Habitus kavramı, özellikle Aristoteles'te karşılaştığımız, Yunanca hevis (alışkanlık) kelimesinin karşılığıdır. Daha da açacak olursak, içselleştirilmiş eğilimler, huy edinme, alışkanlık olarak anlaşılabilir. Yaşamı boyunca bir birey şunu ya da buna yapmak için belli eğilimler kazanır: Hissetmek, düşünmek vs. Bu yatkınlıklar bir "sistem" oluşturur; yani kişinin şeyleri algılama ve hissetme tarzının biçimlenmesine katkı sağlar. Bunlar ayrıca süreğendir, zira evde öğrenilen şey daha sonra okula, işe, arkadaşlarla ilişkiye taşınır, aktarılır. Bunlar bilhassa da aktörlerin her zaman farkında olmadığı konforlardır.