zeynep
@namut3nahi
Balık balığı yer, boğa boğayı yener, kimse keçiden hoşlanmaz dünyası.
[ferdinand/animasyon]
✿
instagram.com/aponeurose_
Nobel ödüllü yazardan daha önce 
Sür Pulluğunu Ölülerin Kemikleri Üzerinde 'yi okumuştum. Onun kadar iyi miydi derseniz değil cevabını veririm çünkü yazarın ilk romanı. Tabii yazarla tanışmak adına güzel bir seçim olabilir.
1685 Fransa'sında arkaplanda Protestanların sürüldüğü, Katolik kilisesinin yaptırımlarının sertleştiği dönemde geçerken, bizler bir yolculuk hikayesi okuyoruz. Bu yolculuğa çıkan her birey bizler için bir şeyleri temsil ediyor aslında. Rasyonel düşünceyi, modern fikri, simyayı, dönüşüm isteğini, kendini bulma arayışı ve aşk gibi kavramlara karşılık gelen karakterler.
Bu karakterlerle bir yolculuğa çıkıyoruz, kadim bir kitabı bulmak üzere. Ama mesele kitabı bulmak değil, yolculuğun kendisi.
Kitabın sonunun havada kaldığını söyleyebilirim, bizler bu yolculuğun eşlikçisi oluyoruz ve karakterlerin dönüşümlerine şahit oluyoruz, o kadar.
Sür Pulluğunu Ölülerin Kemikleri Üzerinde 'yi okumuştum. Onun kadar iyi miydi derseniz değil cevabını veririm çünkü yazarın ilk romanı. Tabii yazarla tanışmak adına güzel bir seçim olabilir.
1685 Fransa'sında arkaplanda Protestanların sürüldüğü, Katolik kilisesinin yaptırımlarının sertleştiği dönemde geçerken, bizler bir yolculuk hikayesi okuyoruz. Bu yolculuğa çıkan her birey bizler için bir şeyleri temsil ediyor aslında. Rasyonel düşünceyi, modern fikri, simyayı, dönüşüm isteğini, kendini bulma arayışı ve aşk gibi kavramlara karşılık gelen karakterler.
Bu karakterlerle bir yolculuğa çıkıyoruz, kadim bir kitabı bulmak üzere. Ama mesele kitabı bulmak değil, yolculuğun kendisi.
Kitabın sonunun havada kaldığını söyleyebilirim, bizler bu yolculuğun eşlikçisi oluyoruz ve karakterlerin dönüşümlerine şahit oluyoruz, o kadar.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Puan vermedi·142 syf.··
Beğendi
·2025 27. kitabı
·5 günde okudu
·Okunma: 01 Aralık 2025 20:09
Henüz ebeveyn değilim ama benim de payıma düşeni aldığım bir kitap. 
Doğan Cüceloğlu yine herkese seslenen çok tatlı bir dille yazmış kitabı. Özellikle de çocukları sınav döneminde olan ebeveynlere yazılmış bu kitabı her ebeveynin okumasını isterim. Hatta çocuğunuz sınav döneminde değilse bile kitaptan almamız gereken öyle güzel mesajlar var ki. Sözü daha fazla uzatmadan biraz da kitabın içeriğinden bahsedelim.
Doğan Cüceloğlu bize " Anababa olarak kendinizi çocuğunuzun yaşamının programcısı olarak görüyorsanız, bu kitap size pek yararlı olmayacaktır. Çünkü bu kitapta, çocuğunuzun yaşamını nasıl daha iyi programlayabilirsinizi anlatmıyorum. Ama çocuğunuzun kendi yaşamının mimarı olmasında ona yardımcı olmak istiyorsanız bu kitap size yardımcı olabilir!" diye sesleniyor. Zira yazarla konuşuyormuşuz gibi hissettiren bölüm sonlarında da bize bazı sorular yönelterek ilerleyen bizi kibar bir dille devam etmemiz konusunda yönlendiriyor ve bizi de sohbetin içinde tutuyor.
Her anababa çocuğunu sever, çocuğunun başarılı olmasını ister ama bunu davranışlarına, sözlerine nasıl yansıtmalıdır? Çocuğundan gerçek niyeti ve beklentisi nedir? Başarının temelleri ve tanımı nedir? Destekleyen ve köstekleyen aile nedir? Çocuğumuzun başarısını desteklemek için nelerin farkında olmalıyız?.. gibi daha birçok sorumuza cevap verirken bizi sıkmıyor ve anlamayı kolaylaştıran örneklerle konuyu bize güzelce kavratıyor.
