İmkansızın Şarkısı'na Alternatif Bir Bakış
İlk Haruki Murakami kitabımdı. Başka bir kitabıyla başlamayı isterdim. Olayları betimleyip anlatışı inanılmaz akıcı. Çavdar Tarlasında Çocuklar'ın havasını taşıyor ki kitapta da buna birçok atıf var; konuşmasının Holden'a benzetilmesi, atlıkarınca imgesi, toplumsal norm ve akran eleştirileri, erkek yurdunda kalma ve toplumdan dışlanan oda arkadaşları gibi. Murakami de bu kitabı Japoncaya ilk çeviren kişi olmuş zaten. 68 kuşağının ve Beat kültürünün Uzak Doğu'ya yansıyışını görsek de benim yorumuma göre o zaman ve konumda yeterince sindirilememiş bir kültür ya da benim beklentim aksi yöndeydi. Oldukça şeffaf olan ve iki boyuta indirilmiş karakterleri bir arada barındırırken olayların gidişatındaki anlamsızlıklar eninde sonunda psikolojik çözümlemelerle mantıklı bir zemine oturtuluyor. Ta ki kitabın sonuna kadar. Kitabın sonu olsun bitsin, hadi bir şekilde bağlayalım aceleciliğiyle yazılmış gibi hissettirdi.
Reiko karakterine gelecek olursak, bu karakterden başından beri şüpheliyim. Anlattığı mitomani kız hikayesi, Naoko'nun ölümünden sonra sadece ona giysileri için bir not bırakışı vs. Sonuç olarak rehabilitasyon merkezinde tedavi olmayı amaçlayan bir kadın ve son zamanlarda Watanabe ile sadece o mektuplaşıyor. Anlattığı o mitomani kız kendisi olabilir veya olayları çarpıtıp istediği yönde manipüle edebilir gibi bir his uyandırdı içimde. Yazarın böyle bir şüphe uyandırma amacı veya olayları açık uçlu bırakma amacı var mıydı bilemiyorum ama durumları soru sormaya imkan vermeden hızlı bir şekilde açıklığa kavuşturması bana böyle hissettirdi. Sizin yorumunuz nedir?
Bu kitabı okuma zamanım gelmemiş. Okurken kendimi çok zorladım bir kaç defa okuduğum bölümün başına döndüm, baktım ki anlamakta zorluk çekiyorum o zaman en iyisi bir müddet sonra tekrar okumayı denemek için kitabı rafa kaldırıyorum.
Kitabı okumak için önce Barthes'in "çağdaş söylenler" kitabını okumaya karar verdim çünkü bir çok yerde bu kitaba atıfta bulunuyor. Kitap pek tarzımda değil, çok sevdiğim ve sürekli kütüphanesinden kitaplar aldığım bir arkadaşım okumam için vermişti. Ne anladım ne de sevdim kitabı.
Reklam
Bu Kitap Gerçekten de YILIN EN İYİ ROMANI mı?Edebiyat
Alıntılarla Yaşıyorum YouTube kanalımda Sarı Yüz kitabını detaylı olarak yorumladım: ytbe.one/168s0UUDyFU
Akıcı ve güncel, sizi okuma motivasyonuna geri döndürecek bir kitap mı arıyorsunuz? O halde bu kitap sizin için çok uygun bir seçim olabilir!
Peki, bu kitap gerçekten de yılın en iyi romanı olabilir mi? Bir kitabın diğer binlercesi arasından sıyrılıp en iyi roman olmasını sağlayan kriterler neler olabilir? Bu incelemede biraz bunları konuşmak istiyorum.
Bu kitabı okurken aklımda hep Virginia Woolf ile Marcel Proust vardı. Çünkü Woolf da Proust'un yazdıklarını kıskanıp hep kendi yazma yeteneğini sekteye uğrattığını ve hiçbir zaman onun kadar iyi yazamayacağını söylüyordu.
Bu kitap sadece kurgu bir kitap olmaktan öte R. F. Kuang’ın okuruyla dertleşmesi gibi. Yazarlık sürecinde kendi yaşadığı sorunları anlatmak istemiş bence.
Ayrıca yine kitap boyunca terapistimle yaptığım sohbetleri hatırladım. Çünkü June karakteri de kendisini hep "öteki” ile kurduğu ilişki üzerinden tanımlayan, kendi benliğiyle barışık olmayıp da bir başkası olmayı arzulayan bir roman karakteri. Yani aynı bizlere benziyor...
Hani Dostoyevski'nin Öteki kitabında Bay Golyadkin hep "bir başkası" olmak ister de kendisinin bir benzerini yaratırdı ya... İşte Sarı Yüz'de de kendi başarmak istediklerini başaramamış bir kadının kıskançlığı üzerinden okuyoruz kitabı.
Bu yüzden kitap, psikolojik boyutuyla da ön plana çıkıyor. Alter ego, gaslighting ve mitomani gibi anahtar kelimelerle birlikte bu kitabı okuduğunuz zaman daha çok keyif alabilirsiniz.
