Fıtrat değişir sanmaAlıntı
Adı gibi bildiği şey, kafir aleminin, dünyadaki neftin yarısına sahip olan Memalik-i Osmani'nin muazzam topraklarını parçalayıp nefte el koymaktan başka bir amacı olmadığıydı.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kurd neteweyeka çil milyonî pêk tînin û di herêmeka stratejik û dewlemend ji aliyê neft û samanên dîtir yên siruştî de dijîn. Hîç girîftên rasterast û kêşeyên siyasî li gel dewletên Rojava nîne û bêşik çi sedema dijayetî nîne li berdem Rojava û Amerîka rabin. Kêşeyên kurd li gel dewletên li herêmê ku ji dîroka duristbûna wan heta îro, serkanî û hokarên hemî trajediyên gelê Kurdistan in. Ji lewma îro roj kurd, di nav nêzîkî hemû welatan û civakên îslamî de, reng e take neteweyek e ku giyana dijmînayetî li berdem Rojava û Amerîka durist nebûye. Ji vê wêdetir, ji dawiya Şerê Kendavê ya Duyem pê ve fezaya hesta giştî û psikolojî ya gelê Kurdistanê beramber Rojava û Amerîka veguheriye dostayetiyê, taybetî jî hinde dostaneye ku gava leşkerên Amerîka û Rojova ji bo şerê dewleta navendî hatine Başûrê Kurdistanê gelek beşên dîtir jî tê de) gelê Kurdistanê wan wek rizgarker (ne ku dagirker) pêşwazî kir. Çimkî bawer dikirin ku ji sitem û reşkûjî dewleteka dagirker wan rizgar dikirin.
Müdrik general Tağızadə parlamentdə bir proqram nitqi söylədi ki, onun da məğzi sürəkli alqışlarla qarşılanan belə bir cümlə oldu:
-Bizim bu bədbəxt xalqa üç şey lazımdır:
Şallaq, dustaqxana və müəllim.
Ben sadece tek bir şeyi düşünüyorum. Acaba ben
de o içimdeki hiç susmayan ses ile ya da neft ile konuşabilir miyim? Delirdiğimi düşünüyorum, kendimle konuşmak! Ama deniyorum yine de;
"Nefsim, duyuyor musun beni? Orada mısın?"
Deliriyorum galiba!
'Namus! Ha... ha... Nədir namus?.. Yalnız qadınların daşıyacağı bir yükdür. Sən hər gün bir dəqiqəlik zövqün üçün tuş gəldiyin hər bir qadına göz basırkən, kimsə sənə namussuz demirdi. Lakin biz, biz bir lampalıq neft, bir parçacıq çörək, bir doyumluq quru çörək üçün birinə yanaşdıqda, bütün bayquşlar səs-səsə verib, dörd bir yandan: “fahişə, fahişə”, – deyə ulaşırlar. Halbuki sən mənim gözümün qabağında bir qadının belindən qucmuşdun, mən də əlimdə su, qarşında durub titrəyirdim, sən göz belə qırpmırdın. Bilmək istəyirdim ki, sənin adın nə olur? Ad birdir. O zaman mənim nə düşünməyə beynim, nə də deməyə dilim yox idi. İndi isə üzünə deyirəm: fahişə!'