Bana en çok "destekleyen ve köstekleyen aile" kavramları, bu ailelerde çocuğa nasıl davranıldığı, çocuğun bu davranışlar karşısında iç dünyasının nasıl şekillendiği keyif verdi. Çünkü bu yaşıma rağmen üzülerek hatırladığım bir ilkokul anımı bu kitap sayesinde şimdi -ailemden dolayı duyduğum- gururla anlatıyorum.
Sizleri sıkmamayı umarak çok kısa bu anıdan bahsetmek istiyorum. Hangisi olduğunu
Doğan Cüceloğlu yine herkese seslenen çok tatlı bir dille yazmış kitabı. Özellikle de çocukları sınav döneminde olan ebeveynlere yazılmış bu kitabı her ebeveynin okumasını isterim. Hatta çocuğunuz sınav döneminde değilse bile kitaptan almamız gereken öyle güzel mesajlar var ki. Sözü daha fazla uzatmadan biraz da kitabın içeriğinden bahsedelim.
Doğan Cüceloğlu bize " Anababa olarak kendinizi çocuğunuzun yaşamının programcısı olarak görüyorsanız, bu kitap size pek yararlı olmayacaktır. Çünkü bu kitapta, çocuğunuzun yaşamını nasıl daha iyi programlayabilirsinizi anlatmıyorum. Ama çocuğunuzun kendi yaşamının mimarı olmasında ona yardımcı olmak istiyorsanız bu kitap size yardımcı olabilir!" diye sesleniyor. Zira yazarla konuşuyormuşuz gibi hissettiren bölüm sonlarında da bize bazı sorular yönelterek ilerleyen bizi kibar bir dille devam etmemiz konusunda yönlendiriyor ve bizi de sohbetin içinde tutuyor.
Her anababa çocuğunu sever, çocuğunun başarılı olmasını ister ama bunu davranışlarına, sözlerine nasıl yansıtmalıdır? Çocuğundan gerçek niyeti ve beklentisi nedir? Başarının temelleri ve tanımı nedir? Destekleyen ve köstekleyen aile nedir? Çocuğumuzun başarısını desteklemek için nelerin farkında olmalıyız?.. gibi daha birçok sorumuza cevap verirken bizi sıkmıyor ve anlamayı kolaylaştıran örneklerle konuyu bize güzelce kavratıyor.
Bana en çok "destekleyen ve köstekleyen aile" kavramları, bu ailelerde çocuğa nasıl davranıldığı, çocuğun bu davranışlar karşısında iç dünyasının nasıl şekillendiği keyif verdi. Çünkü bu yaşıma rağmen üzülerek hatırladığım bir ilkokul anımı bu kitap sayesinde şimdi -ailemden dolayı duyduğum- gururla anlatıyorum.
Sizleri sıkmamayı umarak çok kısa bu anıdan bahsetmek istiyorum. Hangisi olduğunu
Kitap belki bir hayalet romanı belki de bir öğretmenin kuşku dolu iç dünyası.
Başlangıçta birbirine korku hikayeleri anlatan bir grup çocuk bizi bu hikayeyle tanıştırıyor. Çocuklardan birine kalan bir mektup, bizi olayların yaşandığı döneme, genç öğretmenimizin ağzından o günlere götürüyor.
Saflığı ve iyiliği temsil eden iki çocuk: Miles ve Flora. Ölmüş ama hortlak olarak çocuklara ve öğretmene görünen, Peter Quint ve Bayan Jessel. Bir de çocukları kötülükten korumak isteyen öğretmenimiz ile birlikte hortlakları görmeyen ama öğretmene inanan Bayan Grose.
Öğretmenimiz, çocukların yaşadığı kır evinde onlara öğretmenlik yapmaya gelir ve onlarla yaşamaya başlar. Bunu izleyen günlerde de hayaletleri görmeye başlar ve çocukların da aynı hayaletleri gördüğünden emindir ancak bu bir türlü konuşulmaz. Hayaletlerin çocukları kötülük yapmaya ittiğini bilir ve onları korumayı görev edinir.
Kitabın isminin aslında kızı Filiz'in tam tersi olduğunu kitabı bitirdikten hemen sonra fark ettim. 