Bütün bu söylediklerimin yanı sıra, Sarı Yüz romanının iyi bir etnik arka planı da var. Bu kitaptaki kitlenin esas sorunu, June Hayward gibi beyaz bir Amerikalının Juniper Song adıyla, hayatlarını hiç bilemeyeceği Çinli işçiler hakkında bir roman
Muhteşem bir kitapKişisel Gelişim Psikoloji
Yazar toplum dinamiklerinde etkileşimi etkileyen ve insanlar arasında iletişimin nasıl olması gerektiğini irdeleyen mükemmel bir eser ortaya koymuş. İngilizce psikolojik ifade terimlerini Türkçeye uyarlamada ustalığını ortaya koyan yazar ortaya harika da ötesi bir eser çıkarmış...
İngilizce alanında yapılan çalışmaları psikolojik değerler olarak dilimize kazandırmıştır. Aslında kitabı biraz okursak kitapta geçen birçok konunun geçmiş kahramanlarından birisi biz olduğumuzun kuşkusuzluğunu yaşayacaksınız...
Duygu sömürüsü, Elalem ne der, Ben dedimciler
Trip ve kapris, Son ütücüler, Tartışma fetişleri,
Ruh emiciler farketmezciler genelleyiciler onay bağımlılığı, aşk kuklası, mitomani, mazoşizm gibi sıradışı sıradışı konuları ustalıkla ele alan hayatın içinden örnekler ile sade ve mükemmel üslup ile birleştiren harikulade bir çalışma.
Kendisini ve toplumu anlamak isteyen bulunduğu konumu sorgulayan herkese şiddetle tavsiye ediyorum. İnsan için mutluluğu öncelikle kendisini tanımaktan geçtiğini düşünüyorum.
1/10
2023 73. kitabı
Dakikalar İçinde Atatürk ve Dünyası 
İlber Ortaylı
Bizim milletin bazı tabuları vardır özellikle söz konusu İlber Ortaylı olunca bunu bu kitabın diğer incelemelerinde de görüyoruz. Kitap bence ortalama bir kitaptı çünkü kitap özet formatında olduğu için bazı bölümler de sık sık tekrar vardı yani aynı ve benzer cümleleri bir çok yerde tekrar tekrar okudum. Öte yandan İlber Ortaylı kitabın giriş bölümünde cumhuriyet devrinden sonra Kemalizm üzerine eleştiri yapan yazarlara hatta ve hatta o dönemi yaşayıp da Kemalizm eleştirisi yapan hatırat ve o hatıratların yazarına da mitomani diyor. Bu ne ağır ithamdır bir şeyi eleştiren herkes yalancı olabilir mi? Kitabın ilk bölümlerinde daha objektif bir portre çizerken onda bile Mustafa Kemal'in karşı olduğu Enver Paşa'nın kişisel özelliklerini överken bazı yönlerini de abartarak eleştiriyor hem nalına hem mıhına çakmak gibi bir durumu var. Yine 
Halide Edib Adıvar 'dan bahsederken Amerikan Manda ve Himayesi istiyordu ama bu sömürge olarak değil de siyasi olarak bir istek diyerek bu istek yumuşatılıyor... Mesela İstiklal Mahkemelerinin hatalı kararlar aldığı söyleniyor ama Kemalist idare ne yapmışsa doğrudur diyor insani şeyler de hiç hata olmazmış gibi bir tavır var. Diğer bir konu da Mustafa Kemal ve Din konusu. Kitabın içerisinde şöyle bir bilgi var dindar değildi ama dini günlerde Kur'an okuttuğu ve dinlediği söylenir diye bir ifade var. Bunu neden yapıyorsunuz medeni bilgiler kitabında, Atatürkçü bir yazar olan 
Atilla Oral 'ın yayınlandığı bizzat Mustafa Kemal'in el yazısıyla Türk Tarih Kurumuna yazdığı 
Atatürk'ün Sansürlenen Mektubu ve de devrinde yazılan lise tarih kitabının içeriği malum yani dinlere değil de İslam'a bakış açısı belli iken kuran dinliyormuştu, okutuyormuştu gibi muallak cümleler ile müslüman göstermek niye sonuç olarak kişinin dini kendini bağlar. Kimse kendi inandığı dini
Paranoya; düzenli ve sürekli sabuklamaların, bencillik, güvensizlik, kuşku ve bilinçsiz suçluluk duygularının yoğun olduğu bir ruh hastalığı.
Mitomani; kişinin, ruhsal nedenlerle, gerçekleri çarpıtmayı, değiştirmeyi hastalık durumuna getirmesi.
Romanın ana karakteri bu iki hastalıktan muzdarip. Durum böyle olunca bazen hayal ile gerçeklik algısına birbirine karışıyor. Teori üreterek okumak imkansız. Yine tahminlerde bulunabilirsiniz ama asla tahmin edilemeyecek bir sonu var diyebilirim.
Gerilimi hiç azalmayan bir kitap.
Keyifli okumalar...
Reklam
Reklam