My Royal Nemesis- 9/35:37
Etrafında yaşadığını hissettirecek keşmekeşin olmalı.
Elbette yalnızlık güzeldir ama daima değil
Tek başına bir bakmışsın, yitip gitmişsin
Reklam
"Her zaferin bir bedeli, her taşkınlığın bir sınırı vardır."
Nemesis
Nemesis: “Kanatlarında kaderi, elindeki dizginde insanın hırsını, altın kâsede ise geçici zaferleri taşıyor; dünyanın üstünde yürüyen Nemesis, ölçüyü unutan herkesi sessizce yeniden yere indiriyor.”
Merhaba sevgili okurlar.Elle Kennedy ile sizlerleyim.Briar kampüsü serisinin ilk kitabı Takibi okuyorum.Nemesis kitap gerçekten beğendiğim bir yayınevi oldu.Aynı şekilde diğer kusursuz ve kalpsizi de çok sevmiştim.Gerçekten kaliteli ve güzel çevirili kitaplar olmuş.Birkaç tane daha sipariş verdim.Gelince tüm seriyi göstericem.Aynı zamanda yabancı yayınlarından çıkan bir serisinide daha aldım.Off campus serisi.Onun ilk kitabı Anlaşmayı okumuştum diğerlerini de okumak istedim.Briar kampüsü serisi aynı evrende geçiyor ama karakterler farklı.Mesela Takipte Summer,off campus serisindeki Dean'in kız kardeşi.Diğer kitaplardaki karakterler kim bilmiyorum ama okudukça yazarım size.Takipte de biraz sinirlendim açıkçası çünkü Fitz gerçekten çok gıcık birisi.Herşey çözümlenebilecekken çok kötüye çeviriyor.Summer da alttan alamıyor kız haliyle ne yapsın.Okudukça güncellerim ve kitaplarım geldikçe size göstericem. :) Boşuna doğum günleri sevilmiyor diymi :) İyi okumalar dilerim.. :)
#kitapönerisi
#offcampusserisi
#briarkampüsüserisi
#nemesisyayınları
#ellekennedyauthor
#birkitapbirkahve
guy ritchie'nin yönetmenlik tarzı: sinematografik bir analiz..
guy ritchie kamera arkasına geçtiği ilk andan itibaren bir matematikçi gibi yönetir: kaosun içinden düzen çıkarır, hızı yavaşlıkla kırar, repliği bıçak gibi saplar. tarzı “british tarantino” etiketiyle başlar ama o etiket yetmez; o kendi gangster matematiğini kurar. lock, stock'tan fountain of youth'a kadar her karede aynı imza: hazırlıklı olan hayatta kalır, geri kalan kurguda öğütülür.
kurgu ve zaman manipülasyonu – fast & slow framework
ritchie'nin en büyük silahı edit. “fast & slow” denen o sistem: hız rampaları, freeze frame, slow-motion, paralel kurgu, üst üste bindirme. aksiyon patlamadan önce zamanı durdurur, izleyiciye “düşün” der. sherlock holmes'ta dövüş başlamadan zihinsel simülasyonlar, snatch'te brick top'un domuz monoloğu sırasında kesmeler… her şey tempoyu kontrol eder. erken filmlerde hiper-kinetik, hızlı kesmelerle londra sokaklarını müzik videosu gibi ezer; sonra wrath of man'da parçalı zaman akışıyla intikamı soğutur. fountain of youth'ta (2025) bu imzayı biraz frenliyor: whip-pan'ler, focus shift'ler var ama o eski kaos matematiği arka planda kalıyor – apple'ın “hafif macera” baskısı yüzünden olsa gerek.
sinematografi ve görsel dil
kamera asla statik durmaz. el kamerası, yüksek shutter speed, hareketli kadraj… dövüşler müzik videosu gibi akar. sherlock'ta slow-mo yumruklar, rocknrolla'da arsa savaşları geniş açılarla londra'yı karakter yapar. renk paleti genellikle soğuk, gri-mavi londra tonları; ama aladdin'de renk patlaması, the gentlemen'da yeşil ev ve altın tonlarıyla lüksü zehir gibi gösterir. işık hep kontrastlı: gölgeler derin, yüzler sert aydınlatılır. ed wild'ın fountain of youth'taki geniş formatı bile ritchie'ye özgü: lüks mekanlar, hızlı scooter kovalamacaları, ama bazı
Reklam
Reklam