..bu da həqiqətdir ki, bugünkü vəziyyətimdə qalmaq istəmirəm. Tamamilə başqa bir həyat, daha abırlı və daha mənalı bir həyat istəyirəm. Kim bilir, bəlkə də belə bir həyata nail olmaq mümkündür... Lakin içimdə elə bir şeytan var ki... o, məni istəmədiyim hərəkətlərə vadar edir. Onun pəncəsindən xilas ola bilmirəm, mümkün olmur... Təkcə mən yox, hamımız o şeytanın əlində oyuncağıq.
Mən bəzən kişiləri kitabdan öyrənməyi düşünürdüm, lakin çox tez bir surətdə bu fikrimdən daşındım, çünki insan təbiətini öyrənmək üçün kitab yazanların özləri də səhv edə bilərlər.
Mən isə həmişə məhz detallarla maraqlanıram, bizi əhatə edən çox kiçik, bəzən də görünməz olan detallarla.
İnsanları müşahidə etməklə çox şeyi öyrənmək mümkündür.
Ürək dö-yüntüləri, əl-ayağın bir-birinə dəyməsi, həyəcanlanmaq sevginin əsas göstəricisi deyil. Çünki mən bu saydıqlarımı qəbul imtahanında da yaşamışdım, Milli Parkda "Viking"ə
minəndə də. Ancaq gözlər başqadır. Məsələn, kimləsə söhbət edəndə iki gözünün içinə də eyni anda baxa bilərsən.
Amma sevdiyin insanın isə eyni anda yalnız bir gözünə baxarsan. Yalnız onun gözünə ən təmiz, ən saf, ən məsum
hisslərlə baxarsan. Üstəlik uzun- uzun baxa bilməzsən, sanki dünyanın ən qatı cinayətini işləyirmiş kimi tez gözlərini onun gözündən çəkərsən...