"Gelselerdi de biteydi bu işkence. Ama gelmediler. Beni bu mutlak sessizliğin, bu sonsuz bekleyişin içinde diri diri gömdüler. Gözlerimi tavana diktim, açık ve hareketsiz... Karanlık bitti, oda bitti, dünya bitti. Geriye sadece karanlığın tam ortasında, hiç durmadan çarpan ve sadece korkuyu besleyen o yalnız kalp kaldı."
Râm ol bana, ruhun yeni bir âleme girsin... Yazmış kaderin: Aşkıma ömrümce esirsin! Aklınla, şuurunla, hayalinle bilirsin:
Mutlak seveceksin beni, bundan kaçamazsın
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ram ol bana, ruhun yeni bir aleme girsin...
Yazmış kaderin; Aşkıma ömrünce esirsin!
Aklınla, şuurunla, hayalinle bilirsin:
Mutlak seveceksin beni, bundan kaçamazsın...
Kalbin benim olsun diyorum çünkü Mukadder...
Cismin sana yetmez mi ? Çabuk kalbini sök ver!
Yoktur öte âlemde de kurtulmaya bir yer!
Mutlak seveceksin beni, bundan kaçamazsın...
Kalbin benim olsun diyorum, çünkü mukadder...
Cismin sana yetmez mi? Çabuk kalbini sök, ver!
Yoktur öte âlemde de kurtulmaya bir yer!
Mutlak seveceksin beni, bundan kaçamazsın...
İlk defa nadir halet-i ruhiyeme tercüman cümleler! Ne hoş...
Kendimi bütün ruhumla unutmanın uykusuna bırakmak istiyordum. Unutmam mümkün olsaydı, unutmak sürekli olsaydı, gözlerim kapansaydı da azar azar uykunun ötesine, mutlak hiçliğe gömülebilseydim, varlığımı artık hissedemez olacağım noktaya varsaydım, bir mürekkep damlasında, bir musiki ahenginde ya da renkli bir ışında erir giderdim ve sonunda dalgalar ve şekiller öyle büyürlerdi ki, hissedilemezin içinde silinir, yok olurlardı. O zaman dileğime kavuşurdum.
