Bütün hikayeler bir kahramanın hikayesi anlatır, onun nereden geldiğini neler geçirdiğini ne gibi bir davranışlar bütününe sahip olduğunu. Peki ya o kahramanın annesi, babası, çocukları… onların tek vasfı onun ailesinin bir üyesi olmak mı? Hikayeler zihnimizin bir ürünü ve zihnimizin büyük yanılsamalarını da içine alıyor. Ne hoş bir gaflet ve egosantriklik. Kendin dışındaki herkesin kimliğini kendine göre belirliyorsun. Annenin kimliği sadece annen olmak! Oysa onun bireysel motivasyonlarını, hikayesini göz ardı ediyorsun. Kitap herkese adil bir şekilde birbiriyle bağlantılı bir çevrede geçiyor. Herkesin hikayesine yaşadıklarına yer verilmiş, kahraman merkezcilik hatta kahraman öyküden silinmiş.
Kitabın hikayesinde bol bol doğu mistisizmi ile psikanalitik söylemlere yer verilmiş. İnsan ruhuna bolca değinilmiş lakin eksik olan şey derinlik. Hikayeler sanki biriyle sohbet edersin de sana geçmişini anlatır ya biraz öyle olmuş birazda günlük, mektup tarzı yazılardan oluşmuş. Daha hikaye anlatılmadan kitap içerisinde büyük laflara çok sıklıkla başvurulmuş, bu sığlaşmayı sağlayan bir diğer unsur.
Kısa bir kitap olduğu için hemen alınıp okunabilir. Farklı kitaplar ilginizi çekiyorsa veya farklı bir şeyler okumak istiyorum ben diyorsanız, o bu kitap olabilir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Etimoloji üzerineEtimoloji
Etimoloji bir kelimenin hangi dilde ortaya çıktığı, nasıl ve ne zaman ortaya çıktığı ve zaman içinde ne gibi değişimler geçirerek devam ettiği hakkında inceleme yapan bilim dalıdır. Kitap bir çok kelimenin bilimsel makale şeklindeki incelemesinden çok bunun toplumunda anlayabileceği bir biçimde hikayeleştirilerek ve müzik, şiir, romanlardan yapılan alıntılarla zenginleştirilerek önümüze sunuluyor.
Etimolojiye sığ bir bakış açısıyla bakıldığında çok önemsiz bir şey olarak görülebiliyor ve insanlarda doğal olarak ilgi göstermiyorlar. Lakin, biliyoruz insan dil ile düşünebiliyor. Hatta, felsefe kelimelerle yapılan bir oyun gibidir. Kelimelerin toplum nazarındaki anlam ve dönüşümleri ise bize çok fazla bilgi verebiliyor ve bunlara kazandırılan anlam, yeni kapılar açabiliyor. Ve bir çok farklı fikir çıkmasına sebep veriyor. Felsefe ve düşünme açısından vazgeçilmez oluşu filozofların çok fazla dil bilmelerinden ve dildeki kelimelerin manalarını tam anlamıyla anlamalarından ve buradan çıkarabildikleri ilginç yorumlardan da anlayabiliyoruz. Örneğin kitabın ilk maddesi olan Peygamberdevesinin etimolojisinden bahsedelim. Tarihte ilk ismi MÖ 2300 de "buru.En.ME.LI" şeklinde kaydedilmiş ve kahin anlamı taşıyor. Bunun gibi bir çok kültürde mistik ve doğaüstü manalara gelen anlamlarda isimler kullanılmış. Genelde tanrısal bir mana taşıyor bu isimler. Tabi çiftleşme esnasında dişinin erkeğin kafasını koparması onun şeytani olarak görülmesine de yol açmış. Kitap da daha detaylı olarak hangi kültürde ne olarak yazdığı yazıyor. Türk edebiyatından da Adalet Ağaoğlunun hem kutsanmış ve hem lanetlenmiş bir hayvan olarak Peygamberdevesi kadınla özdeşleştirilmiş olmasından bunun yanı sıra üçgen kafası ve pörtlek gözleriyle uzaylı figürüne ilham vermesinden de bahsedilmiş. Şimdi, tüm bunları
Antika TitanikEdebiyat
Antika mecazen tuhaf, acayip, norma karşı, geleneğe uymayan gibi manalara gelir Titanik ise bildiğimiz 1912 batan Titanik'in hem gerçek anlamıyla hem de sonunda batacak bir geminin yani hayatın sembolik bir ifadesidir. Ne kadar ihtişamlı olursan ol sonunda batacaksın.
