"İnsanların çoğu mutluluktan korkar. Onlar için bu sözcük alışkanlıklarının bir bölümünü değiştirmek ve kimliklerini yitirmek anlamına gelir.
Çoğu zaman başımıza gelen iyi şeylere layık olmadığımızı sanırız. Onları kabul etmeyiz çünkü kabul edecek olursak Tanrı'ya borçlanmış olacağımız duygusuna kapılırız.
Şöyle düşünürüz: 'En iyisi mutluluk kupasından su içmemektir, yoksa boşaldığı zaman korkunç acı çekeriz.
Küçülmek korkusuyla, büyümeyi unuturuz. Ağlamak korkusuyla, gülmeyi unuturuz."