Melis Çağlayan
@meliscaglayn
36 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Teşekkürler YağmurGezi
Birkaç yıl sonra yola çıkıp sadece yolda olmayı deneyimlemek gibi bir planım var. Yazarı zaten sosyal medyadan takip ediyordum. Fakat yolda olma fikri birçok korku, endişe ve soru işaretiyle beraber var oldu. Tam o sırada Yağmur'un yıllar önce yazdığı bu kitap aklıma geldi ve bir gezginin gerçek hikayelerinden başka hiçbir şey şu anda bana rehber olamaz diye düşündüm.
Şu kadar söyleyebilirim ki birkaç yıl sonra yola çıktığımda yanıma alacağım belki de tek kitap olcak. Çünkü bu kitabı alırsam en umutsuz, endişeli, kaygılı ve yalnız hissettiğim anlarda beni sarıp sarmalayacak ve neden yolda olduğumu hatırlamama yardımcı olacak.
Yağmur ile gurur duyuyorum. Yalnız gezen tüm kadınlarımla gurur duyuyorum. Geride her şeyini bırakıp yolda olan herkesle ayrı ayrı gurur duyuyorum. Bu kitap için teşekkürler Yağmur 
Bir Yol Bin İhtimal
Bir Yol Bin İhtimalReklam
1946 Nobel Edebiyat Ödülü sahibi Alman yazar Herman Hesse tarafından yazılan Siddhartha, aynı zamanda kitabın ana karakterinin ismidir.
Ailesi ve dostları tarafından sevilen Siddhartha benliğine kavuşmak, bütünü bulmak ister ancak bulunduğu çevre ve sahip olduğu koşullar ona yeterli gelmez. Arkadaşı Govinda ile metoforik bir yolculuğa çıkan Siddhartha kendini arayıp durur. Kah aç kalır kah oruç tutar. Amacı arayışıdır. Bir zaman sonra iki dostun yolları ayrılır ve Siddhartha şimdiye kadar deneyimlemediklerini deneyimlemeye başlar. Bakış açısı değişir, düşündükleri değişir. Olabilecek en muhtemel yerlerden sınanır bu yol boyunca. En sonunda bir nehir kıyısında OM'a kavuşan Siddhartha'nın öyküsü yüreğime dokundu. Acele etmeden tanık olmaya çalıştığım bu "yol" çok tanıdık hisleri canlandırmakla beraber hiç bilmediğim kapıları da açtı. Tekrar okunmaya değer olduğunu düşünüyorum.
Uyku öncesi elime alıp karıştırdığım, Sabahattin Ali'nin diline tekrar tekrar hayran olduğum birkaç gecenin sonuna geldim.
Öyle güzel hikayelerle ve öyle güzel insanlarla tanıştım ki okurken her seferinde evimde hissettirdi. Ruhumu sıcacık yaptı. İnsanın bazen öykü okuması gerekiyor diye düşündüm. Başka diyarlara gitmesi lazım beş dakikalığına. Ben öyle yerlere gittim ki aklımdan hala silinmiyor, kalbimde sızısı duruyor. Bunlardan biri Ayran hikayesidir. Beni çok duygulandırdı. Yol ortasında yatan o minik beden bendim sanki. Korkudan titrediğimi görebiliyordum soğuk, karanlık sokakta. Bir diğer hikaye Isıtmak İçin. Silkeledi bu hikaye beni. Soğuk suları yüzüme çarptı. Yüreğimin burukluğunu hala anımsıyorum. Kendimi içinde en "ben" hissettiğim hikaye Selam idi. Karakterle öyle benzettim ki kendimi daha sayfanın başlarında "Bu kahramanın ben olma olasılığı aşırı yüksek!" diye geçirmiştim içimden. Kendiliğinden gelişen bir olayla beraber hiç de memnun olunmayan bir seyahatte, bir hayatla tanışarak değerli kılınan benliğe doğru yapılan bir yolculuğu anlatılıyor. Şu sıralar bir tren seyahati planlarken bu öyküyle tanışmak pek bi güzel oldu!
Son olarak gözyaşlarımın akmasına engel olamadığım son hikaye de kitabın bitiş hikayesi. En güzeli en sona saklamışlar diyebilirim. Ah Emine, gece gece dertsiz başıma dert edindim!
Pek bi sevdim kitabı. Sabahattin Ali' nin öykülerini daha önce okudum ama hem küçüktüm bunları okuduğum zaman hem de rast gele oluşmuştu. Bir bütün içinde olması gayet tatmin edici ve zevkli bir nedeyim sundu. Ben kitabı okuduğum için mutluyum. Öyle ya arada açıp güzel bir uyku öncesi yapmak istersem elimin nereye gideceği belli.
Okuduğum ikinci oyun metni. Haldun Taner ile tanışma kitabım.
Tiyatro kursumda okumam gereken bir kitap olarak verildi. İnceleme yapmam gerektiği için masa başında defter kalemle satır satır notlar çıkararak okudum. Keyfine varabildim mi, hiç varmadığımı söyleyemem. Ancak bu oyunu okurken öğrendiğim ve fark ettiğim türlü şeyler oldu. Mesela unuttuğum bir terimi, epik, hatırlamama ve ilk elden deneyimle fırsatını sundu Keşanlı Ali Destanı bana. Oyunu kafamda hayal etmemi, karakterleri görmemi, epik tiyatronun izlerini keşfetmemi, Türk halkının duygularını, kültürünü, gecekondu yaşamını ve zengin fakir ayrımını, erkek ve kadının iç dünyasını, politikayı, baskıyı ve rejimi, cahilliği, kurnazlığı ama aynı zamanda sivri zekalı olmayı tattım okumuş olduğum kitapta.
Kendime daha fazla tiyatro metni okuyacağıma da söz verdim. Çünkü sahnede izlemesi kadar okumasının da keyifli olduğunu duyumsadım.
Kitabın değeri hakkında yorum yapmak haddime değil bırakalım bunu işi bilenler yapsın ben sadece saf okur olarak Haldun Taner ile tanıştığıma çok memnunum. Yazar hakkında fikrimin gelişmesi için onunla biraz daha hasbihal etmem gerekiyor. Fakat şu nokta itibari ile Taner'in bakışını, dilini, zekasını sevdiğimi söyleyebilirim.
Puan vermedi·256 syf.··
Beğendi
·2021 13. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 17 Aralık 2021 00:57
Kitap, bir yumru gibi boğazımda. Halide Edip'ten okuduğum ilk kitaptı bu. Seneler evvel almama rağmen şimdi okudum. Şimdi dal bakalım uykuya dalabiliyorsan! Milli mücadele ruhu, aşk, özlem, vatan sevgisi, fedakarlık ve şaşkınlık bana kendini baskın şekilde hissettiren duygular oldu. Üzüldüğüm, gururlandığım, sevindiğim öyle anlar oldu ki gözlerimden uyku akmasına rağmen bırakamadım okumayı. Ruhumun romana ihtiyacı vardı ve ben o ihtiyacı Ateşten Gömlek ile karşıladığım için gururluyum. Vatan şehitlerimizin, Mustafa Kemal'in, canını ortaya koyup ateşe yaklaşmamayı bir an olsun aklından geçirmeyenlerin ve Halide Edip'in mekanı cennet olsun.
Reklam