"Elimizde patlamış mısır ve kola, Bruce Wills'in başarılarını seyretmek, bir elimizde kalem, bir elimizde defter kendinizin başarısı için çalışmaktan daha kolaydır."
Kitap bence her yaştan insanın okuyacağı türde bir kitap. Ama benim gibi ortaokul çağlarınızda okuduysanız bir de üniversite zamanlarınızda okuyun derim. ( Ben öyle yaptım)
Bana sanki çok bilgili bir abim hayat dersi veriyormuş ama bunu dikte ederek değil de hikaye anlatır gibi yapıyormuş hissi uyandırdı ve o yüzden uzun zamandır kitap okuyamayan ben için kitap aktı gitti.
Her ne kadar kitabın yazıldığı dönemi az çok bilsem de bu kitap için kesinlikle üniversite çağındaki öğrencilerin okuması gerekiyor demezdim. Çünkü o dönem ile bu dönem arasında dağlar kadar fark var ve kitabın çok az bir kısmı bu döneme hitap ediyor. Zaten kitap erkeklere hitap edecek şekilde yazılmış. Genelde erkekler üzerinden örnek veriliyor çünkü o dönemde kadınların eğitimde yeri yoktu. Dolayısıyla geç okumuş olmakta bir şey kaybettiğimi düşünmüyorum.
NOT: İrade terbiyesi için dopamini araştırıp bununla ilgili okumalar yapıp ve yaptığınız okumaların sonuçlarını hayatınıza dahil ederseniz daha verim alırsınız.
Kitap çok kısa ve aslında kısa bir ânı anlatıyor. El Mustafa adlı peygamberimsi bir kişinin bulunduğu yerden ayrılırken halka öğütlerinden bahsediyor. Daha doğrusu halk ona soru yöneltiyor. El Mustafa da cevaplıyor. Oldukça felsefi bir kitap. Bazı cümleleri anlamak için defalarca okumam gerekti. İnce bir kitap olmasına rağmen çok dolu bir kitap hatta ne yalan söyleyeyim daha önce bu kadar ince olup bu kadar faydalandığım bir kitap olmamıştı. Yazım tarzı biraz şiir gibi çok fazla devrik cümle var. Bazı cümleleri anlamak için kafamda devrik cümleleri düzeltmem gerekti. Normalde alıntı yapardım ama şuan kadar çok işaret var ki kitap üzerinde birini alıntılasam diğerine ayıp etmiş olurum gibi hissediyorum. Mutlaka okuyun, eminim çıkaracağınız veya ufkunuzu genişletecek yerler olacak.
Yazarın hayatını bilmeden önce kitabın hikayelerinin neden hep ölüm temasıyla sonlandığını garipsemiştim. Fakat hayatını biliyor olmak kitabın hikayelerini daha iyi anlamama sebep oldu. Ki hikayeler gerçekten etkileyici aynı hikaye içinde hem acıma hem nefret hem de tiksinti duygusunu hissettirebiliyor insana. Ayrıca bence kitap farklı hayatlar yaşasakta farklı dertler içinde olsakta benzer duygular hissedebileceğimizi göstermiş - buhran, çaresizlik, bıkkınlık gibi gibi- bu da bize yalnız olmadığımız duygusunu aşılayabilir. Son olarak yazarın hayat öykülerini bilmek önemli bunu öğrenmiş oldum, teşekkürler 1k kullanıcıları.
Sanırım okuduğum en iyi aşk romanıydı. 2 kez filmini izlemiştim. Kitap az önce bitti ve bir kere daha izleyeceğimm.
Ve son olarak;
" Yalnızca iyi anılan, size keyif veren geçmişi düşünün. "