəvvür edilib ki, mənə yazılmış qədər yerdən-yerə vuruldum…
Baş rol Juniperin öz içində qurduğu məhkəmə başdan sona bizi tərk etmir. Buna görə bəzən onu günahkar görürsən, bəzən də onu məcbur edən sistemi…
Kitabda irqçilik də bəzəksiz, olduğu kimi ələ alınıb və yazıçı sanki qərarı özümüz verək deyə bizə suallar verir. Ümumi olaraq kitabdan bilmədiyim çox yeni şeylər öyrəndim. Ötürdüyü hisslər də çox real idi.
Mənfi rəyim: Müasir yazıçılıq sanki fərqli üslubdadır. Yəni əgər sənin mövzun müasir problemləri ələ alırsa artıq kitabın çox satan olur. Onun nə qədər yaxşı yazıldığının bir önəmi qalmır. Altını xəttlədiyim ifadə, üstündə uzun düşündüyüm mənalar, bir ağırlıq artıq yoxdur. Sadə, düz, açıq.
Başda kitab mənə çox söz yığını kimi gəldi. Baş rolun bütüünn düşüncələri uzun-uzadı qeyd olunub. Sanki kitabın “draft” versiyasını nəşr ediblər. Sonlara doğru məqsədin elə bu olduğunu anlayırsan.
İvan Qonçarovun bu romanı... yox, o qədər də sadə deyil. Əvvəlcə düşündüm ki, nəyin dalınca qaçıram? 600 səhifəlik bir adamın yatıb-durmasını, plan qurub heç nə etməməsini oxumağa dəyərmi? Dəyərmiş. Dəyər də.
Oblomov... İlya İliç... O mənzildə uzanıb "sabah" deyən, paltarını geyinib çölə çıxmağa tənbəllik edən, amma beynində dağları qovan o adam – hamımızıq. Sən fərqinə var, yoxsa yox, hər birimizin içində bir Oblomov yatır. Bəzən onun gözünü açıb "yaşa, hərəkət et" deyirik, bəzən də üstünə bir yorğan çəkib onu daha da dərinə basdırırıq.
Qonçarovun ən dahi işi budur – o, bir xəstəliyin adını qoydu. "Oblomovluq" deyə bir termini ədəbiyyata daxil etdi. Bu nədir? Tənbəllik? Yox. Tənbəllik onun bir budağıdır, amma kökü başqa yerdədir. Oblomovluq – hər şeyi başa düşüb, heç nə edə bilməməkdir. Nəyimiz çatışmır, harda səhv edirik, nə etməliyik – Oblomov bunların hamısını bilir. Olga onu sevəndə, Ştoltz ona əl uzadanda o hərəkət edə də bilər. Etdi də – bir müddətliyinə. Amma sonra... geri çəkildi. Yorğanı başına çəkdi. Bu, sadəcə iradəsizlik deyil. Bu, bir növ intihardır – sakit, səssiz, heç kimə zərəri olmayan, amma özünü məhv edən bir intihar.
Olga xanım... o qadın məni həm sevindirdi, həm də kədərləndirdi. O, Oblomovu diriltmək istədi. Öz sevgisiylə, iradəsiylə, gözəlliyiylə. Amma bir insanı yalnız sevgi ilə dəyişmək olarmı? O dəyişmək istəmirsə, bütün cəhdlərin boşa çıxır. Olga nəhayət ki, bunu başa düşdü və getdi. Çünki bir insanın xilası üçün onun özünün də xilas olmaq istəməsi lazımdır. Oblomov isə xilas olmaq istəmirdi. O, Agafya Pşenitsınanı seçdi – rahatlığı, narahatlığı, hər gün eyni çayı, eyni piroqu. Yəni, ölümü seçdi. Çünki yaşamaq, nəfəs almaq, hərəkət etmək – bunlar ağırdır. Yatmaq isə yüngül.
Bu sonsuz bir döngü deyilmi? Oblomovun "yatağı" nədir? Kimin
Reklam
Reklam