“Hayat bir gemidir. Alabora olacağı kesin bir gemi.” - 
Friedrich Nietzsche
Kitabın konusu ve türü hakkında ne söylesek bilemiyorum. 
Murat Menteş abim ortaya karışık yapmış. Aşk desek, evet çoğu bunla geçiyor ama nasıl bir aşk: “antika” aşk. Aşk yarım bırakırken, polisiye desek ama adam öldüğünün farkında değil ki kendi cinayetini araştırsın. Absürd desek evet öyle ama diğer yanlarını nasıl görmezden geleceğiz? Varoluşçu, nihilist vb... şeylerde çok banal kalır. Postmodern desek kolaya kaçmış oluruz. İlla sınırlara hapsetmemize gerek yok bence
Nedense Murat Menteş’in kitapları bana Tarantino'yu anımsatıyor. Non-lineer şekilde ilerleyen Pulp Fiction a benzediğinden mi yoksa Tarantino karakterleri kadar bu kitaptaki karakterlerde kanlı etli olduğu için mi yoksa Tarantino filmleri gibi hızlı ve sanki maceraya atılıyoruz izlenimi verdiği için mi bilmiyorum.
“Akıntıya kürek çekerken rüzgara karşı işemek hayatın kuralıdır.”
Kitabın zeminini neye kurduğu zaten anlaşılmıyor ve onun üstüne de zengin bir kültürel bilgi ile donatılıyor. Her bölüm ilginç istatistikler var (Niye? Oda bambaşka bir hikaye), felsefi alt yapısı çok sağlam olsa gerek ki çok fazla alıntı ve hayat düşüncenizi sorgulatacak absürd biçimde söylenmiş söz sanatlarıyla dolu aforizmavari sözler var. Edebiyat ve şiirsellik zaten en üst seviyede, zaten adeta kitap şiirsel bir şekilde yazılmış, cümleler akıyor ardı ardına. Geniş bir müzik ağını da unutmayalım.
(Spoiler Alert!)
Friedrich Nietzsche
Kitabın konusu ve türü hakkında ne söylesek bilemiyorum. Murat Menteş abim ortaya karışık yapmış. Aşk desek, evet çoğu bunla geçiyor ama nasıl bir aşk: “antika” aşk. Aşk yarım bırakırken, polisiye desek ama adam öldüğünün farkında değil ki kendi cinayetini araştırsın. Absürd desek evet öyle ama diğer yanlarını nasıl görmezden geleceğiz? Varoluşçu, nihilist vb... şeylerde çok banal kalır. Postmodern desek kolaya kaçmış oluruz. İlla sınırlara hapsetmemize gerek yok bence
Nedense Murat Menteş’in kitapları bana Tarantino'yu anımsatıyor. Non-lineer şekilde ilerleyen Pulp Fiction a benzediğinden mi yoksa Tarantino karakterleri kadar bu kitaptaki karakterlerde kanlı etli olduğu için mi yoksa Tarantino filmleri gibi hızlı ve sanki maceraya atılıyoruz izlenimi verdiği için mi bilmiyorum.
“Akıntıya kürek çekerken rüzgara karşı işemek hayatın kuralıdır.”
Kitabın zeminini neye kurduğu zaten anlaşılmıyor ve onun üstüne de zengin bir kültürel bilgi ile donatılıyor. Her bölüm ilginç istatistikler var (Niye? Oda bambaşka bir hikaye), felsefi alt yapısı çok sağlam olsa gerek ki çok fazla alıntı ve hayat düşüncenizi sorgulatacak absürd biçimde söylenmiş söz sanatlarıyla dolu aforizmavari sözler var. Edebiyat ve şiirsellik zaten en üst seviyede, zaten adeta kitap şiirsel bir şekilde yazılmış, cümleler akıyor ardı ardına. Geniş bir müzik ağını da unutmayalım.
(Spoiler Alert!)
Her insan hayatının roman gibi geçmesini ister. Dönüp baktığımızda anlatabileceğimiz bir çok anıyı hatırlamak ve onunla gururlanmak isteriz. Çünkü deneyimler varoluşumuzun tek kanıtıdır. Fink bize hayatı roman gibi geçmiş birinin hikayesini anlatır.
