Bu açıdan bakınca, insan haline şükrediyor :)
"Mutlu muydun gerçekten yoksa mutlu olmaya doğru ilerlediğini mi sanıyordun? Ha bugün, ha yarın olacak diye. Gelelim paraya. Zenginlik seni gerçekten tatmin mi ediyordu? Ferahlık var mıydı para ile ilişkinde? Zenginlik ve bolluk farklı şeylerdir Lara. Zengin insan rahat değildir. Hem olanı tutmalı hem aman ne olur ne olmaz, daha çok para yapmalı kafasındadır. Endişe, te-dirginlik. Kıtlık bilinci işte. Oysa bolluk başkadır. Bollukta olan kişi, ihtiyacı olan her şeyi her an yaşamın getireceğini bilir. O her şey ile birdir. Gerçektedir. Korku yoktur, hırs da yoktur."
23 Haziran
Özgürlük mü istiyorsun? Kolay. Seçimlerine bak.
Mutluluk mu istiyorsun? Kolay. Seçimlerine bak.
Saygınlık mı istiyorsun? Onlar da yaptığın seçimlerde.
Bunların tamamı gözünün önünde duruyor. Bunlar için uzun yolu seçmene gerek yok.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Acının kaynağı olan benlik var olmadığı için doğmamış bir varlığın üzülecek bir şeyi yoktur. Doğup da acı çekiyorsan o acı zarardır. Doğmamak kesinlikle daha iyidir. Mutluluğu hissetmenin verdiği fayda, acının verdiği zararı dengeler mi?
Hayallerimin peşinden gitmeyip başta ailem olmak üzere genelin dayattığı bir hayatı yaşıyor olmam, milyonlarca insan gibi beni de mutsuz ama kariyerli, mutsuz ama zengin bir insan yaptığı için yine de bununla gurur mu duymalıyım? Her şeyin en iyisini, en güzelini bildiğini zanneden çoğunluk, kariyerli ve varlıklı bir yaşamın mutluluğu da beraberinde getireceğine nasıl bu kadar emin olabiliyor? Çoğunluğun dışında ve farklı bir yaşam arzusu duyduğum hâlde onların istediği hayatı yaşadım ve yaşamaya da devam ediyorum. Mutsuzluğum pahasına, başkalarının yaşamak istediği hayatı ömrümün sonuna kadar yaşamaya devam mı etmeliyim yoksa kalan ömrümde kendi istediğim hayatı mı yaşamalıyım?
Özgürlük mü istiyorsun? Kolay. Seçimlerine bak.
Mutluluk mu istiyorsun? Kolay. Seçimlerine bak.
Saygınlık mı istiyorsun? Onlar da yaptığın seçimlerde.
Bunların tamamı gözünün önünde duruyor. Bunlar için uzun yolu seçmene gerek yok.
Evvel zaman içinde, Bergama denilen şehrin bulunduğu yeşil ovanın bir köşesinde ulu bir ağaç varmış; bu ağaç çınar, söğüt, meşe, gürgen veya ıhlamur ağaçlarının hiç birine benzemezmiş; benzemez, çünkü hem çınar, hem de ıhlamur ağacıymış. İri gövdesinden fışkıran iki koca dal birbirine dolanır, düğüm olup kenetlendikten sonra, biri bir yana çınar yaprakları, öbürü öbür yana ıhlamur yaprakları salar, yayıldıkça yaydırmış. Her bahar dalları yeni özlerle beslenip şişen, yapraklarının yeşil kubbesi hışırtılı bir gölge ile toprağı serinleten bu eşi görülmedik ağacın bir masalı varmış. Bu masalı size anlatayım.
Bir varmış, bir yokmuş, Philemon ile Baukis adında bir karı koca varmış. İkisi de yaşlı, çok yaşlıymış. Bunca yıllık karı koca oldukları halde Philemon ile Baukis ilk evlendikleri günkü kadar sevişirlermiş. Gövdelerim ağırlaştıran, yüzlerini kırış kırış eden yaş gönüllerinin tazeliğini almamış, sevgilerinin ateşini söndürmemişti. Yoksul evceğizlerin de mutluluk hiç solmayan bir çiçek gibi açar, serpilirmiş. Gündüz Philemon tarlada, Baukis ocak başında çalışırlar, günlük ekmeklerini çıkarırlar, ufak varlıklarının hem efendileri, hem uşakları olup tek başlarına buyruk yaşarlarmış. Katı yürekli, para canlı adamlar çevrelerini sarmış. Ama Philemon ile Baukis komşularına aldırış etmezler, kendi ocaklarının cömert ateşinde ısınıp, sevgi ve mutlulukla dokurlarmış ömürlerini.
Günün birinde tanrılar tanrısı Zeus yüce Olympos dağından yeryüzüne inmeyi kurar. Oğlu kılavuz tanrı Hermes'e: «Gel şu Frigya ovasına gidelim de, ölümlü insanların nasıl yaşadıklarını bir görelim, der. Kesilen kurbanların dumanı çoktandır göğe yükselmiyor. İnsanlarda tanrı saygısı, sevgisi kalmadı mı yoksa?» Ayakları kanatlı tanrı Hermes bu yolculuğa dünden hazırdır. İki tanrı
