"Göklerde ilah ve yerde ilah O'dur O hüküm ve hikmet sahibidir, bilendir."
Zuhruf 43/84
Hiç mi yok :((( üzdün bizi dünya...
Ama, mutluluk arayışında hepimiz eşitiz, memur/müzisyen, dişçi/yazar, kasiyer/oyuncu, ev kadını/manken :Aramızda mutlu olan yok.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Müşterilerime, atacaklarını anne baba ve aile üyelerinin görmemesini sağlamalarını özellikle tavsiye ediyorum. Bunda utanılacak bir şey olduğundan değil. Ev toplamakta yanlış bir şey yoktur. Ancak, çocuklarının nelerden kurtulduğuna tanık olmak özellikle aileler için son derece sıkıntılıdır. Çocuklarının atılmayı bekleyen onca yığının ardında bıraktıklarıyla hayatlarını sürdürüp sürdüremeyecekleri, onların endişelenmesine neden olur. Ayrıca çocuklarının kendi ayaklarının üstünde durarak yaşamlarına dair karar alabildiklerini görmek onları mutlu etse de, geçmişe dair giysileri, oyuncak ve anıları çöp yığınında görmek fazlasıyla acı verebilir. Çöpünüzü gözlerden uzak bir yerde tutmanız düşünceli bir davranıştır.
Sayfa 61 - Epsilon
Dostoyevski Türklerden bahsetmeden yapamaz elbetEdebiyat & Roman
Bay Golyadkin, uykularında bile Tanrı'nın adını ağızlarından düşürmeyen Türklerin bir anlamda doğruyu yaptığını söyledi. Bazı alimlerin Türklerin peygamberi Muhammed hakkında attıkları iftiralara katılmadığını ve onun kendi çizgisinde önemli bir politikacı olduğunu söyleyen Bay Golyadkin, konuyu bir derlemede okuduğu Cezayir'deki ilginç berber dükkanına getirdi. Misafir ve ev sahibi Türklerin saflığına oldukça güldüler; ama afyonun etkisiyle şahlanan fanatikliklerini övmeden geçemediler... Yatma vakti gelince misafir giysilerini çıkarmaya başladı ve iyi yürekli Bay Golyadkin, adamcağızın içinde düzgün bir kıyafet olamayabileceğini düşünüp onu daha da utandırmamak ve kısmen de Petruşka'yı yoklamak, ağzını aramak ve eğer yapabilirse herkesi mutlu görmek için onu neşelendirmek amacıyla diğer bölmeye geçti. Bay Golyadkin'in içinin Petruşka konusunda hala rahat olmadığını belirtmek gerek.
Annemle babam hiç geçinemezlerdi. Sürekli olarak birbirlerine bağırarak konuşurlar, sinirli davranırlar ve birbirlerinden intikam almak için uğraşırlardı. Birbirlerini üzmek ve sinirlendirmek için harcadıkları çabanın onda birini, mutlu etmek için gösterselerdi bizim evimiz de sevgi dolu, mutlu bir ev olurdu ama bunu yapmadılar. Gururlarının ve inatlarının peşine takılıp birbirlerini üzmeye devam ettiler.
