buket ç
@missbotanica
Doktora yapan,
Kamuda çalışan,
Benliğini arayan,
Genç anne.
193 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
10/10
2019 4. kitabı
Harika bir kitap. Ölüm ve hayat arasındaki o ince çizgiyi, hayatta önem verdiğimiz ve kendimizi paraladığımız şeylerin aslında ne denli gereksiz ve boş şeyler olduğunu, insanın ölüme ait bakışını, iç hesaplaşmasını okuyabileceğiniz en mükemmel kitaplardan bir tanesi. Saatler içerisinde, elimden bir an bile bırakamadan bitirdim. Tolstoy dünyaya gelmiş en büyük yeteneklerden bir tanesi. Yaşadığı yüzyılın ne kadar verimli, ne kadar üretken olduğunu düşünmek bile insanı büyülüyor. Kendi öz yaşam hikayesi ise bir o kadar trajik. Kesinlikle okumanız gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Tolstoy'un yaşamı beni de etkilemiştir. Adam varlığı ve serveti elinin tersi ile itmiş. Topraklarını emrinde çalışanlara bağışlamış. Basit ve gösterişsiz bir hayatı seçmiş. Hatta yaşamını konu alan bir kitap okuyordum , yarım kaldı. ismi Son İstasyon idi. Eve gidince bulup bitireyim kitabı :)) Tolstoyun kızı, karısı, yardımcısı vs gibi yakınındaki kişilerin günlükleri üzerinden Tolstoy'un hayatı anlatılıyordu. Böylece Tolstoy'un evine konuk oluyordum okuyarak. Yazar değil de ruhani bir lider gibi yaşamış. Kendisine inanmış ve ülkenin başka yerlerinden gelmiş kişilerin de olduğu büyükçe bir evde yaşıyor ve akşamları kocaman bir sofrada bir konu etrafında sohbetler ediliyor. Karısı ile ters düşüşü , evdeki entrikalar vs ilginçti. İncelemenizi okurken anımsadım , paylaşmak istedim.
Çok teşekkür ederim değerli yorumunuz için. Hemen okuyacaklarım listeme ekledim önerinizi :) Tolstoy ve onun gibi yaşayıp düşünenler beni gerçekten de etkiliyor. Yanlış zamanda yaşadığımı düşündürüyorlar bana... :)
Asla ''asla'' demeyin
Kitabı çok uzun zaman önce okudum ama birkaç söz etmek isterim. Çünkü benim hayatımda iz bırakan eserlerden biridir. İz bırakması kitabın kendisinden ziyade Sadık Hidayet'in yaşam öyküsü ile
geçmiş olsun umarım tekrar yaşamazsınız aynı semptomları, yaşamayan bilmez. yazdıklarınıza harfiyyen katılıyorum, okurken ben de aynı şeyi hissetmiştim. kim bilir nasıl bir ruh hali vardı, neler yaşadı ki bu yola itildi. gerçekten üzücü... keyifli okumalar dilerim..
Sağolunuz. Yaklaşık 3 yıl önce 1 aylık bir süreçti. Etkisi zaman içinde azalarak geçti. Sonrasında da tekrarlanmadı. Panik atak yaşayanları da anlayamazdım. Tuhaf gelirdi kaygıları :) Onu da öğrenmiş oldum. Hayat öğretiyor işte hepimize birşeyleri. Dilerim birdaha olmaz. Olacağını düşünmüyorum. Dersimi aldım ben :))buket ç ...Sevgiler
Vasat bir şiir kitabı ve yazar isminin kendi cümlelerinden daha yüceliği…
Şiir tanımını hiç bilmeyen insanlar dahi, şiirin kişiye korku, üzüntü, mutluluk, öfke, coşku, ilham, istek, arzu, cesaret, huşu gibi duygu durumları aşılaması gerektiğini bilir. Bunların hiçbirini okuruna yansıtamayan bir şair, şair midir?
Kitabı evire çevire iki kez okumama rağmen, bana hitap edebilecek hiçbir şiire, şiiri geçtim dizeye rastlamadım. Bu kadar manasız sözcük dizilimleri benim gözümde dize, olmadı şiir kategorisinde ele alınamaz. Baştan sona bir fiyasko yaşadım ve kitabın hiç mi hiç beklentilerime karşılık vermediğini daha ilk otuz sayfada anlayıverdim.
