• Miss. Jefferson'un bu mükemmel yazısı, "günümüzün "sakinleştirilmiş" hastanesinde belki artık görülmeyen, tedirgin, kargaşalı psikiyatri koğuşunun öfke ve karışıklığını canlandırıyor. Ayrıca, "zırdeli" olsa bile, kendi psikozunun anlamını ve hastahanelik bir akıl hastasının durumunun derin ve içgörülü bir analizini yapıyor. Bizim kanımıza göre, bu yalnız küçük çapta bir psikiyatri İdasiği değil, aynı zamanda edebiyatımıza da önemli bir katkıdır. Burada sunulan pasajlar, orijinal kitabın yaklaşık dörtte birini oluşturuyor. Ben, ben olduğum için "Benlik davasının garip bir parçası olan, toplumun istediği davranış kurallarına ve standartlarına uygun bir yaşam süremeyen ben", kendimi benim gibilerle beraber bir "deli hastanesine" kapatılmış buldum. Benim bir şeyim yok, iyiyim -sadece en az iki bin yıl geç doğmuşum. Amazonların ve Bersek eğilimindeki hanımların modası geçti. Onların bu kahrolası uygar dünyada artık yerleri yok. 14 AKIL HASTALARININ İÇ DÜNYASI Dünyada, yaşamın gereklerini yerine getiremeyen uyumsuzlarla yalın ve açık seçik bir şekilde uğraşıldığı bir çağ ve zamanda doğmuş olsaydım, çağdaşlanma pek fazla sorun olmayacaktım. Beni, "Şeytanın etkilediği" diye tanıyacaklar ve ölene kadar taşa tutacaklardı veya aynı derecede etkili bir başka biçimde benden kurtulacaklardı. Fakat, Amerika'nın zavallı, kandırılmış vergi mükellefleri uygar oldukları yanılsamasında direttikleri için bizim bakımımız ve tedavimiz için yapılan tesisleri işler halde tutabilmek için helak olana kadar çabalıyorlar. Sonra da kendileri için koyduklan standartlara göre yaşayabilmek için uğraşırken ruhi çöküntüye girince, kendi seçtikleri resmi görevliler tarafından deli diye bu tesislere kapatılıyorlar. Biliyorum, doğru düşünemiyorum -ama vardığım sonuçlar bence oldukça inandırıcı ve hâlâ bütün bu sistemin cehennemin ta kendisi olduğunu düşünüyorum. Fakat bu konuda yapabileceğim hiç bir şey yokçünkü deneme sorumluluğundan kurtarıldım. Bu da, kaderlerimiz çevresinde sonsuza kadar dönen kısır döngülerden biridir. Ben de bir akıl hastanesi girdabına yalnızca ters talihim yüzünden düştüm. Bir zamanlar güya toplumun zeki bir ferdi olduğum halde şimdi burada oturuyorum. Uygarlığın gereklerine uygun olarak yaşamak için ciddi olarak çabalamama rağmen zekâmın çok derin veya çok geniş açılı olduğundan şüpheliyim. Zekâ konusunda herhalde yine de nasibimi almıştım, yoksa direnebildiğim süre boyunca kurallara uyum sağlayamazdım fakat şimdi uyum sağlayamıyorum çünkü içimde bir şey kırıldı ve ben deliyim ve hâlâ bunu bilmeme yetecek kadar sağduyum olduğu için, diğerlerinden farklıyım; — bu da müthiş bir zeka işaretiymiş— bana öyle dediler. Burada oturuyorum — zırdeliyim— ya gittikçe daha çok delirmekten veya beni delirten hayata geri dönebilecek kadar sağlığımı kazanmaktan başka yapacak bir şey yok. " Bert Kaplan
  • Ben, ben olduğum için, "Benlik davasının garip bir parçası olan, toplumun istediği davranış kurallarına ve standartlarına uygun bir yaşam süremeyen ben", kendimi benim gibilerle beraber bir "deli hastanesine" kapatılmış buldum.
    Benim bir şeyim yok, iyiyim -sadece en az iki bin yıl geç doğmuşum.