Zira nefret haklı olduğunda bizi yalnızca kötülük içeren ve kendisinden ayrı durulması gereken sebepten uzaklaştırır, oysa haksız sevgi bize zarar verebilecek ya da en azından onlara olduklarından daha fazla önem atfetmemize değmeyecek şeylere bağlayarak bizi rezil eder ve alçaltır.
Çünkü zarar veren ve tahrip eden şeyleri uzak tutmak varlığımızın devamı için zorunlu olmayan bazı kusursuzluklar katan şeyleri elde etmekten daha önemlidir.
Akademisyenlerin felsefe adı altında yaptıklan işler, sahici felsefe metinlerinde görülen tutumun tam tersi bir bilgisel tutum sergiler - onlar, herşeyden, her zaman, hep, emindirler; hiç şüphe duymadan ahkam kesip dururlar - - 'oysa , örneğin, en büyük filozoflardan biri olduğunu hiçbirinin inkara cesaret edemediği Kant, daha "bilgi" sözcüğünün hangi 'artikel'le kullanılacağı konusunda bile ikirciklidir.
Felsefe, eninde sonunda, felsefe yapan kişinin kendini tüketmesiyle sonuçlanıyorsa ancak, birşeye yarar.
Felsefe yıkıcıdır - en yıkıcı olduğunda; yani, kendini yapanı da yıkabildiğinde, en üst düzeyine ulaşmıştır.
Felsefe için ilk gereklilik: felsefe yapan kişinin
konumudur.
Bu, felsefeden başka çıkar yolu olmayan bir kişinin konumuysa ancak, yapılabilir felsefe.