islâm'da namus telâkkisi çok mühimdir.Alıntı
Bir müslüman kendi hanımının, kızının, gelininin, uzak yakın akrabasının, herhangi bir müslüman kadının, hatta gayri müslim bir kadının canı pahasına da olsa namusunu koruması gerekir. Bizim
Binayı (kâbe) bitirdikten sonra şöyle dedi;
- Allah’ım, kim buraya gelebilir ki?
Bunun üzerine, Allahu Teâlâ ona insanları hacca çağırmasını bildirdi. Bu emri alan İbrahim aleyhisselâm Ebu Kubeys dağına çıktı. Bu dağın eteğinde Safa tepesi vardır. Orada en yüksek sesi ile şöyle seslendi;
- Ey insanlar! Rabbinizin emrini kabul edin. Allah size, beytini hac etmeyi emrediyor.
İbrahim aleyhiselâmın bu sesini, mümin olan kadınlar ve erkekler duydular. Hatta erkeklerin belinde, kadınların rahminde olanlar da duydular.
Bugün, hac esnasında yapılan telbiye, İbrahim aleyhisselâmın çağrısına cevaptır. Onların hemen hepsi de; - Lebbeyk.. (Emrine geldik) diye cevap vermişlerdir.
Sayfa 628
Mümin kadınlar ve erkekler birbirlerinin dost ve yardımcılarıdır.
"Müslüman erkekler ve Müslüman kadınlar, mümin erkekler ve mümin kadınlar, taata devam eden erkekler ve taata devam eden kadınlar, sadık erkekler ve sadık kadınlar, sabreden erkekler ve sabreden kadınlar, mütevazi erkekler ve mütevazi kadınlar, sadaka veren erkekler ve sadaka veren kadınlar, oruç tutan erkekler ve oruç tutan kadınlar, ırzlarını koruyan erkekler ve ırzlarını koruyan kadınlar Allah'ı çok zikreden erkekler ve çok zikreden kadınlar; işte Allah, bunlar için bir mağfiret ve büyük bir mükafat hazırlamıştır."
Velî olmak.
Kendi akıl ve iradelerini düzgün kullanarak sahte tanrılar yerine Allah'a imanı tercih edenler O'nun mânevi yakınları (evliya) olurlar. Velâyet iki yoldan oluşur: Akrabalık ve iman. Baba, dede, amca... çocuğun, torunun, yeğenin velisi olduğu gibi mümin kadınlar ve erkekler de birbirlerinin velileridir (Tevbe 9/71). Veli, velâyeti altındaki insanı korur, menfaatini gözetir, yardımcısı olur, tarafını tutar, sahiplenir ve gerektiğinde temsil eder. Bu âyette Allah, imana bağlı velâyet çerçevesine kendisini de dahil etmektedir. Bu müminler için büyük bir şeref, güven kaynağı ve heyecan vesilesidir. Velisi Allah olan bir müminin elbette yolu aydınlık olur, yüce velisi onu karanlıklardan çıkarır, nura ve aydınlığa kavuşturur: kalbi huzurlu ve nurlu, zihni berrak, aklı karışıklıktan uzak olur, yani mümin için tabii hal budur. Bu normal durumu bozan ârızaların giderilmesi için de başta "zikir' olmak üzere (Ra'd 13/28) çeşitli ibadetler vardır.
Birinci cilt, 407. sayfa (Bakara suresi 257. ayetin tefsiri)