Oruç Aruoba'nın kızına biraz daha büyüdüğünde okuması için yazdığı mektubun basılmış halini okuyoruz bu 30 küsur sayfada. Okurken yazarın hemen ertesi gün öleceği düşüncesine kapılıyorsunuz zira bazı kaynaklara göre de intihar düşüncesinin öncesinde yazılmış bir mektup olduğu söyleniyor. Ancak yazarımız intihar etmiyor ve bu kitap da kendisi hayattayken kızının izniyle yayınlanıyor.
Mektubunda ise tek istediğinin çevresi tarafından olduğu gibi tanınmak olduğunu ancak dünyanın, eşinin, insanların kendisini olduğu gibi kabul etmediğini, yalnızlığını kızına anlatmaya çalışıyor.
Sayfa sayısı az, duygu yoğunluğu had safhada. Yazdığı satırlarda Oruç Aruoba'nın yalnızlığını paylaşıyorsunuz ve bir anda bitiyor.
Keyifli okumalar.
Oruç Aruoba'nın kızına biraz daha büyüdüğünde okuması için yazdığı mektubun basılmış halini okuyoruz bu 30 küsur sayfada. Okurken yazarın hemen ertesi gün öleceği düşüncesine kapılıyorsunuz zira bazı kaynaklara göre de intihar düşüncesinin öncesinde yazılmış bir mektup olduğu söyleniyor. Ancak yazarımız intihar etmiyor ve bu kitap da kendisi hayattayken kızının izniyle yayınlanıyor.
Mektubunda ise tek istediğinin çevresi tarafından olduğu gibi tanınmak olduğunu ancak dünyanın, eşinin, insanların kendisini olduğu gibi kabul etmediğini, yalnızlığını kızına anlatmaya çalışıyor.
Sayfa sayısı az, duygu yoğunluğu had safhada. Yazdığı satırlarda Oruç Aruoba'nın yalnızlığını paylaşıyorsunuz ve bir anda bitiyor.
Keyifli okumalar.
Ah be Zeze, bir gün herkes gidecek, hayatın kanunu bu1000Kitap
Öncelikle akşamınız güzel olsun. Kitabı daha yeni bitirmişken taze taze yazayım istedim. Hepiniz 
Şeker Portakalı'nı duymuş ve çoğunluğunuz okumuştur diye düşünüyorum. İçimi parçalamış ve bir çırpıda okutturmuştu kendini.
Güneşi Uyandıralım ise Şeker Portakalı'nın devamı yani 2. kitabı. Bu sefer bir şeker portakalı fidanı yok ama yüreğine yerleşen ve Zeze'nin korkusuz bir çocuk olmasına yardım eden kurbağası var. Bir de hayalindeki özellikleri atfettiği babası yerine koyduğu Maurice. Her daim ona inanan ve yanında olan Fayolle'ün de adını anmadan geçmek istemiyorum. Zeze'nin hayatındaki bu isimler ile çocukluğunun sonu ve yeniyetmeliğinin başlarını okuyoruz.
İlki kadar üzüntüden kavrulmadığım bir de yine zevkle okuduğum bir kitap oldu. Bunun da devamı olan 
Delifişek'i okumak için sabırsızlanıyorum.
Bir de söylemeden edemeyeceğim ya... Of, bu çocuğun yalnızlığı her zaman içimi parçalıyor!
Şeker Portakalı'nı duymuş ve çoğunluğunuz okumuştur diye düşünüyorum. İçimi parçalamış ve bir çırpıda okutturmuştu kendini.
Güneşi Uyandıralım ise Şeker Portakalı'nın devamı yani 2. kitabı. Bu sefer bir şeker portakalı fidanı yok ama yüreğine yerleşen ve Zeze'nin korkusuz bir çocuk olmasına yardım eden kurbağası var. Bir de hayalindeki özellikleri atfettiği babası yerine koyduğu Maurice. Her daim ona inanan ve yanında olan Fayolle'ün de adını anmadan geçmek istemiyorum. Zeze'nin hayatındaki bu isimler ile çocukluğunun sonu ve yeniyetmeliğinin başlarını okuyoruz.
İlki kadar üzüntüden kavrulmadığım bir de yine zevkle okuduğum bir kitap oldu. Bunun da devamı olan Delifişek'i okumak için sabırsızlanıyorum.
Bir de söylemeden edemeyeceğim ya... Of, bu çocuğun yalnızlığı her zaman içimi parçalıyor!