Göksenin yakışıklı, uzun boylu, alçak gönüllü ve pasif bir karakter. Yurt dışında mimarlığı bırakıp modelliğe başlıyor ve ismi de Goku oluyor. Çok ünlü reklamlarda oynuyor lakin kendi ülkesinde kimse onu tanımıyor. Teoride bir araya gelemeyecek şeyler pratikte onun hayatına dönüşüyor. Namazını ve orucunu aksatmayan biri lakin yatsıyı kıldıktan sonra gece kulübüne geçiyor, sahuru orada yaptıktan sonra oradan çıkıyor. Kendisi çok dindar lakin sol tabanlı esasen arkadaşları ise biri ağır ülkücü diğeri Kürt. Üçü çok yakın arkadaşlar. Bunların yanı sıra kitapta yakuzalarla(Japon mafyası) arasında yaşananlar, kadınlar, modellik ve ardından bulaşıkçılığa varan hikayesiyle dolu dolu bir yaşam. Kitapta ayrıca Volkan Revan adıyla Sedat Peker bile geçiyor.
Göksenin'in yaşadığı en büyük sorun tahmin ediyorum ki: kimlik problemidir. Kim olduğunu kendisine sorunca bir cevap alabiliyor mu merak ediyorum. Bir yerde hızlı bir gece hayatı, bir kaos diğer tarafta ibadetlerini aksatmayan birisi. Kendi ülkesinde tanınmayan bir mimar yurt dışında ünlü bir model. Bir yerde Göksenin diğer tarafta Goku, haz ve dinginlik, bar ve cami, zirve ve en dip… bu liste çok uzar. Ve tüm bu zıtlıklar elbette insanı bir yerden sonra çıldırmasına sebep olabiliyor. O da çareyi intiharda arıyor lakin o kadar dipteki bunu bile beceremiyor.
Teknik açıdan kitap çok fazla yenilik barındırıyor. Murat Menteş kitabı non-linear bir şekilde yani olayları sıra sıra anlatmak yerine bir o tarihe bir bu tarihe giderek zaman algısını değiştirmiş. Bunun dışında kısa kısa cümlelerle
Murat Menteş kitabı non-linear bir şekilde yani olayları sıra sıra anlatmak yerine bir o tarihe bir bu tarihe giderek zaman algısını değiştirmiş. Bunun dışında kısa kısa cümlelerle
Yaşam sanatı kişisel gelişimcilerin eline bırakılabilecek bir şey değildir. Bu felsefede ele alınması gereken komplike bir sorundur. Ve yaşam sanatında karşımıza çıkan en belirgin alt dallardan biri mutluluk sanatı yani eudaemonia.
Dünyayı acı üzerine kurulduğunu sık sık ifade eden birinden yani 
Arthur Schopenhauer'dan eudaemonia dair neler verebilir ki diye düşünülebilir. Salt mutluluğun olmayacağını her seferinde belirtir. Onun için akil olan kimse mutluluğun peşinden koşmaz, acı veren şeylerden kaçınır. Stoacılığın ve onun diğer ucu olan makyavelizm arasında denge kuruyor. En temelde ele alınan ölçüt ise neşedir. Bu sanatta bir şeyin değeri verdiği neşeyle ölçülür. Neşenin de 9/10 u sağlıktan ve aşırılıklardan kaçınmaktan geçtiğini diğerlerini ise içsel ve dışsal olaylarda baktığımız perspektifden kaynaklandığını anlatıyor. Kitap 45 kuraldan oluşan kısa ve öz bilgiler içeren, çoğumuz kendi hatalarını görmesine sebebiyet verebilecek değerli bir kitap. Ara ara açılıp bakılabilir.
Arthur Schopenhauer'dan eudaemonia dair neler verebilir ki diye düşünülebilir. Salt mutluluğun olmayacağını her seferinde belirtir. Onun için akil olan kimse mutluluğun peşinden koşmaz, acı veren şeylerden kaçınır. Stoacılığın ve onun diğer ucu olan makyavelizm arasında denge kuruyor. En temelde ele alınan ölçüt ise neşedir. Bu sanatta bir şeyin değeri verdiği neşeyle ölçülür. Neşenin de 9/10 u sağlıktan ve aşırılıklardan kaçınmaktan geçtiğini diğerlerini ise içsel ve dışsal olaylarda baktığımız perspektifden kaynaklandığını anlatıyor. Kitap 45 kuraldan oluşan kısa ve öz bilgiler içeren, çoğumuz kendi hatalarını görmesine sebebiyet verebilecek değerli bir kitap. Ara ara açılıp bakılabilir.