Kitap iki sayfalık bir önsüz ile başlıyor ve hemen ardından elli adet şiiri barındırıyor içerisinde, en son sayfalarda ise yazarın özgeçmişi bulunmaktadır. Çerezlik kitaptır, istenildiği vakit iki saat içerisinde okuyup, bitirilebilir.
Sözün özü; elimde yazara ait üç tane daha okunmamış kitap vardır. Şimdi ki düşüncem Turgut Uyar kesinlikle bana hitap etmeyen birisidir. Bana göre okunulası bir kitap değildir. İçeriği şiir olduğundan dolayı okumanızı isterim. Belki sizin kaleminizdir Turgut Uyar.
Sevgi ile kalın…
ben de her gün parçalar halinde okumama rağmen henüz 50. sayfaya geldim. Acaba ben mi anlayamadım bende mi bir sorun var acaba? diye düşünerek buraya bir bakayım dedim ve sizi gördüm. Şükür ki beğenmeyen bir tek ben değilmişim. Kesinlikle bana hitap etmeyen bir kitap. Vasatın altı ... :/
9/10
2018 52. kitabı
Kitap çok güzel, anlaşılır bir dilde yazılmış, sıkılmadan okunacak türde bir eser. 7 yıldır Diyarbakırda yaşayan biri olarak, kendimle özdeşleştirdiğim çok şey oldu. Piraye'nin Diyarbakıra ilk adımını attığı an benim buraya ilk gelişim canlandı gözlerimde. Aynı ürkek ama ısrarlı, gitmek isteyen ama karşı koyamayan, adeta efsunlanmış bir kız!
Burası böyle işte, hep dedikleri gibi "gelirken de giderken de ağlarsın buradan". 7 yılda hayatımda tatmadığım güzellikleri tattım burada, Mezopotamyanın tarihini kokladım yıllardır. hem gitmek hem kalmak istedim. Güçlü, mağrur, hırslı, kaskatı ama kabuğunun altındaki yumuşacık sevecen Diyarbakır gibi sarmaladı insanları bizi de...
Kitapta Pirayeye hak verdiğim kadar kızdığım noktalar da oldu. İnsan kesinlikle büyük konuşmamalı ve hayatının gidişatını yazgının boynuna bağlamamalı. Hayatı yaşanır veya yaşanmaz kılan aslında bizim korkarak yapmaktan vazgeçtiklerimiz veya cesaret edip yapmaya kalkıştıklarımız değil mi?
Kötü yazgı yoktur, başarısız tercih vardır bana kalırsa...
O başarısız tercihlerimiz hayatı zor kılıyor ama insan işte her zaman doğruyu tercih edemiyor.😕
10/10
2018 40. kitabı
Bu kitabı kesinlikle şeriat diye tutturan kadınlara okutmak lazım ki, ne istediklerine bir dönüp baksınlar diyeceğim, ama onlar zaten okumak nedir bilmedikleri için ne yazık ki yanlış bir istek olacak benimkisi...
Kitabı okurken için acıdı, her cümlesinde eziyetin kemiklerime kadar işlediğini hissettim. Ayrıca bir yandan Google'da aklıma takılan kişileri, bölgeleri, şehirleri araştırdıkça yeni şeyler de öğrenmiş oldum. Böylesine zengin bir coğrafyada insan gibi yaşayamadık gitti.
Dünyada özellikle bu coğrafyada kadın olmak çok zor. Buna bir de anne vasıfı eklenince sorumluluğun ağırlığı altında eziliyor insan. Kitapta bahsi geçen olayları okudukça insanın yağmur yağdığı için saçının fönü bozuldu diye ağlayan kadınları paylayası geliyor. Ne büyük acılar var dünyada, ne büyük günahlara göz yumuyor insanoğlu, buna karşılık kadına tahammül edemiyor.
İnsanca yaşayabilmek dileğiyle... Allah yardımcımız olsun diyelim
Bir şekilde anlasın da mühim değil. Önemli olan yeryüzünde ağır eza çeken insanlar varken halden anlayabilmek, haline şükretmek.